to top

De zwangerschapstest van baby2

We zouden ‘er weer voor gaan’, Maran en ik. Ergens in de zomer besloten we dat het tijd werd voor een tweede kindje. Dat ging bij mij niet zonder slag of stoot. Ik vond het wel best, zo alleen met Nim. Bovendien wilde ik helemaal niet alweer de zorg voor een tweede kindje op me nemen, nu Nim nog zo klein was. We moesten eerst nog maar eens meer genieten met z’n drietjes. Totdat ik met vriendin Esther (die overigens vandaag ook een heel leuk nieuwtje te vertellen heeft op ‘Mama zoekt uit’) over mijn twijfels sprak. Zij gaf aan zich hierin te herkennen, maar had ook 1001 redenen waarom het juist leuk was om een tweede kindje relatief snel na de eerste te krijgen. Toen ik vervolgens enigszins teleurgesteld was toen ik op een dag ongesteld werd, wist ik genoeg: de foliumzuurpillen mochten weer aangeschaft worden.

En zo geschiedde. Aangezien ik een enorm stabiele cyclus heb, wist ik ongeveer wel wanneer ik in mijn vruchtbare periode zat én wist ik op welke datum ik vooral niet ongesteld hoopte te worden. Dat zou zijn op zondag 20 september. Naarmate de datum dichterbij kwam, merkte ik wat lichte voortekenen van een eventuele zwangerschap. Maar ik was mentaal al erg bezig met de aankomende verhuizing en Nim’s verjaardag, dus het onbestemde gevoel kon ook daar vandaan komen. Toch besloot ik, geheel tegen mijn eigen principes in, op 17 september toch een test te doen. Ik had ter voorbereiding allemaal goedkope, simpele zwangerschapstesten besteld op Sensitest (geen #spon, gewoon een tevreden klant), dus ik vond dat ik er best eentje kon verspillen.

Nim lag op bed en Maran was voor de verandering bij een vriend thuis aan het werk. Geen idee waarom ik het in mijn hoofd haalde om zonder hem te testen, waarschijnlijk omdat ik er vanuit ging dat er niks uit zou komen. In ieder geval voelde ik me ‘raar’ genoeg om toch een poging te wagen. Op het toilet al zag ik naast het controlestreepje een andere lijn ontstaan. Toch dacht ik ergens dat ik het me verbeeldde. Op de testjes van Sensitest weet je namelijk niet goed waar het streepje zou moeten komen. In het daglicht gezien was het streepje echter duidelijker. Heel licht, maar toch zeker waarneembaar. Ik denk dat mijn ogen bijna uit mijn hoofd puilden, toen ik (weer!) een positieve test in handen had. Hoe kon dat nou? Omg, daar gaan we weer! Wat leuk, wat leuk! Shit, ik wil dit NU aan Maran vertellen, maar die is er niet. En ik wil het niet door de telefoon doen. Argh!!

Omdat ik zo hyper was, wilde ik nog een test doen. Je kan het immers maar beter zeker weten. Trillend van opwinding wachtte ik het resultaat van de tweede test af, die deze keer angstvallig wit bleef. Nooo! Wat een ellende, nu wist ik nog niks! Ofwel de eerste test was vals-positief, of de tweede was kapot. Op het moment dat Nim wakker werd, kleedde ik hem meteen aan om naar Etos te gaan. Daar kocht ik een vroege-digitale test om die thuis voor de derde keer uit te proberen. Terwijl het zandlopertje angstvallig lang bleef draaien, moest ik Nim verschonen en had hij een plantenpot omgegooid. Tussen het stofzuigen door, bedacht ik me dat de test nog op het dressoir lag. Een beetje bang voor een negatieve uitslag, keek ik aarzelend met een half oog. “Yes” stond er op, met een lachende smiley.

Toen resteerde mij nog één ding: het goede nieuws aan Maran vertellen. De dag kroop voorbij en Maran vertelde dat hij bij de vriend zou blijven eten en dat ze nog even een film gingen kijken. Om geen argwaan te wekken, zei ik niks. Om me natuurlijk de rest van de avond te verbijten over het feit dat ik mijn nieuwtje nu nog voor me moest houden.

Uiteindelijk kwam het goed. Maran kwam thuis en ik liet hem een foto zien van Nim met de ‘yes’-test in zijn handen, die ik in de middag had gemaakt. Anders dan destijds bij Nim, waren we nu niet blij-en-in-paniek-want-omg-nu-gaat-alles-veranderen, maar vooral alleen heel erg gelukkig dat het ons weer gelukt was. Nog maar net bekomen van het baby-avontuur met Nim, stond ons wederom een nieuwe periode te wachten.

Ik zal jullie later vertellen over mijn eerste trimester, dat toch anders verliep dan ik had verwacht.

  • Dina

    Zo leuk, zwanger van de tweede! 😃 Erg herkenbaar trouwens, dat je zo blij en hyper bent dat je het DIRECT wilt vertellen. Ik deed mijn test ’s nachts, met als gevolg dat ik om 3 uur springend naast het bed stond om mijn vriend wakker te maken.

    25 november 2015 at 17:06 Beantwoorden
  • Milou

    Aaah wat leuk om te lezen! Ik had hetzelfde met de sensitesten. Een redelijke lichte tweede streep en toen een tweede er achteraan gegooid: wit. Ik heb toen de early test van Kruidvat gekocht en die gaf een duidelijke plus.
    En leuk nieuwtje had esther! 😃

    25 november 2015 at 18:10 Beantwoorden
  • Femke

    Wat leuk dat je weer zwanger bent! Kan me voorstellen dat het lastig was om te wachten om het te vertellen!

    26 november 2015 at 10:21 Beantwoorden
  • Anneleen

    Lijkt me een ontzettend spannend en bijzonder moment!

    29 november 2015 at 18:54 Beantwoorden
  • Anoniempje

    Gefeliciteerd, Betty! Wat fijn dat je direct zo snel zwanger bent geworden!
    Ik hoop het ook ooit mee te mogen maken, we zijn alweer ruim een jaar aan het proberen…

    Een goede en fijne zwangerschap toegewenst. Ik ga je zwangerschap volgen!

    16 december 2015 at 16:27 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.