to top

De 20-wekenecho en de herkansing

Ik weet nog goed dat we in de wachtkamer zaten voor de 20-wekenecho van Nim. Fluitend zat ik over mijn niet bestaande buikje te wrijven. Nog even en we mochten onze uk weer zien! Heerlijk om weer even naar die bewegende zwart-witte vlekken die mijn zoon moesten voorstellen te staren! Geen seconde was ik me ervan bewust dat het ook wel eens mis kon zijn. Dat we misschien geen goed nieuws zouden krijgen. Gelukkig was dat ook niet het geval en kwam Nim zonder kleerscheuren door de 20-wekenkeuring heen. Bij deze zwangerschap stond ik er echter heel anders in. Inmiddels hebben we de 20-wekenecho achter de rug en zal ik jullie vertellen hoe die is gegaan.

Laat ik beginnen met vermelden hoe onwijs zenuwachtig ik was. Ik heb er echt nachten slecht van geslapen en ben heel erg bang geweest voor slecht nieuws. De eerste keer dat je zwanger bent, is dat nog wat abstract. Tja, er groeit een baby in je buik. Maar wat kan je je daar wezenlijk nu echt bij voorstellen? Inmiddels is die eerste baby de allerliefste, leukste, grappigste dreumes ter wereld geworden en wil ik me geen leven zonder hem voorstellen. Ik ben me er nu dan ook dermate van bewust wat ik te verliezen heb. Ik wil dolgraag nog zo’n heerlijk, gezond en vrolijk frummeltje om voor te zorgen en van te houden. Maar wat als het niet goed zou zijn? Wat als er ernstige afwijkingen te zien zouden zijn? Zouden we dat aankunnen?

De dag van de 20-wekenecho heb ik dan ook heel hard gehuild van de spanning. Ik hoopte zo zo zo ontzettend dat het goed zou zijn. De echoscopiste nam haar tijd maar vertelde ons uitgebreid wat ze kon zien. En wat te zien was, zag er allemaal goed uit. Ware het niet dat onze dochter niet helemaal meewerkte met het onderzoek. Ze had zich heerlijk tegen de placenta aan gevleid en was niet van plan even wat baantjes te gaan trekken. We hebben dus uitgebreid haar prachtig gevormde ruggenwervels en hersenen mogen bewonderen, maar verder lag ze er niet bepaald goed voor om de andere organen aan een goede check te onderwerpen. Meerdere keren heb ik heen en weer bewogen en op en neer gesprongen in de hoop ons meisje wakker te maken, zodat ze er misschien iets gunstiger voor zou gaan liggen.

Deels lukte dat met heel veel moeite. Behalve een bepaalde check aan het hart, was alles te zien. Ook werd het hoofdje van ons meisje opgemeten en bleek die een paar dagen achter te lopen op de groei. Niet shokking, maar voor mij wel een reden om thuis toch best wel heel onzeker te worden. Om de 20-wekenecho af te maken, wilde de verloskundige dat ik een week later terug zou komen. Die afspraak was gisteren.

Ons poppetje werkte deze keer beter mee. Het hartje werd uitvoerig bekeken, en er kon geconcludeerd worden dat alles er perfect uit zag. Ook werd het hoofdje weer opgemeten. Deze was ten opzichte van de week ervoor goed gegroeid, maar had geen inhaalslag gemaakt. Aan het buikje te zien, was ook duidelijk dat ons meisje daar een klein beetje kleiner is dan gemiddeld. En hoewel je als aankomende moeder liever hoort dat je kind perfect gemiddeld is, ben ik toch enorm gerustgesteld. Onze dochter is – en dat heeft de echoscopiste me verzekerd – voor zover te zien helemaal gezond verklaard. Ze loopt een paar daagjes achter op de groei, maar is helemaal in verhouding en het is niet zorgwekkend. HOERA!

Het is dat ik laatst al zo’n hoop voor haar had besteld, anders was ik weer even losgegaan. Hoewel… Mag ik nu niet extra maatjes 50 aanschaffen? šŸ˜‰

  • Dita

    Fijn dat jullie met een gerust gevoel kunnen terug kijken op de 20 weken echo. Ik vond het best wel een spannend moment, je weet maar nooit…

    15 januari 2016 at 15:03 Beantwoorden
  • Vlienelien

    Fijn dat de echoscopiste zo lief was om die bevestiging te geven. Van mij mag je mt 50 shoppen hoor šŸ˜‰

    15 januari 2016 at 16:25 Beantwoorden
  • Margriet

    Wat fijn dat alles goed is! Ook prettig dat je nog een keer terug mocht komen voor een nieuwe echo.

    15 januari 2016 at 20:47 Beantwoorden
  • Susan

    Gelukkig was alles goed!
    Ik was ook zo zenuwachtig (mijn eerste), zo bang dat er iets mis was en we eventueel een hele moeilijke keuze moesten maken. Wat een opluchting dat het allemaal goed was.

    16 januari 2016 at 20:04 Beantwoorden
  • Anneleen

    Wat fijn dat jullie kleine meisje helemaal in orde is! Dat stelt toch gerust, denk ik šŸ™‚

    17 januari 2016 at 20:24 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.