to top

Mijn kraamweek

Ik heb jullie alles verteld over mijn zwangerschap, mijn bevalling en de eerste maanden met ons zoontje, maar eigenlijk heb ik helemaal niet geschreven over de kraamweek. En dat terwijl het toch zo ongeveer één van de mooiste weken van mijn leven was! Daarom, zo’n 9,5 maand later geheel willekeurig, alsnog een verslag van die eerste bijzondere, mooie en emotionele week als moeder.

Eerste dag

Ik ben bevallen in het ziekenhuis, waar onze ouders en mijn broertje op de gang hebben gewacht. Nadat ik weer netjes gehecht was en onder een schone deken gelegd, kwamen die lieverds binnen. Ik heb er hele fijne herinneringen aan om hen er direct bij te hebben. Maran’s zusje had vanwege problemen met – jawel – de trein, wat vertraging, maar die was er gelukkig meteen bij toen we thuiskwamen. Maran’s tante kwam ook op bezoek en nadat Nim en ik even op bed hadden gelegen, had mijn moeder kippensoep en biefstuk (mijn wens) voor iedereen gemaakt. Ik zou me kunnen voorstellen dat niet iedereen eraan moet denken, om meteen na de bevalling met een huis vol visite te zitten. Maar het paste bij ons, ik vond het heel fijn. Na het avondeten ging iedereen naar huis, mijn moeder bleef slapen. We vonden het erg prettig dat een ervaringsdeskundige bij ons was die eerste nacht. Maran en ik hebben de eerste paar uur van de nacht niet geslapen, omdat we steeds bang waren dat Nim zou stoppen met ademen. Zo rond drie uur hebben we Nim bij mijn moeder op de logeerkamer gebracht en konden wij ook enigszins slapen.

IMG_6627

Onze lieve kraamverzorgende

Een paar uur nadat we thuiskwamen uit het ziekenhuis en Nim en ik in bed lagen, ging de deurbel. Even later kwam onze lieve kraamverzorgende A. om de hoek kijken. We hadden meteen een klik en we waren ontzettend blij toen ze vertelde dat zij de hele week bij ons zou zijn. We waren vooraf een beetje bang voor een kraamverzorgende die haar mening heel erg op zou dringen en ons dingen zou laten doen waar we niet achter zouden staan, maar A. deed dat absoluut niet. De hele kraamweek is gelopen zoals wij dat wilden. Soms met iets teveel visite, maar dat ging eigenlijk allemaal best prima. We hebben enorm veel van haar geleerd en we voelden ons ontzettend in de watten gelegd. Ik hoop dat zij beschikbaar is als we ooit een tweede keer een kraamweek mee mogen maken. Alleen al daarom zou ik zin hebben om meteen weer aan de slag te gaan 😉

Bezoek

Zoals misschien al duidelijk is, zijn Maran en ik erg gesteld op onze familie en vrienden. Die stonden dan ook meteen in rijen van twee opgesteld om ons kleine mannetje te komen bewonderen. Gelukkig vroeg iedereen wel netjes of het bezoek uit kwam en bleef zo goed als niemand echt te lang hangen. Dat was maar goed ook, want ik mefrkte dat ik na zo’n uurtje bezoek wel weer even klaar was. Dan wilde ik niets liever dan even niet praten en met Nim op mijn borst voor me uit kijken. Mijn moeder is twee nachten en drie volle dagen gebleven. Ze stelde voor om wat langer te blijven om ’s nachts een voeding van ons over te nemen, zodat wij een beetje konden bijslapen. Maar we waren stoer en we vonden dat we het alleen af moesten kunnen. Mijn moeder en ik hebben allebei staan snikken toen ze met mijn vader mee naar huis ging en de eerste nacht zonder haar vond ik toch een beetje lastig. Bij een volgende keer gaan we toch wat langer van alle aangeboden hulp gebruik maken.

IMG_6573

In de kreukels

Ik herinner me dat ik ontzettende spierpijn (ook in mijn armen?) en een rauwe keel had na de bevalling. Ik heb blijkbaar tijdens het persen – twee uur lang – alles aangespannen en zodoende had ik na afloop overal last van. Mijn borsten zwollen rond dag drie op tot het formaat van mijn eigen hoofd en rond dag zes had ik last van een snijdende pijn in mijn hechting. Toch heb ik de hele ellende met een glimlach op mijn gezicht ondergaan. Ik was enorm opgelucht dat ik de bevalling achter de rug had en met paracetamolletjes en onder invloed van mijn hormonen blijf ik prima over eind.

Slapen

Tijdens de kraamweek heb ik verdomd slecht geslapen. Niet alleen omdat het doodeng was om voor het eerst de verantwoordelijkheid over je eigen newborn te hebben, die ’s nachts geluidjes maakt en om de haverklap schreeuwt om een voeding, blijkbaar staat je lichaam toch ook nog stijf van de adrenaline. Ja ik was moe, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik het niet helemaal meer redde.

IMG_6655

Kraamtranen

Ik heb inderdaad wel ‘last’ gehad van kraamtranen, al voelde het niet als een last. Ik was juist zó enorm gelukkig, dat ik steeds bang was dat alles zou veranderen. Ik vond Nim zo leuk en lief en ik wilde dat ik de tijd even op pauze kon zetten. Dat niets zou veranderen van hoe het op dat moment was. Ik heb meerdere keren huilend van geluk naast de box gestaan om naar mijn slapende baby te staren. Haha, zo’n overdosis hormonen en slaapgebrek doen blijkbaar gekke dingen met je 😉

Aan alles komt een eind, maar gelukkig hadden wij twee extra dagen kraamzorg. De borstvoeding kwam de eerste dagen namelijk niet helemaal goed op gang, waardoor we wat extra tijd kregen om het goed te regelen. Gelukkig ging alles als een trein toen we voor het laatst (ik weer huilend, natuurlijk) onze kraamverzorgende uitzwaaiden. Vanaf de dag daarna moesten we alles zelf doen. En hoewel ik had gedacht dat het ons nooit zou lukken, óf dat ons huis binnen de kortste keren in een hoarder-hol zou veranderen, ging het ons toch prima af. Zo’n kraamweek was geweldig bijzonder en ik kan niet wachten tot ik het nog eens mee mag maken. Maar het is ergens toch ook wel fijn om die eerste periode met onzekerheden en lichamelijke klachten achter de rug te hebben. Voorlopig wachten we dus 😉

  • Joyce

    Wat heerlijk dat je het als zo’n fijne week hebt ervaren. Mijn kraamweek was helemaal niet relaxt en fijn. Dat kwam grotendeels door de kraamhulp helaas. Dat zou ik een volgende keer dus helemaal anders doen!

    29 juni 2015 at 08:05 Beantwoorden
  • Mendy

    Leuk omschreven zeg! Ik heb ook enorm slecht geslapen in m’n kraamweek. Niet door elk geluidje maar door het feit dat ik ’s nachts veel aan het zweten was! Waarom heb je trouwens je twitter op afgeschermd gezet? Ik heb geen twitter en vind het best leuk om af en toe eens te zien wat je bezig houdt!:-(

    29 juni 2015 at 13:48 Beantwoorden
  • Tamara

    Wat fijn te lezen dat het een goede kraamweek was. Hier ook super getroffen met een super leuke kraamhulp!

    29 juni 2015 at 22:40 Beantwoorden
  • iooon

    That brings back memories. Als ik groter had gewoond, had ik misschien ook wel mijn moeder in huis willen hebben. Of eerlijk gezegd, liefste mijn vader.

    Klinkt wel als een fijne week. Ondanks het gebrek aan slaap. En de ademangst.

    1 juli 2015 at 13:38 Beantwoorden
  • Anita

    Slik….. Wat een lieve woorden!
    Een paar weken terug heb ik voor het eerst na de geboorte van Nim tot 2 keer toe bij jullie om de hoek gewerkt. En elke keer als ik langs jullie huis reed dacht ik; “Zal ik ff aanbellen, even om het hoekje kijken?”
    De volgende keer kom ik aan, ok?
    Lieve groeten! A. 😉

    1 juli 2015 at 18:03 Beantwoorden
  • Sylvie

    Wow, door jouw woorden word ik zó terug mijn kraamweek in geslingerd, ook zo’n mooie herinneringen aan! Achteraf gezien is het zo’n bijzondere tijd.

    Wat lief dat je kraamhulp dit stukje gelezen heeft, kan me voorstellen dat ze ontroerd is. Ik was ook zo blij met de mijne!

    4 juli 2015 at 21:20 Beantwoorden
  • Anneleen

    Wat mooi om te lezen! Lijkt me een heel bijzondere periode!

    11 juli 2015 at 19:42 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.