to top

“En? Wat ga je na je zwangerschap doen?”

Zoals jullie waarschijnlijk weten heb ik geen werk meer. Voornamelijk omdat ik mijn werk als leerkracht op een basisschool niet leuk genoeg vond en ik het echt te zwaar vond om iedere dag zes uur lang non-stop de verantwoordelijkheid te hebben over 25 kinderen. Ik besloot afgelopen maart, zo'n 10 weken zwanger, ontslag te nemen en sindsdien ben ik thuis. Vooral in de eerste periode nadat ik gestopt was met werken heb ik veel vragen vanuit mijn omgeving hierover moeten beantwoorden. Inmiddels weet iedereen wel waarom ik met mijn werk was gestopt. Maar: nu ik in de laatste weken van mijn zwangerschap zit, krijg ik toch weer regelmatig de vraag over wat mijn toekomstplannen op werkgebied zijn. Ik weet nooit...

Continue reading

Geen schoolritme meer

Ik blijf het een raar idee vinden om niet meer op school te werken. Tijdens mijn studie (vanaf 2006) was ik al bezig met juf worden. Ik werd zo aangesproken tijdens mijn stage en leefde mee met de jaarplanning van de school. Voor het eerst in jaren vierde ik weer uitgebreid Sinterklaas, Kerst, Pasen en Koninginnedag. Ook beleefde ik de seizoenen veel intenser. Daarvoor stond ik er amper bij stil.  Vooral als kleuterjuf werk je veel met thema's. Ik heb ruim vijf jaar lang mijn jaren beleefd aan de hand van die thema's. We begonnen in september met het thema 'mensen', kwamen via het thema 'herfst' uiteindelijk bij Sinterklaas en trokken met Kerstmis de gouden en zilveren glitters veelvuldig uit de...

Continue reading

“En, wat ga je nu doen?”

Zoals ik een tijdje geleden schreef (klik), ben ik gestopt met mijn werk als leerkracht. Ik wilde graag het schooljaar afmaken, maar kon het niet meer opbrengen om enthousiast mee te gaan in het verbeterplan van de school. Dus om eerlijk te blijven tegen de school, en vooral mezelf (!), besloot ik toch maar meteen ontslag te nemen. Mijn opzegtermijn werd flink ingekort, doordat er snel een vervanger was gevonden. Daardoor zit ik nu al een week zonder werk.  Ik moet zeggen dat het me bevalt om niet meer het gevoel te hebben me in te moeten zetten voor iets, waar ik me niet voor in wil zetten. Ik hoef niet meer te doen alsof, terwijl ik dat zo lang wel...

Continue reading

Tweede loopbaancoach-gesprek

Twee weken geleden had ik een eerste, oriënterende gesprek (klik) bij mijn loopbaancoach. Ik ben, zoals jullie wellicht weten, mijn droombaan nog niet tegengekomen. Tijdens het oriënterende gesprek kreeg ik vertrouwen in het feit dat de coach mij kon helpen. Dus gingen we het traject in. Dat betekende in de eerste weken dat ik veel huiswerkopdrachten had. Huiswerkopdrachten Ik had zin in die huiswerkopdrachten. Want het zou veel schrijfwerk zijn, en laat ik dat nu net heerlijk vinden om te doen! Daarnaast was ik ervan overtuigd dat het verhelderend voor me zou werken. Bij wijze van spreke dacht ik dat ik na de huiswerkopdrachten direct sollicitatiebrieven naar mijn droombaan zou kunnen sturen. Viel dat even tegen! Het waren een vijftal opdrachten die ik...

Continue reading

(Bij)baantjes en andere werkzaamheden

Toen ik 13 was, kreeg mijn nicht een bijbaantje bij de bakker bij haar in de buurt. Ze mocht brood en banket verkopen en dat leek mij op dat moment het leukste wat er op de wereld te doen was. Ik was dan ook ontzettend boos en teleurgesteld toen ze me nog niet aan wilden nemen, omdat ik te jong was.  Een half jaar later (wat leek dat lang!) was ik eindelijk oud genoeg en wat voelde ik me meteen volwassen! Ik leerde de prijslijst uit mijn hoofd, deed mijn uiterste best om klanten te helpen en maakte na sluitingstijd de winkel brandschoon. En dat voor vijf gulden (!) per uur. Na een tijdje ging het vroege opstaan in mijn vrije...

Continue reading

Partime leerkracht, maar wat nu?

Ik heb heel veel (bij)baantjes gehad. Op mijn veertiende begon ik met een bijbaantje bij de bakker. Vanaf daar heb ik in de Thuiszorg gewerkt, als voedingsassistente in een zoekenhuis, als telefoniste bij een uitzendbureau, in een restaurant in een hotel, als barista, als dierenartsassistente en uiteindelijk na mijn opleiding aan de Pabo ben ik terecht gekomen in het onderwijs.  Aan het einde van mijn opleiding tot dierenartsassistente kwam ik erachter dat ik mezelf het werk niet de rest van mijn leven zag doen. Het romantische idee wat je ervan kan hebben (kittens aaien en zieke honden beter maken) leek in de praktijk een stuk minder rooskleurig. Ik was vaak bezig met schoonmaken, agressieve honden in bedwang houden en zakken dieetvoer...

Continue reading