to top

Nim’s logeer-avontuur

“Als de baby ongeveer drie maanden is, gaat ‘ie lekker bij opa en oma logeren!”, riep ik heel hard tijdens mijn zwangerschap. Het leek mij een prima idee. Zowel Maran’s ouders als de mijne stonden te springen om hun grootouderrol te vervullen. Aangezien ik die lieverds voor de volle 100% vertrouw, leek het me alleen maar logisch dat Nim daar vroeger of later eens zou logeren. Waarom niet? Hij zou alle aandacht van zijn opa’s en oma’s krijgen en Maran en ik zouden weer eens kunnen bijslapen en bijtanken. Win-win-win! Toch liep dat heel anders.

Nim werd namelijk – zoals jullie misschien nog wel weten – een volhardende flesweigeraar. En aangezien ik het risico niet wilde lopen dat mijn pasgeboren frummel voeding tekort zou komen, besloot ik hem dicht bij me te houden. Misschien heb ik daar achteraf gezien ook het flesweigeren mee in de hand geholpen, maar dat maakt voor het verhaal niet meer uit. Nim bleef bij mama (en haar borsten) in de buurt en ik legde me erbij neer dat ik voorlopig niet kon bijslapen en bijtanken. Toen Nim wat ouder werd, werd hij voor zijn voeding steeds minder afhankelijk van mij. Dat luchtte me op, al voelde ik nog steeds geen drang om hem uit logeren te sturen. De nachten gingen namelijk beter en ik had helemaal niet zo’n behoefte meer aan een nacht doorslapen. Dat deed ik immers ook als zoonlief thuis was.

Toch leek het me – uiteindelijk – toch leuk om weer eens, for old times sake, met Maran naar een hotelletje te gaan. Om lekker decadent ontbijt op bed te krijgen en om voor de verandering eens niet de hele dag op onze mini te hoeven passen. Laatst was Maran jarig, dus heb ik die gelegenheid met beide handen aangegrepen om hem te verrassen met een nachtje weg. Een luxe suite was geboekt (als je het doet, doe het dan goed!) en opa en oma waren ingeschakeld om op te passen. Ik had er zin in!

En toen kwam het moment dat ik Nim voor het laatst zelf naar bedje bracht en ik toch wel een brok in mijn keel had bij het idee dat ik hem de volgende dag zou moeten missen. En het moment dat ik met een knoop in mijn maag zijn schone rompertjes in zijn logeertas stopte. En het moment waarop opa en oma enthousiast aanbelden om hun lievelingskleinzoon (ze hebben er vooralsnog maar één) op te pikken. En het moment waarop ik hem nog even flink kon knuffelen, om hem daarna mee te moeten geven. Snik. Ik zal het niet mooier maken dan het was, ik heb even heel oncharmant zitten huilen, vlak voor en nadat Nim werd opgehaald. Maar ik wist dat het voor een goed doel was. Nim zou een leuke dag hebben, opa en oma ook en wij natuurlijk ook.

Gelukkig werd het dat ook. Maran en ik hebben ontzettend genoten van onze dag-en-nacht met zijn tweetjes. We hebben als vanouds lekker in bed series gekeken en heel veel lekker eten besteld. Ondertussen kregen we van opa en oma de nodige foto’s en filmpjes doorgestuurd, waardoor we ons dagelijke Nim-quotum toch nog een beetje konden halen.

De nacht wat voor Nim en zijn grootouders ook een succes geweest. Het ventje had keurig doorgeslapen en dat sterkte mij in de gedachte dat het helemaal prima is om mijn zoon eens in de zoveel tijd gezellig uit logeren te sturen. De volgende keer, voor half december, staat al gepland.

Heeft jouw kindje wel eens gelogeerd? En hoe vond je dat?

  • Milou

    Ahhhh… Dat is toch ook best lastig? Zo’n eerste keer? Ik moet er nu al niet aan denken! Wel heel fijn dat papa en mama even we-time konden hebben. Is ook wat waard!

    25 oktober 2015 at 15:32 Beantwoorden
  • Lieke Pos

    Erg spannend inderdaad de eerste keer. Maar het is ook zo lekker! Zoals je hebt gemerkt gaat het heus wel goed. Maar alles is de eerste keer spannend, maar wat fijn dat jullie het hebben gedaan.

    Mason is ook al eens uit logeren geweest. Soms is dat gewoon praktischer/makkelijker.

    26 oktober 2015 at 11:57 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.