to top

Koffer vermist

Grijnzend keek ik mijn ouders en Maran aan toen ik de turquoise koffer van de bagageband op Schiphol plukte. Ik kon me niet voorstellen hoeveel geluk wij hadden gehad met zo’n perfect soepel gelopen terugreis. Die ochtend waren we in alle vroegte vertrokken uit onze vakantievilla en met een bus naar het vliegveld gebracht. Daar dronken we koffie, aten we een broodje en meteen daarna konden we al aan boord van het vliegtuig. Per toeval was één stoel naast ons leeg, waardoor Nim daar twee uur lang heerlijk op heeft kunnen slapen. De rest van de vlucht hebben wij hem vermaakt met spelletjes en voor ons gevoel waren we in recordtempo geland op Schiphol. Toen we eenmaal bij de bagageband stonden, hadden we vrijwel direct onze koffers te pakken en terwijl Nim op de opgestapelde koffers van zijn opa en oma zat, pakte ik dus het laatste exemplaar van de band.

Dag koffer!

En toen kwamen we erachter dat we helaas niet zoveel geluk hadden als we hadden gedacht. De turquoise koffer bleek namelijk veel beschadigder dan onze nieuwe kon zijn. Bovendien was deze duidelijk een slag kleiner dan die van ons. Toen Maran – om zeker te zijn dat dit niet onze koffer was – nog even onze code draaide en de koffer daarop niet opende, wisten we genoeg. Vlak daarvoor had ik namelijk een oudere dame met een zelfde koffer als die van ons door de douane zien lopen. Ik wilde haar nog vragen of ze wel de goede had gepakt, maar dat vond ik bij nader inzien nogal asociaal. Ik ging er namelijk vanuit dat ze dat had gecheckt. De turquoise koffer die wij hadden bekeken, werd door niemand anders gepakt. Toen we na een tijdje wachten tot de conclusie waren gekomen dat onze koffer niet meer op de band gesmeten zou worden, besloten we actie te ondernemen.

Wat mist er?

De behulpzame medewerker van de KLM helpdesk maakte een vermissingsformulier voor ons op en vanaf dat moment konden we niets meer doen dan met slechts één koffer terug naar huis gaan. Eenmaal door de douane heen gaven we mijn ouders een knuffel bij wijze van afscheid en stapten we in onze eigen auto, waarmee we werden opgehaald door een goede vriend. Thuisgekomen openden we de koffer die we wel hadden om te checken wat daar precies in zat, zodat we ook een inschatting konden maken van wat we niet meer hadden. Al snel kwamen we erachter dat het enige waarvan het écht vervelend was dat het ontbrak, de babyfoon was. Nim valt doorgaans namelijk in slaap met het muziekje dat uit het ding komt, dus we vreesden een beetje voor het moment dat we hem zonder dergelijk muziekje naar bed moesten brengen. Bovendien zouden we hem niet konden horen als hij lag te slapen. Dat bleek ook nogal lastig.

Wakker liggen

Mini viel namelijk inderdaad vrij onrustig in slaap, zonder zijn geliefde slaapliedje. Maar dat hij aan het huilen was, hadden we in de eerste instantie niet helemaal door. Nadat Maran hem uiteindelijk in slaap gesust had, liep ik iedere vijf minuten naar de trap om te luisteren naar eventueel gehuil. Dat bleef uit, wat ik als een goed teken beschouwde. De rest van de avond verliep goed en ook ’s nachts sliep het mannetje prima. Ik echter niet, omdat ik een mentaal lijstje aan het maken was van wat er nog meer in mijn koffer had gezeten. Mijn dure jurkjes van Topvintage, mijn make-up, bikini’s, een stapel tijdschriften en al Nim’s zomerkleertjes. Die kon hij natuurlijk niet meer aan, want hier is het te koud en volgend jaar is hij te groot, maar toch.

Eind goed al goed

De volgende ochtend nam ik contact op met de servicebalie van KLM. Zij konden me vertellen dat onze koffer weer terug gebracht was en dat die dezelfde dag nog per koerier thuisgebracht zou worden. Nu zou ik mezelf hiervoor niet bepaald als materialistisch ingesteld bestempelen, maar ik was toch enorm blij met dit nieuws. Toen de koffer later in de middag dan ook weer veilig in onze hal stond en ik Nim’s babyfoon weer had aangesloten, kon ik me eindelijk op maken voor een rustige avond.

Herhaling

Als klein meisje was onze koffer ook een keer vermist toen ik met mijn ouders naar de Canarische Eilanden ging. Drie dagen lang heb ik met een T-shirt van mijn vader als jurkje rondgelopen, moest ik slapen zonder mijn geliefde teddybeer en kochten we nieuwe tandenborstels omdat de anderen in de koffer zaten. Deze keer was het minder ingrijpend, ik miste de babyfoon meer dan Nim. Gelukkig is alles snel en goed geregeld en hebben we de spullen ook deze keer weer binnen afzienbare tijd terug gehad. Feit blijft dat het nogal suf is dat de koffer niet gecontroleerd is door de andere persoon. Hoe dan ook: de volgende keer zorgen we dat we onze koffer dusdanig toetakelen met een markeerstift of watervaste tape, dat hij duidelijk niet van iemand anders kan zijn.

Ben jij wel eens bagage kwijtgeraakt op Schiphol?

  • Mendy

    Onze koffer was niet aangekomen op onze bestemming op vakantie. We hadden 2 koffers. 1 voor ons met alle kleding en 1 voor mini met luiers, voeding etc. Alleen de laatste kwam aan helaas dus naar het zwembad gaan, frisse kleding aandoen etc was een stuk lastiger met beperkte winkel mogelijkheden. Na 4 dagen kwam onze koffer eindelijk aan (gelukkig gingen we 2 weken op vakantie) en wat was ik blij (als een kind…!!) leer voor volgende keer om zwemkleding in handbagage te doen en de rest te verdelen.

    12 oktober 2015 at 08:20 Beantwoorden
  • Miriam

    Gelukkig had je je koffer vrij snel weer terug! Toen ik 2x naar amerika ben geweest met mijn ouders ging alles gelukkig goed. Toch ga ik voor de volgende keer wel felgekleurde kofferriemen kopen, zodat ze iets meer herkenbaar zijn. We hebben namelijk zwarte en grijze koffers, zoals veel mensen.

    12 oktober 2015 at 11:25 Beantwoorden
  • iooon

    Nog nooit bagage kwijt geweest. Bij het ontwikkelen van vakantiefoto’s zijn ze wel 2 van de 3 rolletjes kwijt geraakt, dat vond ik ook zo erg. Nu hebben we bijna geen foto’s van die vakantie terwijl het net die aparte unieke reis was toen we klein waren.

    13 oktober 2015 at 23:02 Beantwoorden
  • milou

    Wat lastig! Wat blijk je dan bepaalde spullen hard nodig te kunnen hebben. Ik verdeel altijd de kofferinhoud van mijn man en mijzelf 50/50 als we op reis gaan. Dus alle kleding, onderbroek, sokken, toiletspullen en badkleding door de helft en in aparte koffers. Mocht er dan 1 koffer niet aankomen dan hoef ik niet in zijn T-shirts en boxers te lopen en hij andersom in mijn jurkjes haha.

    22 oktober 2015 at 16:00 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.