to top

Extra check in het ziekenhuis

Ik heb al eens eerder gezegd dat onze baby een beetje aan de kleine kant was volgens de verloskundige. Nu is een beetje klein niet erg, zolang ze volgens haar curve groeit en zolang ze niet extreem klein is. Vorige week woensdag werd ik verwacht voor een groeiecho, om te zien of onze meid inderdaad wel die curve aanhoudt. Dat bleek niet het geval. Sterker nog, haar buikomtrek (die tot dan toe altijd nagenoeg gemiddeld was), bleek opeens tot op zorgelijk niveau achtergebleven te zijn in groei. Ik wist niet wat ik hoorde. Het was alsof ik een klap in mijn gezicht had gekregen.

Aan de ene kant werd me verteld dat ons kindje steeds goede uitslagen had gehad en dat haar orgaantjes er goed ontwikkeld uit zagen. Waarschijnlijk was alles dus prima in orde met ons kleine poppetje en zou ze nog een groeispurt gaan maken. Aan de andere kant keek de verloskundige wel bezorgd toen ze me vertelde dat ze toch liever wilde dat ik even een extra keer op controle zou gaan in het ziekenhuis. En met name dat laatste is voor een hypochonder als een rode lap op een stier. Enerzijds heb ik in de loop der jaren geleerd met die hypochondrische trekjes om te gaan en kon ik redelijk goed relativeren. Anderzijds begrijpen jullie waarschijnlijk wel dat ik me ENORM veel zorgen heb gemaakt de afgelopen dagen.

Sinds mijn zwangerschap van Nim heb ik steeds enorm veel gelezen over baby’s. Bovendien ben ik lid van meerdere mamablogger-Facebook-groepen, waardoor ik de meest uiteenlopende verhalen tegen kom. Een te klein kindje, is vaak gewoon alleen dat. Een kindje dat iets kleiner is dan gemiddeld en waar verder niks mis mee is. Niet erg dus, we zijn tenslotte niet allemaal reuzen. Toch kan een te klein kindje ook op andere zaken wijzen. Misschien heeft het kindje het niet goed in de baarmoeder. Is de doorbloeding van de placenta niet optimaal, waardoor het kindje niet genoeg voeding krijgt en dus niet voldoende kan groeien. In een enkel geval wijst een te klein kindje zelfs op iets ernstigers dan dat en blijkt bij een volgende check dat het helemaal mis is. Ik schommelde heel erg heen en weer tussen alle scenario’s. Van de gynaecoloog die verbaasd zou vertellen dat ze helemaal geen te klein kindje constateerde, tot heel veel extra redenen tot zorg en maandenlange bedrust voorgeschreven krijgen.

Met een droge mond en klamme handen van het zweet zat ik vanmorgen met Maran in de wachtkamer van het ziekenhuis. Behalve voor mijn bevalling was het decennia geleden dat ik voor mezelf (of althans, dat extra wezentje in mijn lichaam) een bezoekje aan het ziekenhuis bracht en het beviel me niets. De gynaecoloog bleek een aardige, doch zakelijke vrouw. Ze noteerde wat gegevens en vroeg me plaats te nemen op het bed bij het echo-apparaat. Daar zou ze de 20-wekenecho herhalen en ze zou uiteraard ons meisje nog eens opmeten, om te zien hoe het ervoor zou staan. Allereerst werden de organen nog eens nagelopen en één voor één kon alles met een positief vinkje worden afgestreept. Daarna brak het opmeten aan en ik werd direct weer zenuwachtig.

Het hoofdje van onze uk bleek inderdaad iets aan de kleine kant, maar nog wel binnen de marges van wat prima is. Nim had dat ook en ik heb zelf ook een kleiner hoofd dan gemiddeld, dus dat zal wel iets genetisch zijn. Het buikje was echter zoals in het best mogelijke scenario dat ik me had voorgesteld: eerder gemiddeld dan aan de kleine kant. Verder was ons meisje helemaal gemiddeld. Niets om me zorgen over te maken, dus.

Ik ben geloof ik het ziekenhuis uit gezweefd van geluk. Wat was en ben ik blij met deze uitslag! Als je na een gezonde zoon, waar nooit iets aan mankeer(de), opeens een dochter in je buik hebt waar al een aantal weken lichte zorgen over zijn, dan is er echt niets fijner dan van de gynaecoloog horen dat alles er prima uit ziet en dat ze geen enkele aanleiding tot extra zorg ziet. Ik heb meteen weer zoveel zin om haar kamertje in te richten, om met het geboortekaartje aan de gang te gaan en om haar garderobe nog iets uit te breiden (;-)).

Alsof ik 10 kilo lichter ben, alsof de lente plotseling in volle gang is, alsof ik een reisje naar Disneyland aangeboden heb gekregen, alsof… Nouja.. Alsof ik gewoon te horen heb gekregen dat mijn dochter – voor zover te zien, want die slag om de arm houden we altijd – gewoon gezond is! HOERA!!

  • Nicole

    Oh meis wat moet dat zenuwslopend zijn geweest! Herken het alleen dan juist het omgekeerde, hier was ze juist veel te groot en lieten ze me daar mee schrikken. Gelukkig is alles goed en kun je met een gerust hart de laatste weken in!

    1 februari 2016 at 15:18 Beantwoorden
  • Joyce

    Hoi Betty,

    Wat een stressvolle tijd moet jij gehad hebben.
    Misschien klinkt het nu heel erg overbodig maar bij elk bezoek aan het ziekenhuis werd mijn moeder verteld dat ik een te kleine baby was. Zelfs dat ze rekening moesten gaan houden met een lilliputter (mijn moeder was 40 toen ze mij kreeg dus hebben ze alle scenario’s uit de kast getrokken)

    Ik ben 6 weken te vroeg geboren (niets met het klein zijn te maken) dus paste alleen in poppenkleding.

    Nu 23 jaar later ben ik 1.78 lang en hoefde men mij nooit te zoeken op klassenfoto’s omdat ik altijd een kop boven de langste jongen uit stak.

    Probeer je niet te druk te maken voordat je het weet kan Maran het fietszadeltje weer een tandje omhoog zetten 😉

    Ik ga voor je duimen!

    Liefs,
    Joyce

    1 februari 2016 at 15:18 Beantwoorden
  • Manon

    Zo’n opluchting en zooooo fijn <3 Nu weer verder op die roze wolk!!

    1 februari 2016 at 15:25 Beantwoorden
  • Olga

    Toch wel fijn dat jij vrij snel goed bericht ontvangen hebt. Maanden in onzekerheid leven of er iets wel of niet aan de hand is, is slopend. Maar goed, dat hoeft niemand een vrouw die een kind draagt uit te leggen natuurlijk. Wanneer ben je ook alweer uitgerekend? Ik lees je blog niet zo heel vast namelijk, dus heb vast weer wat gemist 🙂 X

    1 februari 2016 at 16:11 Beantwoorden
  • Anneleen

    Wat een opluchting! Dit moet heel zenuwslopend en spannend voor jullie geweest zijn… Geniet nu maar terug volop! 🙂

    1 februari 2016 at 18:27 Beantwoorden
  • Vlienelien

    Oh meid.. Mijn lijf zat vol spanning tijdens het lezen van deze post. Wat ben ik blij voor je dat het alsnog gewoon prima is. Hopelijk kom je weer snel in de genietmodus.

    1 februari 2016 at 18:33 Beantwoorden
  • claudia

    Wat fijn Bet!
    Lyque is ook altijd aan de kleine kant geweest tijdens de zwangerschap en daarna ook maar ze is altijd een pittig wijffie geweest. Ik zeg over haar dat ze haar te kort aan lengte compenseerd met haar giecheltje 😉
    Nynthe aan de andere kant was een reus voor,tijdens en na de bevalling. Boven alle groeicurves kwam ze uit en tot op de dag van vandaag nog steeds. Binnenkort moeten wij weeeeer langs mijn favoriet “het consultatiebureau” zodat ik weer op mijn vingers getikt kan worden omdat mijn kind weer ( nog steeds) te groot is.

    Nu is het genieten voor je!
    Dikke kus

    1 februari 2016 at 19:55 Beantwoorden
  • Liselotte

    Ppfff kan me goed voorstellen dat je je zorgen maakte, wat zal het spannend geweest zijn, ik vond het lezen van dit stuk al spannend! Maar wat een opluchting, wat ontzettend fijn! Hele goede zwangerschap verder!

    1 februari 2016 at 21:59 Beantwoorden
  • Kelly

    Jeetje wat moet dat spannend en eng geweest zijn. Maar wat fijn dat er uiteindelijk niks aan de hand is. Fijne zwangerschap gewenst verder!

    1 februari 2016 at 22:27 Beantwoorden
  • Nathalie

    Dat gevoel kan ik me nog herinneren, de angst… van ruim 9 jaar geleden!
    Alleen bij ons werd het vervolgens bedrust om het kleintje te laten groeien.

    Ik vind het prettig te lezen dat jullie meisje mooi gemiddeld is zonder gekke dingen!

    1 februari 2016 at 23:44 Beantwoorden
  • Vivienne

    O ik kan me je zorgen helemaal voorstellen! Bij mijn laatste groeiecho (36 weken) was ons kindje juist boven de bovenste curve en dus vrij groot. Ik schrok hier ook heel erg van, had dit helemaal niet verwacht aangezien wij beide niet groot zijn en ook mijn buik eigenlijk helemaal niet groot is. De echoscopiste bracht dit ook niet heel tactisch… Bij een volgende controle werd ik gelukkig weer een beetje gerustgesteld en ik begrijp van andere moeders dat ze bij zo’n groeiecho ook heel vaak naast zitten. Stom hoe je normaal gesproken niet graag ‘gemiddeld’ wil zijn, maar juist bij zo’n echo weer wel.. Nou ja, ik ga het heel binnenkort zien :). Succes met je zwangerschap!

    2 februari 2016 at 08:43 Beantwoorden
  • Roxanne

    Dat moet een opluchting zijn!

    Mijn kleine mannetje was ook erg klein. Nou ja, ik beviel met 40+2 weken en hij woog maar 2820 gram en was met 48 cm best klein voor een jongetje. En wat denk je? Qua gewicht is hij nu perfect gemiddeld en qua lengte loopt hij inmiddels dik voor. Hij gaat als een speer. Hij is nu 5,5 maand en heeft alles dik ingehaald!!

    Kortom… het zegt allemaal nog niet alles…

    Voor nu wens ik je vooral een hele lieve, gezonde, mooie baby toe!! <3

    2 februari 2016 at 09:59 Beantwoorden
  • Madelaine

    Wow wat moet je zijn geschrokken zeg! Gelukkig dat die grijze haren plaats hebben gemaakt voor rust en dat het genieten gewoon weer verder kan gaan.

    2 februari 2016 at 09:59 Beantwoorden
  • Caroline

    Wat klinkt dit enorm heftig, ik kan me niet voorstellen welke angsten jullie hebben doorstaan de afgelopen weken. Ik hield even mijn adem in tijdens het lezen, wat ben ik blij dat alles toch goed is!

    2 februari 2016 at 11:39 Beantwoorden
  • Roos

    Klein maar fijn jullie mooie meisje. Ze heeft het gewoon hartstikke goed bij jou!

    3 februari 2016 at 15:18 Beantwoorden
  • Jodi - liefthuis

    Wat een gigantische opluchting. Goed dat ze extra controleren natuurlijk maar het geeft wel veel spanning.
    Ik ben heel blij voor jullie

    3 februari 2016 at 20:25 Beantwoorden
  • Margriet

    Wat een heerlijk fijn nieuws. Ik kan me heel goed voorstellen dat je jezelf vreselijk zorgen maakte. Gelukkig is alles goed.

    5 februari 2016 at 19:22 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.