Het jaar in vogelvlucht-tag

maandag, december 21, 2015 5 Permalink 0

Afgelopen jaar is werkelijk voorbij gevlogen. Het leek wel gisteren dat we in het oude huis kerst vierden, met een newborn en alle onzekerheden die daarbij kwamen kijken en hier en daar weer de mogelijkheid tot een voorzichtig glaasje champagne. Ik had me echt niet voor kunnen stellen dat ik een jaar later vanuit een nieuw huis (ons huis!) dit blogje zou tikken, met een rondrennende dreumes én een piepklein meisje in mijn buik! Maar dat is inmiddels wel de stand van zaken. 2015 is bijna voorbij en het is weer een bijzonder jaar geweest. Deze tag kwam ik tegen op de blog van Sanne en ondanks dat ik – geloof ik – door niemand getagd ben, ben ik lekker zo brutaal geweest om hem gewoon in te vullen. Dus daar gaan we: mijn 2015 in vogelvlucht! En voor de liefhebber van dit soort jaaroverzichten: voor oudjaarsdag staat een maand-tot-maand verslagje gepland! 🙂

Ik kijk met een trots gevoel terug op…
Hmm, lastige vraag meteen. Ik heb het gevoel dat je voornamelijk trots kan zijn op een grote prestatie of iets dergelijks, en dat heb ik dit jaar niet per definitie geleverd. Ik heb geen promotie gemaakt, ben geen medewerker-van-de-maand geworden en ook niet 25 kilo afgevallen of een halve marathon gerend. Desalniettemin zijn er een aantal zaken waar ik toch wel heel blij mee ben. Zo ben ik er trots op dat Nim een vrolijk, gelukkig en gezond mannetje is die iedere dag steeds meer van de wereld leert kennen. Ik ben er trots op dat ik hem dertien maanden lang borstvoeding heb gegeven. Ik ben trots op Maran en mij, dat we het na tien jaar samen zijn en twee jaar huwelijk en een vol jaar met een baby nog zo onwijs leuk met elkaar hebben. Dat we goed met elkaar kunnen praten, veel om elkaar kunnen lachen en elkaar de liefste op de wereld vinden.

IMG_7283

Toen nog zo’n ukkepuk!

IMG_2994

Mijn knappe zoon. Wat is ‘ie groot geworden!

Ik denk met een lach terug aan…
Er zijn dit jaar meerdere momenten geweest waar ik met een hele grote grijns aan terugdenk. Zo vond ik alle mijlpalen die Nim heeft doorgemaakt dit jaar (en dat waren er VEEL!) onwijs bijzonder. Iedere keer als hij leerde omrollen, zitten, staan en lopen knapte ik bijna uit elkaar van enthousiasme. Wat is het toch prachtig om zo’n wurm in relatief korte tijd op te zien groeien tot een echt mensje. Verder denk ik met heel veel plezier terug aan een aantal dates die Maran en ik hebben gehad. Nu Nim er is, beseffen we veel meer dat we het ervan moeten nemen als het kan. Waar we kinderloos nog hele weekenden aan het niksen waren, gaan we nu altijd de hort op als we oppas voor Nim hebben. De dag waarop we een high tea hadden in The Grand en vervolgens cocktails gingen drinken in de rooftop-bar van het Hilton bij het Centraal Station staat me nog heel helder (hoewel…) voor de geest. De vele weekendjes weg en vakanties waren ook stuk voor stuk momenten waar ik met een lach aan terug denk. Alle hulp van onze ouders en vrienden het afgelopen jaar, waar we zo dankbaar voor zijn. En tot slot een recentelijk momentje: het moment waarop we ein-de-lijk de gender-reveal-taart aansneden en erachter kwamen dat wij een dochter verwachten. Echt een moment wat ik nooit meer zal vergeten! Oh en: dat ik in 2015 zo’n superlieve groep mede-moeders heb ontmoet waar ik iedere dag blij van word. We weten inmiddels alles (!) van elkaar en lachen en huilen met elkaar mee als het zo uit komt. <3

hetiseenmeisje

Een meisje!!!

De allereerste zwangerschapstest van baby2

De allereerste zwangerschapstest van baby2 (je moet het streepje wel echt willen zien, haha) 

IMG_7789

Mijn lieve online-vriendinnen!

Een aantal hoogtepunten van afgelopen jaar vond ik…
Haha, ohjee. Daarvan heb ik er eigenlijk al een heleboel genoemd hierboven. Maar voor het effect gaan we nog even door: de tweede keer een positieve zwangerschapstest in handen krijgen, was een heel duidelijk hoogtepunt. Daar zat ik dan, in mijn eentje op de bank te stuiteren. Of de keer dat Maran en ik bij de notaris zaten en de sleutels voor ons nieuwe huis overhandigd kregen. Dat vond ik toch ook wel echt een hoogtepunt. En tot slot, als ik dan toch even wat momenten moet bedenken die er echt tussenuit sprongen: het moment waarop we aankwamen in ons huisje met privé-zwembad op Lanzarote. Alles was nog mooier dan we ons hadden voorgesteld en het idee van 12 dagen onafgebroken zonnen, zwemmen en genieten was geweldig!

IMG_2056

Nim 7 maanden tijdens een heerlijk midweekje weg met vrienden!

verhuizing1

Daar gaan onze spullen!

De persoon die ik het meest dankbaar ben is…
Tja, Maran. We hebben het fijn samen en daar zijn we ons ook heel erg van bewust. Ik ben hem dankbaar voor het feit dat we er samen voor gekozen hebben dat ik voorlopig thuis blijf om voor Nim te zorgen. Ondanks dat ik soms wel een baan, collega’s en een soort uitdaging mis, had ik alle nieuwe mijlpalen van mijn kleintje niet willen missen. Bovendien ben ik vanwege de nieuwe zwangerschap erg beroerd geweest en ik ben heel blij dat ik toen thuis kon zijn en niet hoefde te werken en te presteren. Daarnaast ben ik onze ouders heel erg dankbaar. Ik vond het altijd al schatten, maar sinds de komst van Nim kan ik bijna niet in woorden uitdrukken hoe ontzettend dankbaar ik ze ben. Voor alle middagjes/avondjes/nachtjes die ze op Nim hebben gepast, waardoor wij er even tussenuit konden. De oprechte interesse die ze in ons tonen en de mate waarin ze met ons meeleven. Ook in de verhuizing en alles eromheen hebben ze een gigantische rol gespeeld. Ik had niet geweten wat we zonder die schatten hadden gemoeten!

Wat ik het liefst wil vergeten van afgelopen jaar is…
De laatste weken waarin we in ons oude huis woonden, waren zeker niet de leukste weken van het jaar voor mij. Ik was erg misselijk, vanaf het moment dat ik wakker werd, tot het moment dat ik ging slapen. Verder was ik lamlendig en moe, voelde ik me schuldig dat ik niet genoeg voor Nim (of in het huishouden) deed en kostte het me veel moeite om iets te doen om de verhuizing voor te bereiden. Nee, echt heel blij waren die weken niet. Maar achteraf is het allemaal goed gekomen en zijn we er weer doorheen! Heel verschrikkelijk was het nu ook weer niet, maar ach, als ik dan toch iets moet noemen 😉

daghuis

Dag oude huis, waar we zoveel mooie momenten hebben meegemaakt!

nieuwhuis1

En hallo nieuw huis!

nimstrand

Nim ontdekt het Canarische strand

Andere dingen van 2015 die me bij gebleven zijn…
Ik geloof dat ik alle hoogte- en dieptepunten zo ongeveer wel vermeld heb. Ik zie dat er al ruim 1000 woorden getypt zijn, dus erg kort van stof ben ik ook niet geweest. Laten we het voorlopig hier maar bij houden 😉

Voor 2016 hoop ik…
Allereerst hoop ik in mei 2016 een gezonde, knappe dochter op de wereld te zetten. Bij voorkeur middels een prettige, vlotte bevalling. Ik hoop dat alles goed met haar gaat en dat ze net zo’n lieve baby is als haar grote broer. Ik hoop dat Nim zich zo goed blijft ontwikkelen als hij doet. Het lijkt me heel bijzonder als hij op een gegeven moment echt met ons gaat praten, dus hopelijk kan ik eind 2016 zeggen dat we elkaar mondeling goed kunnen begrijpen. Ik hoop dat Maran en ik het nog net zo leuk hebben in heel 2016 en dat het met onze familie en vrienden goed blijft gaan. En tot slot, als ik dan toch bezig ben, hoop ik op heel veel bijzondere, gezellige momentjes met elkaar.

We zullen het zien. Als alles zo goed gaat, vind ik zo’n jaarwisseling altijd wel een beetje een eng moment. Wat zal ons te wachten staan? Hopelijk net zoveel moois als in 2015!

5 Comments
  • Manon
    december 21, 2015

    Mooi stukje! Bijzonder zo’n jaar als je alles op een rij zet…

  • Sanne Marlijn
    december 22, 2015

    Heel erg tof om ‘m bij jou terug te lezen Betty! Ik zie nu pas dat je een dochter krijgt, gefeliciteerd! En ook spannend weer! Leuk dat je er allerlei foto’s bij hebt gedaan. Veel geluk in 2016 en in jullie nieuwe huis!

  • Drie
    december 22, 2015

    Dat klinkt als een fijn jaar! Ik hoop voor jullie dat 2016 net zo’n mooi jaar mag worden.

  • Mendy
    december 22, 2015

    Leuk stukje zeg! En wat is het toch snel gegaan. Ik ben het helemaal met je eens…wat is Nim trouwens een lekker boefje zeg!

  • Gwen
    december 24, 2015

    Wat een onwijs tof stuk om terug te lezen meis! En ik ben ook heel dankbaar voor jou in de app 😀

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *