to top

Opa’s en oma’s als vaste oppas

Al sinds de kinderen klein zijn, krijgen wij veel hulp van onze ouders. Maran's ouders uit Rotterdam hebben bijna nog geen vrijdag overgeslagen sinds N. geboren is, nu vijf jaar geleden. Mijn ouders hadden de eerste jaren een vaste oppasdag, maar passen nu incidenteel op, voornamelijk als wij een avondje of weekendje weg willen. Een tijd geleden werd er een artikel gepubliceerd waarin werd gesteld dat de ouders van tegenwoordig teveel beroep op hún ouders deden, waardoor veel opa's en oma's met stressklachten te kampen hadden. Het oppassen viel ze (naast hun werk en eigen leven) zwaar en ze durfden vaak geen 'nee' te zeggen. We hebben destijds vaak aan onze ouders gevraagd of dat bij hen het geval was....

Continue reading

Ruim een jaar zonder social media: hoe beviel dat?

Ik ben een social media-gebruiker van het eerste uur. Zo hield ik altijd braaf vragenlijstjes bij op CU2, had ik als één van de eersten Twitter, deed ik fanatiek aan Hyves en Facebook en was ik groot fan van Instagram. Toch was ik dat in april 2018 allemaal spuugzat. Wég ermee! Waarom, hoe en waarom ik nu (deels) weer terug ben, leg ik vandaag uit. Toen ik mijn burn-out kreeg, vond ik eerst nog wel steun uit de online wereld. Ik was niet de enige met paniekaanvallen, slapeloze nachten en het gevoel doorlopend overprikkeld te zijn. Dat luchtte me enerzijds op. Aan de andere kant was ik enorm gevoelig: als er iets naars gebeurde met iemand in mijn timeline, dan...

Continue reading

Mijn Grote Hier Houd Ik Van-lijstje

Toen ik in mijn burn-out terecht kwam, wist ik écht niet meer wat ik leuk vond om te doen, waar ik van hield of waar ik van ontspande. Ik had geen flauw idee, en dat beangstigde me. Want hoezo weet iemand opeens niet meer waar die van houdt? Op aanraden van mijn lieve vriendin Donna ben ik een lijst gaan opstellen. Elke keer als ik me iets herinnerde van wat ik leuk vond, of waar ik van hield, dan schreef ik dat op. Inmiddels ben ik ruim 1,5 jaar verder en kom ik nog steeds dagelijks nieuwe dingen tegen die aan mijn lijstje toegevoegd kunnen worden. Voor mij een ontzettende geruststelling: het gaat goed met me. En zo niet: dan heb...

Continue reading

Mijn beste tip tegen slaapproblemen

Als jonge moeder slaap je niet veel. Het is niet anders: kleine kinderen huilen 's nachts om tal van redenen, dus écht veel uurtjes breng je niet door in bed. Toch kwam mijn grootste slaapgebrek niet door de kinderen, die kwam door mijn burn-out. Gelukkig heb ik inmiddels een manier gevonden om hiermee om te gaan. Ik wil hem graag met jullie delen.  Er is werkelijk niets vervelender dan niet in slaap kunnen vallen, terwijl de mogelijkheden er wel zijn. Mijn kinderen zijn namelijk erg goede slapers en het gebeurt dan ook vrijwel nooit dat ze ons 's nachts wakker maken. Toch heb ik de afgelopen 1,5 jaar vaak 's nachts wakker gelegen, trap op, trap af gelopen en allerlei manieren...

Continue reading

‘Wil je niet weer eens gaan bloggen?’

Mijn lief vroeg het me laatst. Schrijven, bloggen, is jarenlang een fijne uitlaatklep voor me geweest. Een manier om gedachtes, gevoelens en gebeurtenissen te ordenen, een plekje te geven en om soms feedback te krijgen van lieve lezers. Maar op één of andere manier lukt het me niet meer zo. Ik heb mijn burn-out een tijdje de schuld gegeven van het niet kunnen schrijven. Dat was terecht trouwens, want 1. ik had absoluut geen inspiratie en 2. ik had geen concentratie en 3. geen energie. Inmiddels ben ik 1,5 jaar verder sinds ik het stempeltje 'burn-out' opgeplakt kreeg en voel ik me écht een stuk beter. Nog steeds met ups en downs, maar de ups duren gelukkig steeds langer en voelen...

Continue reading

De balans vinden

Ik ben van nature een zorgzaam type, maar ik denk dat ik langzamerhand wel kan concluderen dat - hoe graag ik ook voor een ander klaar sta - ik niet met een eindeloze hoeveelheid energie gezegend ben.  Het zorgt er momenteel voor dat ik een beetje worstel met mezelf: enerzijds geeft het me het meest voldoening als ik voor anderen kan zorgen. Ik houd ervan om leuke dingen met mijn kinderen te doen, thuis alles op orde te houden en - als het even kan - ook daarbuiten voor anderen klaar te staan. Maar mijn burn-out gooit regelmatig roet in het eten. Ik raak snel vermoeid na een bezoekje aan een vriendin, feestjes overprikkelen me en zelfs een dagje alleen met...

Continue reading

Haat-liefdeverhouding met wetenschappelijke artikelen

Gedurende mijn eerste zwangerschap maakte ik langzamerhand kennis met de wondere wereld der babyjournalistiek. Daarmee doel ik in ieder geval op het overschot aan (wetenschappelijke) artikelen dat dagelijks de wereld in gesmeten wordt met als onderwerp kinderen, zwangerschappen en/of opvoeding. Inmiddels heb ik er een haat-liefdeverhouding mee gekregen. Ik vreet dusdanige artikelen nog steeds dagelijks voor zoete koek, maar ik merk ook dat ik de gegeven informatie niet altijd meer zomaar naast me neer kan leggen. En als ik daarbij uitleg dat veel uitkomsten van (wetenschappelijke) artikelen haaks op elkaar staan, kan je nagaan dat het nogal verwarrend is! Concentratieproblemen Een voorbeeld: een tijdje geleden las ik overal over hoe ouders eens zouden moeten stoppen met continu op hun mobieltje kijken, als ze met hun...

Continue reading

Brief aan mijn enig kind

Lieve, lieve Nim, Nog even en dan is het zo ver. Je merkt het al een beetje aan mama's buik en aan het feit dat ik wat minder mobiel ben. Je weet heel goed dat mama je niet zomaar meer op kan tillen, dus ren je al naar papa als je ergens bij wilt, waar je voor getild moet worden. Heel regelmatig kom je even onder mama's shirt spieken om met je mollige dreumeshandjes over die bolle pens te aaien. Soms krijgt mijn buik ook een kusje van je, terwijl je doorgaans helemaal niet zoveel met kusjes aan het strooien bent. Je hebt nog geen idee wat er boven je blonde bolletje hangt, maar dat er iets gaat veranderen, dat merk je wel. Over niet...

Continue reading