Aandachtsproblemen

woensdag, november 11, 2015 5 Permalink 0

‘Hoe oud zou die nou zijn?’ vroeg ik me meermaals af terwijl ik naar onze notaris keek, die met een licht grijzend kapsel en wat ontluikende lachrimpels om zijn ogen onze aankoopakte nader aan het toelichten was.

‘Shit nee. Let even op!’ sprak ik mezelf vervolgens minstens net zo vaak streng toe. We zouden het contract van ons koophuis gaan tekenen. Ons KOOPhuis. Waar we de komende dertig (omg!) jaar voor moeten betalen. Hoe belangrijk is het dan om even te focussen op wat er verteld wordt. Mijn vader heeft me altijd op het hart gedrukt eerst volledig te weten waar je voor tekent, als je een handtekening onder een contract zet. Soms tot vervelends aan toe. “Jahaa, pap!” beet ik hem wel eens toe, terwijl ik met mijn ogen rolde.

‘Wat staat mijn parelmoer-glans nagellak eigenlijk leuk! Wat ben ik daar toch altijd dol op! Zal wel helemaal niet hip zijn, maar ik vind het zo mooi!’ Mijn gedachten waren weer afgedwaafld. In plaats van te luisteren naar de rechten en plichten met betrekking tot onze bijbehorende parkeerplaats in de ondergelegen parkeergarage, zat ik te mijmeren over nagellak. ‘Kom op FOCUS!’

Misschien kwam het door diezelfde nagellakdamp, van de lak die ik de avond van tevoren zorgvuldig tweemaal had aangebracht of door het feit dat ik van de spanning (en de oorverdovende wind die ’s nachts langs onze hoekwoning gierde) geen oog dicht had gedaan, maar ik geloof dat ik opeens snapte hoe kinderen met aandachtsproblemen zich in mijn klas hadden moeten voelen. Ze waren vast erg geïnteresseerd geweest in de letter van de dag, maar het lukte ze gewoon niet om hun concentratie vast te houden.

Even lukt het me om mijn aandacht te weerleggen van mijn kopje thee (omdat die leeg is) en weet ik mijn aandacht vast te houden als het gaat over het opstalrecht (“haha, daar is bij de Rijdende Rechter toch altijd zoveel ellende over?”), maar als de notaris vervolgens weer begint over ‘Erfstdienstbaarheden, kwalitatieve rechten en verplichtingen en/of bijzondere bedingen’, haak ik definitief af, vurig hopend dat Maran er wel iets meer van begrijpt dan ik.

Als de notaris, waarvan ik na drie kwartier observeren z’n leeftijd nog steeds niet geraden heb, eindelijk klaar is met het voorlezen van het document, zet ik enigszins vertwijfeld mijn handtekening. Ik heb de dreigende woorden van mijn vader dreunend in mijn achterhoofd. Nooit iets tekenen, als je niet precies weet waar het om gaat. Had ik niet meer moeten vragen? Al weet ik niet eens wat ik had moeten vragen. Wat zijn erfdienstbaarheden? En wat zijn kwalitatieve rechten en plichten? En/of de bijzondere bedingen? En wat kan en moet je er allemaal mee? Er valt zoveel niet te begrijpen, dat ik opeens wel snap waarom het voor mensen met een geringe woordenschat zo lastig is om überhaupt een tekst te lezen.

We klappen de iPads met daarop de aktes dicht, geven elkaar een hand, krijgen wat felicitaties toegespeeld en vertrekken. Als ik richting de auto loop, vraag ik Maran aarzelend hoeveel hij ervan begrepen heeft. Ik voel me namelijk een 6-jarige die haar ouders Engels heeft horen praten om in het geheim iets te aan elkaar te vertellen, zonder nieuwsgierige kinderoortjes. Tot mijn grote verbazing heeft Maran ook niet genoeg begrepen om echt uit te kunnen leggen wat we nog niet wisten. Wat we wel weten is dat we de komende 30 jaar, als we in de tussentijd ons huis niet willen verkopen, de bank maandelijks een geldbedrag verschuldigd zijn. In ruil daarvoor hebben we echter wel onze prachtige eengezinswoning in Amsterdam, zoals we altijd al wilden.

Gelukkig hoef je blijkbaar niet heel slim te zijn, om ooit in je droomhuis te gaan wonen.

5 Comments
  • Maaike
    november 11, 2015

    Haha, ik werk als secretaresse op een notariskantoor, maar dan op de sectie familierecht en ik vind OG, zeker in Amsterdam, ook echt wel ingewikkeld, haha! Gefeliciteerd met het tekenen van de levering (en hypotheek, hihi)!

  • Milou
    november 11, 2015

    Haha ik heb de notaris toen dus wél alles gevraagd wat ik niet begreep, om er vervolgens buiten achter te komen dat ik het eigenlijk nog steeds niet helemaal snapte. Maar weet je, het loopt eigenlijk ook altijd wel los. En als er iets tussen had gestaan dat écht heel afwijkend was geweest, dan was het je wel opgevallen of had de notaris het wel extra benoemd. Veel plezier met jullie huis!

  • Gwen
    november 13, 2015

    Hahaha! Onwijs leuk stukje weer!

  • iooon
    november 14, 2015

    Haha ik weet nog de eerste keer dat ik bij het lezen van het concept de helft heb moeten googelen. Ik hoop deze keer wat beter te begrijpen wat er staat. 😀 Maaarrrrr gefeliciteerd met jullie woning! Ben er super benieuwd naar.

  • Simone
    november 19, 2015

    Haha, wat ontzettend leuk geschreven en herkenbaar! Ik ga volgend jaar proberen op te letten ;-).

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *