to top

FAQ over baby2 beantwoord

Met een krappe elf-en-een-halve week op de teller, kunnen we stellen dat deze zwangerschap nog niet heel erg lang duurt. Toch heb ik gemerkt dat er – met name over de timing van deze komende gezinsuitbreiding – veel dezelfde vragen gesteld worden. En aangezien ik toch overal al een open boek ben, beantwoord ik deze vragen (en opmerkingen!) dan ook graag naar alle eerlijkheid.

Wat snel!
Op zich snap ik deze opmerking zeker. Ik heb er geen officiële cijfers over kunnen vinden, maar volgens mij wachten de meeste mensen toch wel minstens twee jaar nadat het eerste kind het levenslicht heeft gezien, voordat ze hun receptje voor een nieuwe stip anticonceptiepillen ongebruikt in de prullenbak gooien. Wij vonden het echter een mooie tijd om gewacht te hebben. Het leek ons leuk om straks kinderen te hebben die min of meer in dezelfde leeftijdsfase zitten, maar we hebben naar mijn gevoel wel lang genoeg gewacht om mijn lichaam de kans te geven te herstellen van de eerste bewoning.

Denk je niet dat het heel zwaar gaat worden?
Jawel, daarover maak ik me geen illusies. Ik vond het in het begin vooral heel overweldigend om mijn leven met kind vorm te geven. Even naar de supermarkt gaan, gaat nu gepaard met extra kleren, jasjes, mutsjes en andere toebehoren aanslepen. Met een tweede kindje zal het zoeken naar de nieuwe dagelijkse gang van zaken wel weer heel erg lastig worden. Het lijkt me moeilijk om mijn aandacht over twee minimensjes te verdelen. Toch ben ik er van overtuigd dat het gaat lukken. Dat nieuwe ritme heeft even tijd nodig, weet ik inmiddels uit ervaring, maar het komt goed. Daarnaast heb ik er gewoon ook heel veel zin in om straks moeder van twee frummels te zijn. Om ze samen te zien spelen en zich allebei te zien opgroeien.

Hoe voel je je?
Ah, ja, deze vraag vind ik zelf ook altijd erg leuk om te stellen aan zwangere vrouwen. Ik heb ‘m gisteren al wel enigszins beantwoord, maar om het lijstje compleet te maken, doe ik het lekker nog een keer. Ik voel me op z’n zachtst gezegd heel anders dan tijdens de zwangerschap van Nim. Ik ben heel erg misselijk, al sinds de vierde week en voel me hierdoor erg beperkt. Daarnaast ben ik buitenproportioneel moe. Ik ben lamlendig, moet mezelf steeds een schop geven om van de bank te komen en iets te doen. Maar op de bank blijven hangen is eigenlijk ook niet iets waar ik blij van word. Een tweestrijd dus. Tot slot merk ik dat ik opvallend sneller geirriteerd ben dan voorheen. Normaal gesproken moet je het goed bont maken om mij over de zeik te krijgen. Nu is daar een stuk minder voor nodig. Ik voel me vaak kriegelig en moet me dan echt inhouden om niet onterecht uit m’n plaat te gaan. Tot zo ver mijn gezeik. Ik vat het zelf namelijk niet zo zwaar op als het nu misschien overkomt. Ik ben namelijk heel erg gelukkig met mijn zwangerschap en weet dat dit erbij kan horen. Ik ben voornamelijk heel verbaasd over het feit dat ik al deze kwaaltjes bij Nim niet zo sterk had. Alsof alles wat ik bij de zwangerschap van Nim ervoer, nu verdriedubbeld is.

Enneh… is het gepland?
Ik voel deze vraag vaak in de lucht hangen. Lang niet iedereen durft hem te stellen. Zelf ben ik stiekem ook altijd wel benieuwd naar het antwoord op deze vraag als iemand een zwangerschap aankondigt. Hier kan ik heel kort over zijn: ja. Baby2 is helemaal gepland! Zoals ik zei: we wilden vrij snel voor een tweede kindje ‘gaan’, zodat onze kinderen min of meer in dezelfde levensfases zouden zitten. Bovendien is onze thuissituatie er nu naar dat het ook kan. Zowel op financieel gebied als wat betreft de hulp uit onze omgeving, hebben we niets te klagen. Beide factoren zijn in het leven nooit zeker, maar zolang de situatie er naar is, wilden we het ervan nemen.

Oohh zou wel heel leuk als het nu een meisje is, he!
Hoe vaak ik deze opmerking niet heb gehoord en eerlijk gezegd: ik vind hem vrij pijnlijk. Want ja, ik zou het inderdaad heel leuk vinden om een meisje te krijgen. Lijkt me geweldig om later niet alleen de moeder van een zoon, maar ook van een dochter te zijn. Om ook van die lieve jurkjes te kunnen shoppen en om misschien – als ze er het type voor zou zijn – typische meisjesdingen mee te doen. Maar ik meen het oprecht als ik zeg dat ik net zo gelukkig zou zijn met een tweede zoon. Mijn eerste is zó goed gelukt, dat ik er wel tien van zou willen. Bovendien lijkt het me leuk als Nim een broertje krijgt, zodat ze typische jongensdingen kunnen doen samen en later in de kroeg elkaars wingman kunnen zijn. Geen voorkeur dus en ik hoop echt dat mijn omgeving die ook niet heeft.

Tot zo ver wel de meestgestelde vragen met betrekking tot onze tweede spruit. Mocht je nog vragen hebben, stel ze gerust. Dan kijk ik wel of ik ze kan beantwoorden 🙂

  • Manon

    Ik vind dat “snel!!”, zo’n raar iets… Mijn oma was na 3 maanden na de eerste alweer zwanger dus mijn vader en zijn broer schelen maar een jaar en 5 dagen. Oke wel iets minder gepland maar het kan prima. Ik zou er nog niet aan moeten denken om nu weer zwanger te zijn maar bij jullie klopt het gewoon zo!!! Ik hoop dat baby2 net zo goed lukt als baby1!

    10 november 2015 at 06:41 Beantwoorden
  • Tineke

    Wat fijn dat je al deze vragen meteen beantwoord! Ik vind de vraag over of de baby was gepland toch altijd een beetje raar. Die is mij de laatste tijd ook vaak gesteld.. Ik snap je gevoel over meisje/jongen ook heel goed, mooi verwoord!
    Liefs

    10 november 2015 at 08:35 Beantwoorden
  • Milou

    Ik word zelf echt helemaal moe van de vraag ‘is het gepland?’ Wekelijks word ik nog benaderd door mensen in openbare ruimtes met deze vraag (die gewoon zonder schaamte gesteld wordt) en het liefst plakken ze er ook nog even achteraan:’ zo, maar jullie doen alles wel in sneltreinvaart! ‘ dan sta ik echt even met m’n bek vol tanden want iedereen kan dan meegenieten.
    Wat is er mis met een gewone ‘gefeliciteerd, wat leuk!’? Daar heb je toch veel meer aan. Dus bij dezen (had het nog niet gezegd): gefeliciteerd, wat leuk! Haha. Hoop dat je je snel beter voelt!

    10 november 2015 at 09:35 Beantwoorden
  • Cd

    Haha mensen zijn toch zo nieuwsgierig he! Allereerst een dikke proficiat met je tweede zwangerschap! Ik ben eind juli bevallen van een zoontje en mijn dochter was toen 19,5 maanden oud. Ook ik heb me vaak moeten verantwoorden omdat het zo snel is en ja, ook hier was het een bewuste keuze. Ik heb zelf een zus die 20 maanden ouder is en we hebben een hele goede band. Ik wou altijd dat mijn kindjes in dezelfde levensfase zitten. Nu zitten we in het ritme van flesjes, dutjes, buggy, middagslaapje… dus dat gaat gewoon mee door. Het lijkt me zo onhandig als je ene kindje nog baby is terwijl het andere al oud genoeg is voor andere zaken. Nu kunnen we met de kinderen geen verre reizen maken of naar de cinema of pretpark ofzo maar binnen een paar jaren kunnen we dat wel met het hele gezin. Dan nog blijft het natuurlijk een persoonlijke keuze die ieder voor zich moet uitmaken. Natuurlijk heb je met 2 kinderen je handen vol maar je leven is al aangepast dus zo’n reuze verschil vind ik het niet. Of ik nu 1 of 2 kindjes in bad steek is eigenlijk hetzelfde. In het begin was het even wennen maar nu loopt het vlot. Ik heb ook niet echt het gevoel dat ik mijn aandacht moet delen. En enkele voordelen: ze beginnen nu al samen te spelen, van jaloezie is er hier geen sprake, tijdens de namiddag dutjes is het volle bak me time 😀 Veel succes met je zwangerschap! Ik volg 😉

    10 november 2015 at 09:38 Beantwoorden
  • Renee

    Zwanger blogjes, Like! Heerlijk om te lezen. Ik weet wel zeker dat babynr 2 wel lukt. Tuurlijk is een ander geslacht leuk, maar hetzelfde geslacht als 1.0 is toch net zo leuk? Ik snap de vraag ook niet! Dat je het denkt, oké, Maar houd het gewoon voor je! Net als de vraag; “En? Wanneer komt de tweede?”. Ten eerste, je neemt geen kind, je krijgt een kind als het zo mag zijn. Ten tweede, gaat je geen reet aan!” Haha.

    10 november 2015 at 09:44 Beantwoorden
  • Milou

    Oh alle nieuwsgierige aagjes… Ik moet eerlijk bekennen dat toen ik gisteren het nieuws las, het echt een verrassing was! Ik had het nog niet aan zien komen. Maar of het snel is, tja, dat is voor ieder gezin weer anders denk ik.
    Heel veel geluk samen en hopelijk gaan de kwaaltjes snel over!

    10 november 2015 at 11:28 Beantwoorden
  • Anneleen

    Ik verschiet er steeds van dat ik zie bij bloggers hoe een vragen je als zwangere ‘voorgeschoteld’ krijgt. Ik begrijp hier helemaal niks van… Dus bij deze: een hele dikke proficiat! Hopelijk voel je je snel beter en kan je volop genieten van je zwangerschap. Liefs!

    10 november 2015 at 12:36 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.