to top

Gesprek met lactatiekundige

Een tijdje gelden ontdekte ik dat ons kereltje, die vanaf zijn geboorte heel regelmatig flesjes gekolfde melk dronk, opeens geen flesje meer wilde. Via google maakte ik kennis met de term 'flesweigeraar', een term die me sindsdien de nodige slapeloze nachten heeft opgeleverd. Want waar ik eerst vooral genoot van het geven van borstvoeding, voelde het opeens benauwend, omdat ik geen andere optie bleek te hebben. Ook had ik heel sterk het gevoel dat Nim en ik nog aan elkaar vast zaten. Ik kon niets zonder hem doen (of moest even snel tussen voedingsmomenten door naar de supermarkt rennen) en was verantwoordelijk voor alle voedingsmomenten. Ook 's nachts en 's morgens vroeg. Er moest iets aan de situatie veranderen, maar...

Continue reading

Nim de flesweigeraar

Op de derde dag van Nim's leven, dronk hij 's middags nog zo weinig (hij kreeg het met een spuitje ingespoten, omdat hij nog niet aan de borst kon drinken), dat onze lieve kraamverzorgende voorstelde om hem gekolfde melk in een flesje aan te bieden. Dat bleek een schot in de roos, want binnen no-time dronk ons mannetje het flesje leeg. Vanaf dat moment ging het goed. Hij kwam goed aan en werd ook sterker. Daardoor lukte het eerst om Nim met een tepelhoedje uit mijn borst te laten drinken en drie weken later lukte het zelfs zonder dat vervelende ding.  Ondanks dat ging de borstvoeding niet zonder slag of stoot. Ik heb dagen gehad waarop ik er enorm onzeker over...

Continue reading