to top

Tweede loopbaancoach-gesprek

Twee weken geleden had ik een eerste, oriënterende gesprek (klik) bij mijn loopbaancoach. Ik ben, zoals jullie wellicht weten, mijn droombaan nog niet tegengekomen. Tijdens het oriënterende gesprek kreeg ik vertrouwen in het feit dat de coach mij kon helpen. Dus gingen we het traject in. Dat betekende in de eerste weken dat ik veel huiswerkopdrachten had. Huiswerkopdrachten Ik had zin in die huiswerkopdrachten. Want het zou veel schrijfwerk zijn, en laat ik dat nu net heerlijk vinden om te doen! Daarnaast was ik ervan overtuigd dat het verhelderend voor me zou werken. Bij wijze van spreke dacht ik dat ik na de huiswerkopdrachten direct sollicitatiebrieven naar mijn droombaan zou kunnen sturen. Viel dat even tegen! Het waren een vijftal opdrachten die ik...

Continue reading

Eerste coachingsgesprek loopbaancoach

Vanmorgen had ik voor het eerst een gesprek bij een loopbaancoach. Sommige mensen weten namelijk al sinds ze kunnen praten dat ze brandweerman, dierenartsassistente of actrice willen worden, maar mijn droombaan veranderde als kind al van dag tot dag. En mijn beeld van een droombaan verandert eigenlijk nog steeds. Wilde ik eerst met hart en ziel zieke hondjes helpen om weer beter te worden, wil ik nu het liefst een baan waarin ik creatief kan zijn en lekker veel kan organiseren.  Ik schreef laatst al (veel te uitgebreid) over mijn werkervaring. De meeste van die baantjes ben ik begonnen met het idee dat ik het superleuk zou vinden. Veel daarvan ben ik uiteindelijk gestopt, omdat ze toch niet zo leuk bleken...

Continue reading

(Bij)baantjes en andere werkzaamheden

Toen ik 13 was, kreeg mijn nicht een bijbaantje bij de bakker bij haar in de buurt. Ze mocht brood en banket verkopen en dat leek mij op dat moment het leukste wat er op de wereld te doen was. Ik was dan ook ontzettend boos en teleurgesteld toen ze me nog niet aan wilden nemen, omdat ik te jong was.  Een half jaar later (wat leek dat lang!) was ik eindelijk oud genoeg en wat voelde ik me meteen volwassen! Ik leerde de prijslijst uit mijn hoofd, deed mijn uiterste best om klanten te helpen en maakte na sluitingstijd de winkel brandschoon. En dat voor vijf gulden (!) per uur. Na een tijdje ging het vroege opstaan in mijn vrije...

Continue reading

Partime leerkracht, maar wat nu?

Ik heb heel veel (bij)baantjes gehad. Op mijn veertiende begon ik met een bijbaantje bij de bakker. Vanaf daar heb ik in de Thuiszorg gewerkt, als voedingsassistente in een zoekenhuis, als telefoniste bij een uitzendbureau, in een restaurant in een hotel, als barista, als dierenartsassistente en uiteindelijk na mijn opleiding aan de Pabo ben ik terecht gekomen in het onderwijs.  Aan het einde van mijn opleiding tot dierenartsassistente kwam ik erachter dat ik mezelf het werk niet de rest van mijn leven zag doen. Het romantische idee wat je ervan kan hebben (kittens aaien en zieke honden beter maken) leek in de praktijk een stuk minder rooskleurig. Ik was vaak bezig met schoonmaken, agressieve honden in bedwang houden en zakken dieetvoer...

Continue reading