Waarom ik geen social media meer gebruik

dinsdag, oktober 9, 2018 1 Permalink 0

Ik heb mijn gezondheid altijd erg serieus genomen. Mijn hele leven al heb ik lichte hypochondrische angsten, dus alles wat ik kan doen om gezond te zijn en blijven, doe ik wel. Maar één belangrijk element heb ik jarenlang over het hoofd gezien…

Een aantal jaar geleden deed ik de opleiding tot gewichtsconsulent. Die leerde me hoe belangrijk het is om voldoende groente en fruit te eten. Rond diezelfde tijd kwam het boek ‘De Voedselzandloper’ uit, een echte eye-opener. Niet alleen voor mij trouwens, het leek alsof opeens heel Nederland ervan onder de indruk was. Opeens werd uitgesproken dat brood, pasta, rijst en melk – voedingsmiddelen die decennialang (groot) onderdeel waren van een dagelijks voedingspatroon – helemaal niet zo gezond waren als gedacht.

Sindsdien kan je geen krant meer openslaan of je komt in aanraking met een nieuw wetenschappelijk onderzoek dat aantoont dat we allemaal nóg gezonder kunnen leven. Alcohol is definitief ongezond, zelfs in hele kleine mate. Steeds minder mensen roken, steeds meer mensen zijn zich bewust van het belang van voldoende beweging. Maar we vergeten één HEEL belangrijk punt: geestelijke ontspanning.

Zelf heb ik er eigenlijk nooit over nagedacht. Sinds de intocht van mobiele telefoons en social media was ik hooked. Ik was Twitteraar van het eerste uur, houd al sinds pak ‘m beet mijn dertiende blogs bij en vond het heerlijk om avondenlang te lachen om whatsappgroepjes en ondertussen Pinterest-pagina’s af te struinen én mijn Instagramfeed op de voet te volgen. Ik werkte, zorgde zo goed als ik kon voor mijn gezin en was daarnaast continu bezig met mijn telefoon. Ik dacht dat het voor ontspanning zorgde, maar inmiddels ben ik ervan overtuigd dat het het misschien wel het tegenovergestelde heeft gebracht.

Sinds mijn burn-out ben ik me er namelijk van bewust hoeveel prikkels mijn hersenen dagelijks te verwerken krijgen en hoe intensief het eigenlijk is om met zoveel online mensen mee te leven. In april maakte ik dan ook een drastische beslissing. Ik zag wazig, had continu hoofdpijn en sliep niet meer. Mijn telefoongebruik zorgde voor onrust, merkte ik: weg met social media. Ik heb het nog geen dag gemist. Ook de mensen die ik jarenlang op de voet heb gevolgd, ben ik min of meer vergeten. Andersom lijkt het ook alsof niemand is opgevallen dat ik van de online wereld ben verdwenen. Niet erg overigens, ik denk dat het beter is om goed contact te onderhouden met een kleinere groep mensen, dan allerlei halfslachtige contacten.

Hoe dan ook: ik probeer sindsdien veel minder gebruik te maken van mijn telefoon, maar het is lastig er echt mee te stoppen. Alleen al vanwege het feit dat ik via mijn telefoon een filmpje voor de kinderen kan opzetten met Netflix, kan parkeren met Parkmobile, of even kan checken of we een plensbui op onze hoofden gaan krijgen onderweg naar de supermarkt. En hoe vaak denk ik dagelijks wel niet ‘oh, even een foto maken en delen met whatsappgroep-x’. Of ‘hoe zit dat eigenlijk? Even opzoeken!’ We zijn enorm afhankelijk geworden van dat kleine ding, en ik begin me daar eigenlijk gigantisch aan te storen.

Ik druk zometeen op ‘publiceren’, dan klap ik mijn laptop dicht en ga ik lekker een stuk buiten lopen. Mijn telefoon blijft thuis. En als ik dan in een plensbui terecht kom? Dat zie ik dan wel weer 🙂

1 Comment
  • Jessica
    oktober 17, 2018

    Dit heb je mooi gezegd.
    Ik las het stukje al eerder en toen heb ik facebook van mijn telefoon verwijderd. Ik heb nu alleen nog twitter en instagram wat ik gebruik.
    Facebook was meer doelloos scrollen en doe er niet zo veel mee. Alleen inspiratie opdoen voor mijn bullet journal. Als ik iets wil zoeken, kan ik dat op dat moment doen op mijn laptop.
    Dat wegdoen geeft al een stuk rust en de momenten op mijn telefoon beperken.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *