to top

Geen juf meer

In 2006 maakte ik de keuze om leerkracht te willen worden. Ik zag het al helemaal voor me: een bordje met "juf Betty" boven de deur van een gezellige, opgeruimde klas, vrolijk lachende kinderen die iedere ochtend weer de klas in komen, samen alle feestdagen beleven en ondertussen heel, heel veel leren. Ik zag al voor me dat mijn eigen kinderen later trots op school vertelden dat hun mama ook juf was en dat ik dan heerlijk iedere schoolvakantie met mijn eigen kinderen kon doorbrengen. Zoals je merkt: ik had een romantisch plaatje in mijn hoofd bij het onderwijs.  Ongeveer 7 jaar heb ik mijn identiteit voor een deel laten afhangen van mijn (toekomstige) beroep. Ik volgde nieuwtjes over het onderwijs...

Continue reading