to top

Ouders voelen zich schuldig als ze niet gezond voor hun kinderen koken

Tijdens één van mijn krantenrondes kwam ik bovenstaande kop tegen. Als oud-hoofdredacteur van Babybytes ging er direct een belletje rinkelen: goed stuk om over te schrijven. Los van mijn oude gewoonte, sprak het artikel mij ook persoonlijk aan. Ik ben namelijk zo’n moeder die haar handen in de lucht steekt bij het lezen van bovenstaande titel. Geldt voor mij ook!

Ik was/ben een perfectionistische moeder. Het is al een stuk minder dan voordat ik op mijn burn-out af stevende, maar als ik wel eens vergelijk met vriendinnen, is het er nog steeds. Met name op het gebied van de (mentale/sociaal-emotionele) gezondheid van mijn kleintjes kan ik me druk maken. Zo hecht ik er veel waarde aan dat ze voldoende buiten spelen, niet teveel schermtijd krijgen en regelmatig met vriendjes afspreken om samen gezellig te spelen. Ook is het mijn prioriteit om ze gezonde voeding voor te schotelen.

Dat begon al toen ik bij de eerste voor de keuze borst- of flesvoeding kwam te staan. BORST! Ik had immers van alles gelezen over hoe gezond dit voor zowel moeder- als kind was, dus ls het zou lukken, zou ik dat gaan doen. Dat ik uiteindelijk bloedende kloven kreeg, een lichte versie van dysforische toeschietreflex en te kampen kreeg met niet één, maar twee zeer eigenwijze en volhardende flesweigeraars, nam ik uiteindelijk op de koop toe. Ik had ze, Zoon 1,5 jaar en Dochter bijna 3 jaar borstvoeding gegeven.

Ook wat betreft de hapjes heb ik het mezelf niet makkelijk gemaakt. No. Way. dat er een potje of kant-en-klaar zakje in de buurt van mijn oogappeltjes kwam. Ik kocht zoveel mogelijk biologische groenten en fruit en stoomde en pureerde de boel alsof mijn leven er vanaf hing. Gingen we de deur uit? Dan nam ik de gepureerde prut met ons mee.

Achteraf zie ik hoe overdreven dit was, maar toen voelde het écht alsof ik mijn kind nucleair afval zou voeren als ik het níet zou doen. Door mijn burn-out werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik kón opeens niet meer overdreven 6x per dag verse groenten en fruit snijden om zo de meest uiteenlopende monkey platters, groene smoothies en gestoomde gerechten te bereiden. Ze moesten het wel eens doen met, the horror, een bordje vol magnetronpoffertjes. Na een hoop therapiesessies weet ik waar die strenge overtuiging bij mij vandaan kwam en wat ik kon doen om daar milder over te denken.

Het resultaat is ernaar: ik probeer nog steeds wel eens groene smoothies te maken en voel nog steeds voldoening als de kleintjes voldoende groenten en fruit binnen hebben gekregen, maar ik accepteer het ook als het er een dagje wat minder ‘#healty’ aan toe gaat en mijn maag krampt niet meer samen als ik ze een patatje voorschotel.

Gezond eten vind ik dus nog steeds belangrijk en ik merk ook dat er toch wel enige druk is om hieraan mee te doen. Maar het voelt in ieder geval een stuk fijner om jezelf toe te staan dat het soms allemaal even iets minder is.

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.