to top

De eerste helft van 2014

Sinds de laatste tijd maak ik iedere maandag een weekoverzichtje. Toch leek het me leuk om nu ook eens een overzicht te maken van het eerste halve jaar 2014. Het was namelijk een heel bijzonder halfjaar, waarin we erachter kwamen dat ik zwanger ben en waarin de zwangerschap zich voortzette tot wat het nu is: een bewegende watermeloen-met-piemel ter hoogte van mijn buik. Ik nam ontslag in het afgelopen halfjaar, werd werkloos en ging heel vaak op vakantie of weekendjes weg. Ik zal er verder niet veel meer over zeggen: kijk en lees vooral mee als je dat leuk vindt!  Januari Het begin van 2014 stond in het teken van de enigszins onverwachte positieve zwangerschapstest. Wat moesten we aan het idee wennen!...

Continue reading

Een jaar geleden…

Wat kan er in een jaar tijd toch veel gebeuren! Daar sta ik de laatste tijd vaak bij stil. Mijn leven is in een jaar tijd namelijk zo ontzettend veranderd! Dat had ik me een jaar geleden bijna niet voor kunnen stellen. Vorig jaar rond deze tijd waren Maran en ik nog gewoon 'vriendje en vriendinnetje' en inmiddels mag ik hem alweer bijna een jaar lang 'mijn man' noemen.  Bruiloft Wij zijn vorig jaar op 12 juli getrouwd. Bijna een jaar geleden alweer, dus! Ik vind het niet te geloven dat de voorbereidingen tot de Grote Dag ongeveer negen maanden hebben gekost en dat die nu alweer bijna een jaar achter ons ligt. Onze bruiloft was fantastisch en ik ben heel blij dat...

Continue reading

Mijn ‘fulltime baan’

Als ik alle uren op zou tellen dat ik stiekem nog 'bezig' ben met de school waar ik vijf jaar lang werkte, zou ik bijna op een fulltime baan uitkomen. De hele dag door denk ik aan de kinderen, de manier van lesgeven, de ouders, mijn collega's en de school op zich. Ik kan het me niet voorstellen dat ik daar niet meer bij hoor. En dat ik daar nooit meer bij zal horen. Mooie ervaring De school waar ik zo'n vijf jaar lang heb gewerkt, was de school waar ik als kind zelf op had gezeten. Het voelde altijd zo vertrouwd om in dezelfde gangen rond te lopen als waar ik als kind had rondgelopen. Nu weliswaar als volwassene, maar nog...

Continue reading

Geen juf meer

In 2006 maakte ik de keuze om leerkracht te willen worden. Ik zag het al helemaal voor me: een bordje met "juf Betty" boven de deur van een gezellige, opgeruimde klas, vrolijk lachende kinderen die iedere ochtend weer de klas in komen, samen alle feestdagen beleven en ondertussen heel, heel veel leren. Ik zag al voor me dat mijn eigen kinderen later trots op school vertelden dat hun mama ook juf was en dat ik dan heerlijk iedere schoolvakantie met mijn eigen kinderen kon doorbrengen. Zoals je merkt: ik had een romantisch plaatje in mijn hoofd bij het onderwijs.  Ongeveer 7 jaar heb ik mijn identiteit voor een deel laten afhangen van mijn (toekomstige) beroep. Ik volgde nieuwtjes over het onderwijs...

Continue reading

Verklaring voor radiostilte

Zo lieve lezers, dat was weer een heel tijdje zonder updates van mijn kant. Dat had namelijk een goede reden: ik heb, na heel lang overwegen, twijfelen en wakker liggen, ontslag genomen op mijn werk. Vanaf vandaag ben ik geen leerkracht meer.  Jullie weten dat ik al een tijdje coaching krijg om uit te zoeken wat ik écht wil in een toekomstige baan. Ik twijfel al ongeveer 2 jaar of ik wel thuis hoor in het onderwijs. Aan de ene kant heb ik heel veel lol met de kinderen en weet ik, zonder er arrogant over te doen, dat ik een leuke, goede juf ben. Maar aan de andere kant kost dat me heel erg veel energie. Ik heb gedurende een...

Continue reading