to top

Een tweede zwangerschap is anders

Als ik ’s avonds – als Nim op bed ligt – over mijn bolle buik wrijf, wordt dat meestal al snel met wat vriendelijke schopjes beantwoord. Onze kleine meid is wat dat betreft niet zuinig met het laten merken dat ze er nog is. Zodra ik even op de bank zit of  in bed lig, meldt ze zich. Naar mijn idee veel vaker dan Nim destijds deed. Die voelde ik soms hele dagen niet echt schoppen. Alles aan deze tweede zwangerschap sowieso anders. Ik zal het eens proberen te verwoorden.

De tijd VLIEGT!

Waar ik bij Nim de hele dag de tijd had om over mijn groeiende frummel te denken, is dat nu niet het geval. Nim houdt me bezig en soms vergeet ik helemaal dat ik zwanger ben. Pas als ik ’s avonds dus weer wat schopjes voel, bedenk ik: oja, er was nog iemand bij! Mijn eerste zwangerschap kon me niet snel genoeg voorbij gaan. Ik vond het allemaal zo leuk en spannend, dat ik het allemaal zo graag mee wilde maken. En dan het liefst zo snel mogelijk dus! Toch kropen de dagen vaak voorbij. Als je ergens op wacht, lijkt het meestal veel langer te duren dan wanneer je er niet zo mee bezig bent. Dat ervaar ik nu. Ik was afgelopen zondag al 21 weken zwanger! OP DE HELFT alweer! Ik begrijp gewoon niet wanneer dat gebeurd is! Bij Nim had ik rond deze termijn het gevoel dat hij er vast al bijna moest zijn, zo lang duurde het al. Bij deze zwangerschap heb ik echter het gevoel alsof ik gisteren nog de zwangerschapstest in handen had.

Minder tijd en aandacht

Ik denk wel eens met weemoed terug aan mijn zwangerschap van Nim en hoe ik de dagen door kwam. Languit pinterestend (ja, ik vind dat een werkwoord!) op de bank ideetjes aan het opdoen voor Nim’s kamer. Tussendoor las ik eens een tijdschrift over kinderen, baby’s en zwangerschappen of dronk ik een kop koffie met een vriendin. Inmiddels is dat zo anders. Mijn dagen staan, net als voor mijn tweede zwangerschap, volledig in het teken van mijn zoon. We spelen wat met zijn speelgoed, gaan even buiten een rondje lopen, doen boodschappen, ik smeer boterhammen voor hem en snijd stukjes fruit. ’s Avonds eten we met z’n allen en voordat ik het weet is er alweer een dag voorbij. Zoals in de intro ook al aangegeven: eigenlijk merk ik pas als ik even plat op de bank lig, dat ik überhaupt zwanger ben. Dan is er tijd om even bewust stil te staan bij dat minimeisje en haar schopjes. Ik had verwacht dat ik rond deze termijn meer zou beseffen dat we binnenkort nog een kleintje erbij hebben, maar op één of andere manier gaat alles zo snel voorbij dat het soms niet helemaal echt lijkt, ofzo.

Schermafbeelding 2016-01-17 om 13.46.35

21 weken zwanger van mijn dochter

Gezondheid

Ik heb Nim’s zwangerschap fluitend doorlopen. Ik had last van geen enkel bekend zwangerschapskwaaltje. Ik was juist altijd stiekem aan het lachen over hoeveel geluk ik had. Natuurlijk werd het op het laatst wel eens onhandig en zwaar, als ik als een gans met obesitas naar het winkelcentrum liep. Toch mocht ik nergens over klagen. Deze zwangerschap ervaar ik als veel zwaarder. Ik ben vooral in de namiddag en later op de avond lichamelijk enorm moe. Ik voel het aan mijn heupen, rug en buik als ik teveel heb gedaan. En teveel is in dit geval: boodschappen doen, met Nim in de weer zijn en het huis opruimen en stofzuigen. Ik merk echt dat ik me veel rustiger moet houden dan ik zou willen, wat nogal frustrerend is. Heel verrassend ook, want ik had me – heel naïef – ingesteld op net zo’n makkelijke zwangerschap. Nog steeds vind ik dat ik niet mag klagen, het is allemaal nog goed te doen. Maar het is wel echt een feit dat het zwaarder is dan destijds bij Nim.

Ter vergelijking: 21 weken zwanger van Nim! Scheelt nagenoeg niks, denk ik!

Ter vergelijking: 21 weken zwanger van Nim! Scheelt nagenoeg niks, denk ik!

Zorgen

Tot slot nog een apart stukje over de zorgen die ik soms heb. Ik ben nogal een hypochonder, al had ik daar tijdens mijn eerste zwangerschap weinig last van. Ik voelde me zo goed en alles viel me zo mee, dat het allemaal vanzelf leek te gaan. Ik kreeg gaandeweg ook steeds meer vertrouwen in mijn eigen lichaam. Bij deze zwangerschap lijkt het omgekeerde te gebeuren. Ik had me ingesteld op een makkie en nu lijkt mijn lichaam het zwaarder te vinden dan ik had gedacht. Dat valt me een beetje tegen en baart me zorgen over wat ons nog te wachten staat. Niet dat ik nu al gehandicapt in een hoek lig, want zoals ik zei: het is echt nog goed te doen. Maar ik had beter verwacht en moet mijn verwachtingen nu al bijstellen, wat me dus wat tegenvalt. Als je begrijpt wat ik bedoel. Daarbij komt dat ik me deze zwangerschap ook duidelijk meer zorgen maak over mijn kleintje. Bij Nim was het te abstract om me er echt een beeld bij te vormen. Tja, er groeide een baby in mijn buik. Leuk! Kleertjes kopen, echo’s bekijken en z’n kamertje in elkaar knutselen. Nu besef ik, zoals eerder gezegd, veel meer hoe bijzonder het is en hoeveel ik te verliezen zou hebben als dit niet goed zou gaan, om welke reden dan ook. Ik ben soms wel eens bang dat het misschien niet zo goed zou gaan als bij Nim, al is daar geen aanleiding voor. Ik hoor in mijn omgeving dat meer vriendinnen dat zo beleefden tijdens de tweede zwangerschap, dus het zal er wel bij horen.

Ondertussen geniet ik echt wel heel erg van de momentjes dat ik bewust zwanger ben. Het is echt dubbel zo bijzonder om je tweede kindje tegen je hand te voelen schoppen, juist omdat ik een beeld heb van hoe mooi het is om moeder te mogen zijn. Ik kijk ook met een ander gevoel tegen de eerste periode met een newborn aan. Bij Nim kon ik me er geen voorstelling van maken en werd ik wel eens bang van alle “geniet nu maar van je rust, straks is het definitief voorbij!”-verhalen van ervaringsdeskundigen. Nu weet ik beter wat ons te wachten staat. En ja, het wordt zwaar, maar ook heerlijk om weer zo’n mini newbornlichaampje tegen me aan te kunnen drukken. Kleine pop, blijf mama voorlopig nog maar even tegen haar blaas schoppen, dan zien we je eind mei wel!

  • Mendy

    Interessant artikel! Grappig om te lezen dat onze zwangerschap nagenoeg hetzelfde is geweest (zou het te maken hebben met de tijd dat we zwanger zijn geweest?;-)). Fijn om me door dit artikel voor te bereiden op een eventuele aankomende zwangerschap. Thanks!

    20 januari 2016 at 08:35 Beantwoorden
  • Manon

    Aaah Betty! Ik ben zo benieuwd naar jullie meisje <3
    Mij lijkt een 2e zwangerschap ook anders dan de eerste, ik kan er niet over meepraten nog maar ik kan me wel vinden in wat jij allemaal schrijft!

    20 januari 2016 at 10:37 Beantwoorden
  • Daan

    Ik heb een zoontje van 25 maanden en ben nu zo’n 24 weken zwanger, een beetje vergelijkbaar als jouw situatie. En ja, ook bij mij vliegt die 2e zwangerschap voorbij!

    Aan de ene kant fijn, want dat betekent dat het voorspoedig gaat (als je veel klachten hebt, duurt de tijd lang). Aan de andere kant ben ik soms wel bang dat ik er niet goed genoeg bij stil sta. Daarom wil ik binnenkort weer starten met zwangerschapsyoga, zodat ik in ieder geval 1x per week een uurtje echt bewust met mijn zwangerschap bezig ben.

    Succes komende weken… en probeer en zoveel mogelijk van te genieten!!

    20 januari 2016 at 23:19 Beantwoorden
  • Sanne

    Hoi hoi, ik ben nieuw hier! Ik heb een aantal blogjes gelezen en….ik ga blijven!
    Ik heb zelf geen blog (vroeger wel jaren gehad). Ben nu zwanger van onze eerste en 29-05-2016 uitgerekend. Wat is precies jouw uitgerekende datum? Volgensmij lopen we aardig gelijk!

    22 januari 2016 at 12:32 Beantwoorden
  • Margriet

    Wat grappig dat het bij een eerste echt zo anders kan zijn dan bij een tweede. Ik ben nu zwanger van mijn eerste en het gaat zo langzaam! Dus dat herken ik wel van hoe jij je voelde. Ik maak me wel echt druk om ieder gek dingetje, als er maar niets mis is!

    24 januari 2016 at 13:47 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.