to top

‘Wil je niet weer eens gaan bloggen?’

Mijn lief vroeg het me laatst. Schrijven, bloggen, is jarenlang een fijne uitlaatklep voor me geweest. Een manier om gedachtes, gevoelens en gebeurtenissen te ordenen, een plekje te geven en om soms feedback te krijgen van lieve lezers. Maar op één of andere manier lukt het me niet meer zo.

Ik heb mijn burn-out een tijdje de schuld gegeven van het niet kunnen schrijven. Dat was terecht trouwens, want 1. ik had absoluut geen inspiratie en 2. ik had geen concentratie en 3. geen energie. Inmiddels ben ik 1,5 jaar verder sinds ik het stempeltje ‘burn-out’ opgeplakt kreeg en voel ik me écht een stuk beter. Nog steeds met ups en downs, maar de ups duren gelukkig steeds langer en voelen meer ‘up’ dan lange tijd.

Bloggen zou dus wel weer moeten kunnen. Zoon gaat namelijk naar school en Dochter gaat twee dagen in de week naar het kinderdagverblijf, tijd zat dus. En toch lukt het me niet. Ik heb regelmatig geprobeerd een blogje te typen, maar elke keer loop ik vast. Ik spring van de hak op de tak, het lukt me niet een stuk te schrijven dat bij de titel past, het lukt me niet een passend verhaal te schrijven of de toon van mijn stuk staat me niet aan. Waar schrijven voorheen altijd een heerlijk ontspannende bezigheid was, is het nu vaak een bron van frustratie. Des te meer omdat ik het zo lang als baan heb gedaan.

Ook vind ik het lastig een leuk onderwerp te vinden om over te bloggen. Voorheen schreef ik gewoon lekker wat ik allemaal beleefde als (oud-)leerkracht, getrouwde vrouw en zwangere. Het ging vooral over MIJ. Ik vind het nu echter lastig om over MIJ te schrijven, omdat ik grotendeels moeder ben en ik vind dat schrijven over het moederschap de privacy van de kinderen schaadt. In hoeverre ze daar last van zouden hebben weet ik niet, maar uit voorzorg schrijf ik dus maar gewoon niks (meer).

Ik ben inmiddels begonnen met een hbo-opleiding tot kindercoach, maar of daar nou echt zoveel over te schrijven valt…? Over mijn huis of relatie? Meh, privacy weer. Over mijn persoonlijke ontwikkeling? Wie zit daar nou op te wachten? En zo loop ik al een tijdje rondjes. En misschien is dat direct een verbeterpuntje: ik ben meer dan moeder en vrouw van… Misschien toch eens leuk om daar meer mee bezig te zijn.

Dus: ‘schat, wil je niet weer eens gaan bloggen?’ Ik weet het niet. Ik wil het wel, maar ik weet niet zo goed waarover. Wie weet is dit de kick off van weer een aantal blogjes to come, maar misschien is het voorlopig ook wel weer even goed zo. Op naar de volgende burst of inspiration 😉

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.