to top

Extra check in het ziekenhuis

Ik heb al eens eerder gezegd dat onze baby een beetje aan de kleine kant was volgens de verloskundige. Nu is een beetje klein niet erg, zolang ze volgens haar curve groeit en zolang ze niet extreem klein is. Vorige week woensdag werd ik verwacht voor een groeiecho, om te zien of onze meid inderdaad wel die curve aanhoudt. Dat bleek niet het geval. Sterker nog, haar buikomtrek (die tot dan toe altijd nagenoeg gemiddeld was), bleek opeens tot op zorgelijk niveau achtergebleven te zijn in groei. Ik wist niet wat ik hoorde. Het was alsof ik een klap in mijn gezicht had gekregen. Aan de ene kant werd me verteld dat ons kindje steeds goede uitslagen had gehad en dat...

Continue reading

Geboortefotografie?

Aan het einde van mijn eerste zwangerschap, kwam ik in aanraking met het begrip 'geboortefotografie'. Ik zocht op 'positieve bevallingsverhalen' en kwam via via op uitgebreide blogs van enthousiaste fotografen die een bevalling hadden meegemaakt. De liefdevolle verhalen werden afgewisseld met indrukwekkende, emotionele foto's. Ik vond het prachtig, al voelde ik de drang om zelf een fotograaf naast mijn ziekenhuisbed te hebben niet zo. Sterker nog: ik vond de bevalling op zich spannend genoeg en wilde daar niet nog een extra 'vreemde' toeschouwer aan toevoegen. Bovendien dacht ik: het zijn geen charmante foto's die je op canvas laat drukken en heel groot boven je bankstel hangt, als je er al persend op staat. Laat maar! En dus ging ik zonder...

Continue reading

Een tweede zwangerschap is anders

Als ik 's avonds - als Nim op bed ligt - over mijn bolle buik wrijf, wordt dat meestal al snel met wat vriendelijke schopjes beantwoord. Onze kleine meid is wat dat betreft niet zuinig met het laten merken dat ze er nog is. Zodra ik even op de bank zit of  in bed lig, meldt ze zich. Naar mijn idee veel vaker dan Nim destijds deed. Die voelde ik soms hele dagen niet echt schoppen. Alles aan deze tweede zwangerschap sowieso anders. Ik zal het eens proberen te verwoorden. De tijd VLIEGT! Waar ik bij Nim de hele dag de tijd had om over mijn groeiende frummel te denken, is dat nu niet het geval. Nim houdt me bezig en soms...

Continue reading

De 20-wekenecho en de herkansing

Ik weet nog goed dat we in de wachtkamer zaten voor de 20-wekenecho van Nim. Fluitend zat ik over mijn niet bestaande buikje te wrijven. Nog even en we mochten onze uk weer zien! Heerlijk om weer even naar die bewegende zwart-witte vlekken die mijn zoon moesten voorstellen te staren! Geen seconde was ik me ervan bewust dat het ook wel eens mis kon zijn. Dat we misschien geen goed nieuws zouden krijgen. Gelukkig was dat ook niet het geval en kwam Nim zonder kleerscheuren door de 20-wekenkeuring heen. Bij deze zwangerschap stond ik er echter heel anders in. Inmiddels hebben we de 20-wekenecho achter de rug en zal ik jullie vertellen hoe die is gegaan. Laat ik beginnen met vermelden...

Continue reading

Als het zou kunnen…

Als het mogelijk zou zijn, zou ik voor altijd tussen de 18 en 32 weken zwanger willen zijn. Ik kon er tijdens mijn zwangerschap van Nim al geen genoeg van krijgen en inmiddels bevind ik me met mijn 19 weken weer in dezelfde categorie. En waarom ik precies zo enorm geniet van deze periode en waarom ik zou willen dat ik de tijd stil kon zetten? Hierom: De meeste kwaaltjes zijn na de 13 weken wel afgezwakt. In het tweede trimester voel je je over het algemeen steeds weer een beetje fitter en vrolijker. Voor mij is dat bij beide zwangerschappen op gegaan. Hoe beroerd ik me de eerste weken ook heb gevoeld, inmiddels kan ik de wereld weer aan en...

Continue reading

Zwangerschapsupdate week 13 t/m week 17

Bij mijn eerste zwangerschap hield ik wekelijks een stukje bij waarin ik over mijn belevenissen tijdens de zwangerschap schreef. Daar ben ik nog heel blij mee, want het is super leuk om wel eens terug te lezen. Vooral nu ik weer zwanger ben en het deze keer heel anders beleef. Om die reden wilde ik deze keer weer een zwangerschapsupdate gaan bijhouden. Voornamelijk voor mezelf en later voor ons kleine meisje, maar wie weet vinden jullie het ook wel leuk. Deze keer (denk ik) niet wekelijks, maar eens in de maand ofzo. Komt 'ie! Week 13 We zijn verhuisd en ik ben druk bezig met het inrichten van ons nieuwe huis. Ik merk dat ik sneller moe ben dan ik normaal zou zijn....

Continue reading

Onze verrassings-mini-gender-reveal!

Op 15 november werd ik 30. Een mijlpaal die je niet zomaar voorbij zou moeten laten gaan, maar dat deden we wel. We zaten tot onze nek in de verhuisdozen, vuilniszakken en pasgewassen kussenhoezen van het bankstel. Verjaardagsvisite stond - zoals je kunt begrijpen - niet heel hoog aan onze prioriteitenlijst. Toch wilden we 'iets' doen met mijn verjaardag. 1 december zouden we de sleutel van ons oude huis inleveren en 2 december stond een geslachtsbepalende echo gepland. Het leek ons mooi om die drie feitjes te combineren tot een mini-feestje met alleen onze ouders, mijn oma en onze broer en zus. Maran heeft een hele tijd gezegd dat hij liever niet wilde weten wat het geslacht van ons tweede kindje...

Continue reading

Jongen of meisje? De bakerpraatjes

Ik weet nog wel dat ik bij mijn eerste zwangerschap stond te springen om het geslacht van onze kleine te ontdekken. Ik had serieus genetisch onderzoek overwogen, als dat me op een nog vroegere termijn zou vertellen of we een zoon of dochter zouden krijgen. Niet omdat ik een voorkeur had, maar gewoon, omdat ik zó benieuwd was! Zou ik in de toekomst spijkerbroekjes en houten treinen voor mijn zoon aan moeten schaffen, of werd ik een typische meisjesmoeder met een poppenserviesje en haarstrikjes? Ik kon in ieder geval niet wachten om daar achter te komen! Ik heb in die tijd dan ook hele lijstjes met bakerpraatjes verslonden, in de hoop dat die mij een duidelijke uitkomst zouden geven. Dat gebeurde...

Continue reading

Mijn tweede eerste trimester

Op 17 september, een dag na Nim's verjaardag, ontdekte ik dat ik zwanger ben van ons tweede kindje. Een enorm bijzonder moment, helemaal omdat we deze keer min of meer weten wat ons te wachten staat. Ik heb zó enorm genoten van mijn eerste zwangerschap, de geboorte van Nim was een dag om echt nooit meer te vergeten, de kraamweek was fantastisch en het eerste jaar met Nim hangt aan elkaar van bijzondere momenten. Toen ik dan ook weer een positieve test in handen had, stond ik te stuiteren in mijn eentje. Toen ik mijn eerste zwangerschap ontdekte was ik ook heel blij, maar ergens ook een beetje in paniek. Want oei, nu zou alles gaan veranderen! Waren we daar...

Continue reading

De zwangerschapstest van baby2

We zouden 'er weer voor gaan', Maran en ik. Ergens in de zomer besloten we dat het tijd werd voor een tweede kindje. Dat ging bij mij niet zonder slag of stoot. Ik vond het wel best, zo alleen met Nim. Bovendien wilde ik helemaal niet alweer de zorg voor een tweede kindje op me nemen, nu Nim nog zo klein was. We moesten eerst nog maar eens meer genieten met z'n drietjes. Totdat ik met vriendin Esther (die overigens vandaag ook een heel leuk nieuwtje te vertellen heeft op 'Mama zoekt uit') over mijn twijfels sprak. Zij gaf aan zich hierin te herkennen, maar had ook 1001 redenen waarom het juist leuk was om een tweede kindje relatief snel...

Continue reading