Dit was november 2015

dinsdag, december 1, 2015 1 Permalink 0

Wauw wat heNbben we een maand achter de rug. Erop terug kijkend besef ik bijna niet dat alles in de afgelopen drie a vier weken is gebeurd. Maar december is begonnen en het leek me leuk om toch eens terug te blikken op de drukte van de afgelopen periode. Wie weet maak ik er wel een maandelijkse terugblik-rubriek van!

Baby

In november hadden we maarliefst twee echo’s! We kregen een termijnecho om de baby eens goed op te meten en hadden twee weken later de combinatietest. Beide echo’s waren super mooi en bijzonder. Tijdens de eerste echo kwamen we erachter dat ik op 29 mei ben uitgerekend, precies zoals dat ook al volgens onze eigen berekening was. Ik ben benieuwd of ook deze baby weer zo stipt is om op z’n uitgerekende datum geboren te worden! De combinatietest ging ook goed en hoewel het geen waterdicht uitsluitsel geeft dat alles in orde is met onze uk, lucht het me wel op te weten dat de kans op één van de drie syndromen kleiner is dan 1 op 5000. Prima dus. Zoals ik laatst al schreef voel ik me met de dag beter, krijg ik weer wat meer energie en is het een bevrijding om niet meer de hele dag misselijk te zijn! Kom maar door met het tweede trimester! Hopelijk komen we er snel achter of we (nog) een zoon of een dochter verwachten, voel ik hem of haar snel trappelen en blijft deze stijgende lijn voortzetten!

baby2

Nim

Gisteren postte ik al een uitgebreid stukje over mijn lievelingsjongetje, waar leuk op gereageerd werd. Ik hoop dat veel meer mama’s de tag invullen, zodat ik ook kan lezen waar al jullie frummels van houden. Met Nim gaat het goed. Ik krijg vaak de vraag of hij ‘al gewend is aan het nieuwe huis’, maar van een wenperiode voor hem is eigenlijk geen sprake geweest. Hij is zo ontzettend makkelijk, heeft geen moment problemen gehad met onze verhuizing. Meteen toen hij binnen stapte, was hij thuis. Hij eet en slaapt even goed als in onze oude woonomgeving en speelt er vrolijk op los. Oh en nog een nieuw trucje dat hij in november heeft geleerd: los lopen! Sinds meneer 9 maanden oud is trok hij zich al op aan alles wat daar geschikt voor was. Los lopen was er echter nog niet bij, tot afgelopen maand. Opeens bedacht hij dat waggelend vooruit komen als een dronken student handiger is dan dat eeuwige kruipen. Ik geniet enorm van deze ontwikkeling. Ik vind het zó tof om nu een kind te hebben dat soms voor de lol een rondje om de eettafel wandelt. Ik krijg er geen genoeg van! Hopelijk Nim ook niet 🙂

Verhuizing

De afgelopen maand stond in het teken van de verhuizing. Maanden hebben we er naartoe geleefd en zo richting het einde had ik het helemaal met ons oude huis gehad. Ik zag alleen nog maar rommel en de vervelende kanten aan het huis en kon niet wachten tot we er weg waren. De verhuizing zelf ging zo stressvrij als maar kon, al blijft het toch altijd wel een toestand. Gelukkig is het grootste deel achter de rug. Vandaag leveren we de sleutel van ons oude huis in en ik hoop van harte dat de verhuurder al onze inspanningen goed keurt. Dan zijn we er vanaf en kunnen we ons vooral richten op het nieuwe huis, waar hier en daar ook nog wel iets gedaan moet worden. Van half uitgepakte dozen tot wat plintjes die nog netjes vastgeplakt moeten worden. Het zijn geen grote, vervelende dingen, maar we moeten er nog even tijd voor maken. Ik ben onwijs blij dat het ergste achter de rug is. Dat hebben we gelukkig gehad!

huis1

The big 3-0!

Iets wat ik door alle verhuis-en-baby-drukte bijna was vergeten, was mijn 30ste verjaardag. Omg! Ik ben echt stokoud! Mijn verjaardag was eigenlijk bedroevend, hoewel onze ouders en wat vrienden nog wel hun best hadden gedaan er iets van te maken. Zo had iedereen aan me gedacht op 15 november en kwamen mijn ouders langs met taart en bloemen. Eén goede vriend had ons uitgenodigd om te komen eten (“Dan zijn jullie even weg uit de bende in huis”) en had ook voor taart gezorgd. Ik mocht niet klagen. En toch had ik me mijn dertigste verjaardag voorgesteld met meer champagne en feestvreugde en minder stofwolken in de berging tussen de stickerboeken uit 1995. Aanstaande donderdag vieren we mijn verjaardag alsnog even klein over en wie weet organiseren we, als baby2 er is, wel een groot ‘wij-zijn-niet-meer-twintig’-feest!

November 2015 was dus de maand van de verhuizing en afspraken bij de verloskundige. We mogen in onze handjes met onze super lieve ouders en vrienden, aan wie we heel erg veel hulp en steun te danken hebben. Hopelijk kunnen we in december nog meer landen en krijgen we het iets rustiger. Maran en ik hebben er allebei wel weer behoefte aan dat er weer een beetje regelmaat in onze dagen komt. Nog even, nog even 🙂 Hoe was jullie november?

1 Comment
  • iooon
    december 1, 2015

    Dat November gewoon alweer voorbij is. Volgende maand kan ik ook over een verhuismaand schrijven. Hopelijk net zo stressloos als bij jullie! (En ik wil ook een loslopend kind!)

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *