to top

Borstvoedingsupdate

Nu Nim bijna 13 maanden oud is, gaan de meeste mensen er wel vanuit dat we de borstvoedingsperiode hebben afgesloten. Kindjes die flesvoeding krijgen, kunnen vanaf dat ze hun eerste verjaardag hebben gevierd, namelijk prima zonder hun geliefde Nutrilon. Met borstvoedingskinderen gaat dat echter toch anders. Behalve de voedingswaarde, heeft borstvoeding krijgen voor kinderen ook een emotionele waarde. En die kan je het kind nu eenmaal niet zonder slag of stoot onthouden, als het jou als moeder plotseling niet meer uit komt. Tenminste: als je geen dramatisch gillende baby wilt.

Ik heb altijd gezegd dat ik Nim maximaal een jaar borstvoeding wilde geven, dan vond ik het mooi geweest. Maar dat punt naderde snel en ik was het nog helemaal niet zo zat. Nim kreeg nog maar twee keer op een dag voeding en dat ging best. Bovendien wilde ik het nog iets langer doen, vanwege het voeden in het vliegtuig, wat me handig leek. Dat is inmiddels voorbij (en is trouwens ook erg handig gebleken), maar Nim heeft sinds de vakantie een ander grapje bedacht: hij wil namelijk ’s nachts weer gevoed worden.

Ruim drie maanden geleden sliepen we voor het eerst een aantal nachten achter elkaar door, tot onze grote verbazing. Voor die tijd waren er af en toe incidentele momenten geweest waarop Nim een nachtvoeding had overgeslagen, maar sinds hij zo’n 10 maanden oud was, bleek hij te snappen dat de nachtvoeding voor kleine baby’s was. Hij was groot, dus hij had het niet nodig. Gelukkig maar, want dat vonden wij min of meer ook. Ik was enorm blij met deze ontwikkeling en ben inmiddels dus flink gewend geraakt aan die heerlijke, volle nachten slaap. Totdat dreumeslief in de vakantie bedacht dat zo’n nachtelijke melkvoeding en knuffelsessie met z’n moeder nog best fijn was. Sindsdien komt hij stevast rond 1 uur ’s nachts zijn melk opeisen. Opeisen echt, want hij schreeuwt het uit van verdriet en drift als ik niet meteen met ontbloot bovenlijf aan kom rennen.

Nu is er een tijd geweest waarin ik de nachtvoedingen helemaal had geaccepteerd. Ik had ooit eens gelezen dat de hersenen ’s nachts door ontwikkelen en dat een extra boost glucose dan het proces alleen maar ten goede kon komen. Slaapwandelend kwam ik dan ook opdraven als mijn uk me riep, gaf hem zijn voeding en sleepte mijn slaperige lichaam weer terug naar bed om meteen verder te slapen. Maar mijn lichaam is dat inmiddels niet meer gewend. Ik ben tegenwoordig klaarwakker als Nim een nachtvoeding wil en het duurt soms wel uren voordat ik weer in slaap val. Heel vervelend!

Daarbij komt dat het nu opeens gevoelsmatig gewoon goed geweest is voor mij, merk ik. Waar ik een maand geleden nog best in staat was om twee voedingen per dag vol te houden, merk ik dat het me nu een beetje tegen begint te staan. Ik ben er eigenlijk grof gezegd wel klaar mee. Nim niet, die is juist van twee naar drie voedingen gegaan, om aan te geven dat hij absoluut nog niet klaar is om de borstvoedingsperiode af te sluiten.

Wat nu dan? Dat is iets dat ik mezelf afvraag. Nu heb ik het afgelopen jaar al meerdere momenten meegemaakt waarop ik wel klaar was met het geven van borstvoeding en uiteindelijk toch ben doorgegaan. Ook nu red ik het voorlopig dus nog wel. Toch proberen Maran en ik om in ieder geval – weer – af te rekenen met de nachtvoeding en daarna willen we ook af van de voeding voordat hij naar bed gaat. Daarna zie ik wel. Een ochtendvoeding kan ik voorlopig nog wel doen voor ons kleine ventje, denk ik.

Het lijkt me heel gek om de borstvoedingsperiode af te sluiten. Zoiets is natuurlijk toch een mijlpaal en niet alleen Nim hecht emotionele waarde aan de momenten samen, ik natuurlijk ook. Ik ben lang niet altijd even positief geweest over het hele proces, uiteindelijk sta ik natuurlijk wel voor de volle 100% erachter. Ik ben blij dat ik de mogelijkheid heb gehad om Nim zo lang zelf te voeden en het heeft me veel geleerd. Ik weet ook zeker dat ik hetzelfde circus weer aan wil gaan als er een tweede baby in zicht zou komen.

Maar tot die tijd voed ik ons kleine ventje nog even. Wie weet tot wanneer…

 

  • iooon

    Ik wissel telkens. In mijn achterhoofd werk ik naar het jaar toe om het dan af te sluiten. Maar ik heb ook het gevoel, dat wanneer ik niet bij mijn ouders zou zitten dat ik dan best door zou gaan. Dus nu twijfel ik. Maar ik wil ook mijn cyclus terug en die lijkt ondanks de slechts twee voedingen ook nog niet terug te willen komen. Het is in ieder geval niet zo eenvoudig als ik me een jaar geleden voorgesteld had.

    14 oktober 2015 at 14:33 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.