to top

Meer dan alleen moeder?

“Waarom begin je geen mama-blog?” vroeg een vriendin mij vorig jaar, toen ik nog schaapachtig gaten in mijn kleding over mijn dikke buik zat te aaien. “Nah, ik denk niet dat ik dat interessant zou vinden. Om alleen maar over moeders en baby’s te schrijven. Er is toch wel meer in het leven dan alleen je kind?” Ik vroeg het haar deels retorisch, maar voor een deel ook ter geruststelling. Het kon toch niet zo erg zijn dat ik straks, als ik mijn nageslacht eenmaal de wereld in had geslingerd, alleen nog maar met hem en zijn welzijn bezig zou zijn? Dat er geen ruimte meer zou zijn voor wie ik was, voor mijn interesses en voor mijn wensen? Maar ruim tien maanden later moet ik schoorvoetend toegeven dat mijn leven wel degelijk is veranderd. Alles staat enigszins in het teken van mijn lieve kleintje of wordt om hem en zijn behoeftes heen gepland.

Vriendinnen

Ik heb nog steeds – gelukkig – heel veel lieve vriendinnen die allemaal erg geïnteresseerd in mijn en mijn spawn zijn. Met name met de vriendinnen die zelf ook moeder zijn, is de band erg versterkt. Dagelijks houden we elkaar middels Whatsapp-berichtjes op de hoogte van de ontwikkelingen van ons nageslacht en altijd reageren we even enthousiast als één van onze oogappels weer iets nieuws onder de knie geeft. Daarnaast ga ik regelmatig bij vriendinnen langs. Om koffie te drinken, te lunchen, maar ook om onze kinderen elkaar te laten kennen. En om ze tegen te houden als ze elkaars ogen proberen uit te steken of iets te enthousiast aan elkaars haren trekken.

Winkelen

Laatst bracht ik een bezoekje aan de plaatselijke Hema en kwam ik weer met mijn tas volgeladen naar buiten. Alleen maar items voor mijn zoon. Even schoot door me heen dat het al maanden geleden was dat ik voor het laatst überhaupt had gezocht naar iets voor mezelf. Zo gek, maar ik sta er bijna niet meer bij stil dat het een optie is om zelf ook iets leuks te kopen. Ik heb de afgelopen maanden wel nieuwe kleding gehad, maar veel kreeg ik cadeau en hier en daar kocht ik eens een nieuwe spijkerbroek als ik weer een maatje kleiner was geworden. Meteen nadat ik dat realiseerde, heb ik weer een bestelling geplaatst bij mijn favoriete webshop. Kom maar door nieuwe jurkjes!

Eten

Ik tilde altijd verbaasd mijn wenkbrauwen op als ik een moeder giechelend hoorde bekennen dat ze vergeten was te ontbijten. En te lunchen. Ik kon me er helemaal niets bij voorstellen dat je zelf niet meer aan eten toe zou komen. Nu vergeet ik vaak zelf inderdaad nog te eten. Niet omdat ik het te druk heb, want ik zou best zelf ook iets naar binnen kunnen schuiven als Nim lekker zijn blokken door de kamer aan het verspreiden is. Maar op één of andere manier voel ik me ‘voldaan’ als ik mijn zoon een boterham en een stuk fruit naar binnen heb gewerkt ’s morgens.

Hobby’s

Echt uitgesproken hobby’s heb ik – op paardrijden in mijn tienerjaren – nooit gehad. Ik houd en hield van lezen, schrijven, films kijken en schilderen. Die hobby’s probeer ik nog steeds vast te houden, al zijn mijn interesses wel aanzienlijk veranderd. Voor mijn werk was ik toen al geïnteresseerd in kinderen, maar nu ben ik gefascineerd door zwangerschappen, baby’s en hoe alles zich ontwikkelt. Ik lees op dat gebied meer dan goed voor me is en ben, zoals jullie waarschijnlijk weten, vanuit die interesse een tweede blog begonnen.

Alles bij elkaar opgesteld kun je dus concluderen dat ik een onwijze moeke ben geworden. Ondanks dat ik zelf nog niet wil toegeven dat dat het geval is (bij het woord ‘moeke’ zie ik een gedrongen vrouwtje met brilletje (oeps, check) die steeds kinderen aan haar bloemetjesjurk heeft hangen en niet meer over iets anders dan de inhoud van de luiers van haar nageslacht kan praten), kom ik helaas angstvallig dicht in de buurt. Ik merk dat het moeilijk is om open te staan voor andere zaken dan het moederschap, omdat ik nu eenmaal een huismoeder ben. Ik ben doorgaans de hele dag met mijn zoon thuis en sta voornamelijk in contact met vriendinnen of familieleden die dat gevoel begrijpen. Hopelijk is dit een fase en trekt die mega-babybubbel ooit nog enigszins weg. En zo niet. Nou ja, dan wordt het tijd om bloemetjesjurken aan te schaffen!

  • Nicole

    Hahaha nou ik moet ook echt Nicole tijd plannen hoor. En soms plan ik het en gaat t niet door zoals vandaag. Maar is niet erg. Komt wel weer.. Maar inderdaad, times change!!

    23 juli 2015 at 12:10 Beantwoorden
  • Manon

    Gek hè? Ik kan me ook helemaal vinden in jouw stukje. En natuurlijk ben ik nog meer dan alleen moeder en hier besteed ik ook heus tijd aan, maar het meeste van mijn tijd gaat (vrijwillig) naar mijn kind! Morgen ga ik lunchen met een kindloze vriendin en die vindt het ook altijd geweldig als Nilo meegaat, als ik zeg zullen we een keertje zonder kind doen dan zegt ze NEEEEE!!! Dusja hahaha. Ach, we doen er niemand kwaad mee toch 😀

    23 juli 2015 at 12:17 Beantwoorden
  • Shirley

    Dit herken ik echt zo erg, haha. Ik heb andere interesses, een andere kijk op de wereld, vind andere dingen belangrijk en ondanks het feit dat ik graag shop voor mezelf, krijgt Skyler nu voorrang. Ik vond deze verandering erg moeilijk toe te geven, vooral omdat mensen in mijn omgeving er moeite mee hadden en ik regelmatig opmerkingen kreeg. Maar ik ben gelukkig zo en dat is wat telt, toch? Met bloemenjurk of niet, moeke of niet; we zijn moeders en als we daar het meest blij van worden, zal dat onze roeping wel zijn 🙂 je bent op de wereld om alleen jezelf en je kleintje gelukkig te maken, niet de mensen om je heen. Wel is het zo dat je het pas kan ervaren als je zelf ouder bent. Het is zo makkelijk zeggen als je geen kids hebt, haha.

    23 juli 2015 at 12:19 Beantwoorden
  • Mendy

    Heel herkenbaar. Een collega vertelde me toen ik zwanger was dat ik me niet moest verbazen als ik een winkel inliep ik gelijk door zou lopen naar de kinderkleding. Dat kon ik me ZO niet voorstellen!! En zie me gaan. Ik kijk niet eens meer naar de damesafdeling. Vind het zo leuk om te lezen dat we dezelfde dingen meemaken(mijn druif is 9 dagen jonger dan de jouwe..). Geef je ook nog steeds borstvoeding?

    23 juli 2015 at 17:13 Beantwoorden
  • Dineke

    Echt heerlijk herkenbaar geschreven! Vooral die vannde shoppen haha, en voor kids is alles ook zo leuk!

    24 juli 2015 at 01:27 Beantwoorden
  • Janine

    Zo herkenbaar gister in 6 maanden tijd eindelijk weer echt kleding voor mezelf geshopt! En ik werk nog parttime maar dat veranderd niets eigenlijk al mijn collega’s zijn binnen een jaar ook papa of mama geworden dus snappen/tolereren..? ze mijn gezwijmel over mijn kleine man en interrese in hun kroost! Ook zoiets als je met mama’s of aanstaande mama’s onder elkaar bent het onderwerp bevalling je raakt er niet over uit gepraat!?

    24 juli 2015 at 06:41 Beantwoorden
  • angelique

    Gek he? Je hebt alles zo voor ogen dat er niets veranderd als je moeder bent geworden, maar niets is minder waar. Gelukkig ben je nog wel je eigen persoon ondanks dat er enorm veel veranderd. Ik kan niet eens meer rustig shoppen zonder met tassen vol kinder spullen thuis te kome.

    24 juli 2015 at 09:17 Beantwoorden
  • Marieke

    Ik durf hier nooit iets van te vinden, omdat ik zelf nog geen moeder ben. Ik heb geen idee hoe je leven verandert als er zo’n kleintje is en dus ook geen idee hoe ik dan zelf zal veranderen. Maar het gaat er toch om dat jij gelukkig bent? En als dat toevallig zo is door het moederschap, moet je daar gewoon volop van genieten! 🙂

    24 juli 2015 at 11:02 Beantwoorden
  • Sylvie

    Ik vind jouw stukje ook heel herkenbaar! Al heb ik soms wel het gevoel dat ik me ervoor moet verantwoorden, dat het toch een beetje sneu is om zoveel met ons kereltje bezig te zijn. Vooral richting vriendinnen die geen kinderen hebben, maar ook naar anderen die me bijvoorbeeld op mijn “carrière” wijzen!

    24 juli 2015 at 22:26 Beantwoorden
  • Petra

    Oei oei wat waar allemaal! En ik ben ook nog eens na een paar maanden al gezwicht voor een moederblog. Want ja ik ga op mijn eigen site niet al die stukjes zetten, en ik wilde ze toch kwijt. :-O

    Het schijnt wel minder te worden naarmate je kind(eren) weer wat groter wordt/worden. Hou ik me nu maar aan vast.

    30 juli 2015 at 12:35 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.