Onze verhuizing

vrijdag, november 27, 2015 4 Permalink 0

Sinds Maran en ik samen zijn, afgelopen zomer tien jaar (!!), ben ik zes keer verhuisd! Eén keer met mijn ouders, een keer naar Almere, van Almere terug naar mijn ouders, toen naar mijn eerste eigen huisje in Amsterdam, twee jaar later samen met Maran naar ons tweekamer-appartement aan het water en weer twee jaar later naar een vierkamer-maisonette in dezelfde flat. Iedere verhuizing waren voornamelijk onze ouders de pineut. De lieverds hebben ons altijd uit de brand geholpen als er weer iets geschilderd, schoongemaakt of opgehangen moest worden. Ook tijdens de verhuizingen zelf waren ze nooit te beroerd om te helpen. We verzamelden zoveel auto’s als we konden vinden en gingen zelf heen en weer rijden. Onze vrienden stonden ook altijd klaar en met een krat bier, wat belegde bolletjes en een pannetje soep kwamen we een heel eind.

En toch wilden we het deze verhuizing anders aanpakken. Toen we ruim drie jaar geleden in onze maisonette kwamen wonen, moesten we drie keer de huur als borg betalen. We spraken op dat moment af dat we, als we de borg terug zouden krijgen, daar in de toekomst een professioneel verhuisbedrijf voor in zouden huren. Nog een keer zelf aan de gang met Gamma-verhuisboxen en onze ouders aan een hernia helpen, zagen we niet zitten.

Een aantal maanden voor de Grote Dag vroegen we een aantal offertes aan bij verhuisbedrijven. We hadden geen flauw idee wat zoiets zou moeten kopen. Als iemand ons zou vertellen dat verhuizen 300 euro zou kosten, zouden we het geloven. Maar ook als het tien keer zoveel zou zijn, zouden we er niet van op kijken. We hadden gewoonweg geen idee en nergens online was een globale indicatie voor de kosten van het inhuren van een professioneel verhuisbedrijf uiteengezet.

verhuizing2

We nodigden twee erkende verhuisbedrijven uit die een rondje door ons oude huis liepen om een indicatie te maken van het aantal spullen dat meeverhuisd zou moeten worden. Een aantal dagen later kregen we de offertes. Die verschilden nogal en we gingen voor de goedkoopste. Wel met ‘inpak-service’ erbij, wat inhield dat we zelf geen dozen hoefden te pakken. En echt: ik kan het iedereen aanraden. Verhuizen is een ramp en hoe meer je zelf moet doen, hoe erger het is. Ook met een verhuisteam is het nog geen pretje om je hele hebben en houden in te pakken en op een nieuwe locatie weer uit de dozen te halen.

Desondanks voelde ik een last van mijn schouders vallen toen onze professionele verhuizer op maandagmorgen om acht uur ons vrolijk een handje kwam geven. Hij vertelde wat over zijn ervaring en over een aantal bijzondere klussen die hij in het verleden had gedaan. Onze verhuizing, hoe belangrijk die voor ons ook was, was voor hem ‘just another day’. Na zijn kopje koffie ging hij dus fluitend aan de slag met het uitvouwen van verhuisdozen en het inpakken van onze inboedel. Ik greep Nim’s logeertas van de kast, pakte mijn eigen spullen bij elkaar en stapte in de auto om bij mijn ouders thuis te bivakkeren. Nim kreeg op die manier niets mee van de verhuis-ellende, wat voor hem heel fijn was. Hij bleef die avond ook bij mijn ouders logeren en zelf ging ik met Maran thuis in ons bed tussen de dozen liggen. Voor de laatste keer in ons oude huis.

De volgende ochtend vroeg stonden de verhuizers voor de deur. Drie man sterk en onze rots in de branding was er ook nu weer bij. Ze gingen direct aan de slag en wisten zo goed wat ze deden, dat ik het gevoel had in de weg te lopen. Maran en ik verhuisden de katten, ik deed boodschappen en verder dwaalde ik maar een beetje rond in het oude huis dat steeds leger werd. Rond één uur ’s middags kwam de verhuiswagen aan in het nieuwe huis en kon voor ons het zware werk ook beginnen. De verhuizers zorgden ervoor dat alle meubels en dozen in de juiste kamer terecht kwamen en zelf begonnen we met het uitpakwerk, wat altijd veel meer voeten in de aarde heeft dan je zou denken.

Zoals ik al zei: verhuizen is nooit leuk. Echt niet, ook niet met een professioneel team. Het is stressvol, enorm veel werk en het zorgt er altijd voor dat je flink moet wennen. Maar het verhuisteam heeft het ons wel VEEL makkelijker gemaakt. Ik hoefde me niet te schamen voor een lade die ik misschien was vergeten in te pakken. Vond het niet rot om van mijn broertje en neefje te vragen of ze de wasmachine naar de tweede verdieping wilde sjouwen. Voelde me niet verantwoordelijk voor een goede catering en was niet bang dat er spullen zouden sneuvelen. Wat dat betreft was het verhuisteam ons de kosten helemaal waard!

4 Comments
  • Elisabeth
    november 27, 2015

    Het klinkt heerlijk! Dat is ook ons plan hoor, volgende keer lekker alles laten doen. Enne, zés keer? Pffffff…. liever jij dan ik 🙂

  • Drie
    november 27, 2015

    Wat fijn dat het nu, zo goed als, allemaal achter de rug is. Wij zijn in de afgelopen 4 jaar ook 2 keer verhuisd en ik ben blij dat we in dit huis wel even blijven zitten. Bij ons was het verhuizen niet zo erg maar meer het klussen steeds. Wij zochten iedere keer een huis uit waar echt van alles aan moest gebeuren.

  • Milou
    november 27, 2015

    Huh? Wacht even… Begrijp ik nou dat die verhuizers zelfs je inboedel inpakken?! Hoe relaxed is dat! Dat ga ik zeker onthouden voor als we ooit weer gaan verhuizen.

  • Renée
    november 27, 2015

    Oh Betty, wat een heerlijkheid! Dit zou ik ook wel willen!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *