Laatste schoolweek

vrijdag, juli 3, 2015 3 Permalink 0

Vandaag is het in mijn regio de laatste dag van het schooljaar. Traditiegetrouw nemen vandaag duizenden frummels afscheid van hun juffen en meesters met een doosje Merci, een bos roosjes of een zelfgemaakte tekening. Hoewel ik al anderhalf jaar (!!!) niet meer in het onderwijs werk, word ik toch wel een beetje weemoedig van zo’n dag als vandaag.

Zo’n laatste schoolweek heeft namelijk iets magisch. Elke collega is moe, maar ook opgewekt over de aankomende zes weken hemelse rust. De een heeft ernstigere wallen dan de ander (de collega’s die thuis ook nog de zorg over kinderen dragen vallen op zulke dagen erger op), maar iedereen heeft het wel gehad. Uit de tenen wordt het laatste restje energie en enthousiasme vandaan getrokken om er voor de kinderen toch nog iets bijzonders van te maken. De laatste lessen trekken voorbij op maandag en dinsdag en iedere uur worden er weer andere vakken afgesloten. Schriftjes kunnen voorgoed naar de kliko, boeken vinden voor de zomer een plekje in de kast en langzaam maar zeker worden de lades van de kinderen leeggemaakt.

De woensdag in die laatste schoolweek was voor ons altijd een feestdag. Ik weet niet waar we de motivatie vandaan haalden, maar om 7 uur werden alle leerkrachten op school verwacht om de school om te toveren tot het Mysteryland voor mensen onder de 12. Er werden springkastelen, stormbanen, ijs-standjes, suikerspinnen-walhalla’s en schminck-gelegenheden ingericht om er voor de kinderen een dag om nooit meer te vergeten van te maken. Compleet afgetaaid trok ik na die woensdag naar huis om me enigszins op te laden voor de twee allerlaatste dagen van het schooljaar.

Op de donderdag was namelijk de dag van het Grote Afscheid. En hoewel ik altijd enorm veel zin had in de komende vakantie, ergens ging ik toch wel met een knoop in mijn maag naar school op die laatste dag met de kinderen. Stiekem deed het namelijk toch wel wat met me, om alle ouders – waar je in zo’n jaar toch een band mee opbouwt – één voor één gedag te zeggen. Op die laatste dag werd ik altijd overladen met lieve cadeautjes, heel veel knuffels en vond ik het minder moeilijk om met lastigere momenten op de dag om te gaan. Straks kan ik zes weken uitslapen, dacht ik als er weer een kind de hersenen van de ander poogde in te slaan. Aan het einde van de dag plande ik vaak even een stoelendans of iets anders gezelligs in en als ik mijn ukkies dan allemaal uit hun dak zag gaan op K3, kreeg ik een brok in mijn keel. Met hoeveel tegenzin in soms naar mijn werk ging, omdat ik het allemaal zwaar en moeilijk vond, ik gaf wel heel erg veel om elk kind. Afscheid nemen is nooit mijn sterkste kant geweest en ik vond het dan ieder jaar ook wel weer even lastig om ‘mijn’ kleine lieverds voor de laatste keer in de klas te hebben. Het jaar daarop zie je ze heus nog wel door de school lopen, en komen ze soms stiekem even zwaaien of een knuffel halen, het is toch niet meer hetzelfde. Dat afscheid nemen was altijd even lastig, maar als ik de deur van de school dan voor zo’n laatste keer achter me dicht trok, overheerste de komende vakantie mijn stemming.

Ik weet dat mijn ex-collega’s met in dit absurde weer net als ieder jaar op de laatste vrijdag voor de vakantie zich in de krochten van de school bevinden om nog meer stoffige meuk naar een laatste rustplaats te brengen. Ieder jaar weer lijkt het alsof er uit het niets rotzooi ontstaat die op de allerlaatste schooldag weer weggesleept moet worden naar het grofvuil. Als uiteindelijk alle lokalen leeg zijn, alle rekenmethode’s die nog sommetjes met guldens erin hebben staan en alle uitgedroogde flessen plakkaatverf op een grote hoop in- of naast de vuilcontainer liggen, is het tijd voor de jaarlijkse barbecue. De Bacardi Razz is niet aan te slepen en na één cocktailtje was het vakantie-gevoel compleet.

Hoewel ik mijn werk in het onderwijs niet mis (écht niet!), mis ik die ‘magie’ van de laatste schoolweek toch wel. Dat afzien zo vlak voordat de 42 dagen uitslapen in zouden gaan, zorgde ervoor dat ik daarna dubbel zo hard van mijn vrije dagen genoot. Ik zal morgen, als zoonlief ons weer eens pas om 9 uur wakker maakt, er extra van genieten 🙂

3 Comments
  • Joyce
    juli 3, 2015

    Ja! De laaste school week is zo leuk! Niet alleen als je in het onderwijs zit, maar ook als moeder. Samen met je kleintje toeleven naar het laatste moment. 😀

  • Meike
    juli 3, 2015

    Heel herkenbaar. Ik heb dit hele schooljaar niet gewerkt omdat ik november bevallen ben. Volgende week is hier (Den Haag) de laatste week en ik merk dat ik t ook zo mee maak als jij beschrijft. Woensdagavond de afscheidsavond van groep 8 en ouders, ik ben erbij! En vrijdag een afsluitende lunch met t team waar ik -als de kleine uk het toelaat- ook bij ben. En volgend jaar weer heeerlijk aan t werk!

  • iooon
    juli 6, 2015

    Hier moet de vrouw-in-het-onderwijs nog 2 weken. Ik geloof dat ze er aan toe is. 😉

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *