Mijn tweede zwangerschap – wat is er anders

vrijdag, mei 13, 2016 0 Permalink 0

Als dit stukje online komt, ben ik bijna 38 weken zwanger. Ik weet nog precies wat ik deed (namelijk nagenoeg niks) toen ik deze termijn bij mijn eerste zwangerschap had behaald. Het was warm en ik lag het grootste deel van de dag ofwel op de bank, ofwel in bed te stinken. Good times, want daar heb ik nu helemaal geen tijd voor. Er zijn mij deze tweede zwangerschap een aantal zaken opgevallen waar ik helemaal niet over had nagedacht. Ik dacht namelijk: we ‘gaan voor baby2, dan zal me wel precies zo’n zwangerschap als de eerste keer te wachten staan!’ Naïef, zo kan ik achteraf concluderen.

Het meest verbaas ik me over het feit hoe anders mijn leven is dan de eerste keer. Ik heb destijds zó genoten van het zwanger zijn, dat ik me daar weer op had verheugd. En het is niet alsof ik deze keer niet genoten heb – integendeel – maar alles is wel echt anders. De eerste keer was ik na het eerste trimester werkeloos. Ik had alle tijd om me bezig te houden met mijn veranderende lichaam, vond iedere mijlpaal een moment om uitbundig te vieren, vond alles bijzonder en spannend en kon altijd goed luisteren naar wat mijn lichaam nodig had. Was dat een middagdutje? Dan deed ik die. En dan hield ik nog zeeën van tijd over om lekker te bloggen, een mobile voor de babykamer in elkaar te knutselen, koffie te drinken met vriendinnen en bergen zwangerschapstijdschriften en -boeken te lezen. Ik had me tot over mijn oren ondergedompeld in de wereld der aankomende baby’s en ik vond het fantastisch.

Op één of andere manier had ik dat magische gevoel van die megagrote babybubbel nu ook voorgesteld. Iedere mijlpaal die ik deze zwangerschap behaalde was leuk, maar niet meer zo ‘speciaal’ als de eerste keer. Deels kwam dat voort uit het feit dat ik alles al eens had meegemaakt, voor een deel ook omdat ik Nim al heb en die zich ook verder ontwikkeld. Even kort door door de bocht: een eerste schopje van onze dochter was een moment waarop ik tranen in mijn ogen kreeg, maar een halve minuut later kon Nim opeens zijn puzzel zelfstandig maken en daar werd ik dan zo mogelijk nóg enthousiaster over.

bettyzwanger

Ik heb een tijdje geleden wel echt bewust afstand genomen van het proberen na te streven van dezelfde zwangerschap als de eerste keer. Dat lucht me op. Ik was iedere keer bang dat ik niet genoeg aan het genieten was van deze zwangerschap, omdat die niet precies hetzelfde was als de eerste – perfecte – keer. Deze keer is ‘gewoon’ anders en dat mag. Ik krijg een tweede kind en dat betekent dat het eerste kind er al is. Dat heeft voor- en nadelen.

Zo vind ik het ergens juist ook wel lekker om niet 24/7 opgeslokt te worden door de zwangerschapswereld en het aankomende ouderschap en de spanning daar omheen. Ik focus me veel op mijn kleine jongetje, waar ik erg van geniet. Hij heeft momenteel zo’n geweldig leuke leeftijd, dat ik de hele dag door om hem kan lachen. Daarnaast kan ik me beter een beeld vormen van wat ons straks te wachten staat, als babyzusje is geboren. Niet dat ik écht weet hoe het voelt om twee kinderen te hebben om voor te zorgen, maar ik weet in ieder geval íets van de wondere wereld der pasgeboren baby’s en dat zal ons vast helpen om ook die eerste – toch ook wel zware – periode door te komen.

Voorlopig waggel ik wat voort en bekijk ik zuchtend de foto’s die we van alle 3D-echo’s hebben gekregen de afgelopen weken. Ons kleine meisje is groot aan het worden en ik kan niet wachten tot ze de relatieve rust in huis komt verstoren. Wel heb ik geleerd dat iedere zwangerschap anders is en dat je het gevoel van de eerste keer niet meer kan terughalen. Dat was een hele mooie tijd met prachtige herinneringen, maar deze zwangerschap heeft dat ook. Op een andere manier, maar hij was/is absoluut niet minder waardevol!

Wat vonden jullie het meest anders aan een tweede (of derde of achtste) zwangerschap?

Foto door Floortje Visser

No Comments Yet.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *