to top

“En? Wanneer komt de tweede?”

Tegen het einde van mijn bevalling wist ik het zeker: dit nóóit meer. Ook toen Nim een aantal uur later in schone kleertjes op mijn borst lag, verzekerde ik onze ouders ervan dat dit het enige kleinkind zou zijn dat ik ze zou geven. Maar naarmate de dagen verstreken, ging ik daar toch al snel anders over denken. Halverwege de kraamweek kwam ik er alweer voorzichtig op terug. Misschien wilde ik ooit toch wel een tweede. En nog later was ik er van overtuigd dat ik ooit moeder wilde worden van twee, drie of misschien wel vier kinderen. Kom maar door, als ze allemaal zo geweldig zijn als Nim, kan ik er geen genoeg van krijgen!  Na een tijdje zeiden Maran en...

Continue reading