to top

Geen schoolritme meer

Ik blijf het een raar idee vinden om niet meer op school te werken. Tijdens mijn studie (vanaf 2006) was ik al bezig met juf worden. Ik werd zo aangesproken tijdens mijn stage en leefde mee met de jaarplanning van de school. Voor het eerst in jaren vierde ik weer uitgebreid Sinterklaas, Kerst, Pasen en Koninginnedag. Ook beleefde ik de seizoenen veel intenser. Daarvoor stond ik er amper bij stil.  Vooral als kleuterjuf werk je veel met thema's. Ik heb ruim vijf jaar lang mijn jaren beleefd aan de hand van die thema's. We begonnen in september met het thema 'mensen', kwamen via het thema 'herfst' uiteindelijk bij Sinterklaas en trokken met Kerstmis de gouden en zilveren glitters veelvuldig uit de...

Continue reading

Geen juf meer

In 2006 maakte ik de keuze om leerkracht te willen worden. Ik zag het al helemaal voor me: een bordje met "juf Betty" boven de deur van een gezellige, opgeruimde klas, vrolijk lachende kinderen die iedere ochtend weer de klas in komen, samen alle feestdagen beleven en ondertussen heel, heel veel leren. Ik zag al voor me dat mijn eigen kinderen later trots op school vertelden dat hun mama ook juf was en dat ik dan heerlijk iedere schoolvakantie met mijn eigen kinderen kon doorbrengen. Zoals je merkt: ik had een romantisch plaatje in mijn hoofd bij het onderwijs.  Ongeveer 7 jaar heb ik mijn identiteit voor een deel laten afhangen van mijn (toekomstige) beroep. Ik volgde nieuwtjes over het onderwijs...

Continue reading