Van prakjes naar stukjes

dinsdag, juni 23, 2015 6 Permalink 0

Dat wij niet voor de Rapley-methode hebben gekozen om onze zoon kennis te laten maken met andere soorten voedsel dan alleen mama’s melk, heb ik al eerder beschreven. Ik kreeg al verstikkings-visioenen bij het idee dat meneertje een stronk broccoli weg moest werken. We zijn met vier maanden dus begonnen met het pureren van alles dat verantwoord was en zijn dat steeds verder uit gaan bouwen. Nim krijgt nu drie maaltijden op een dag met grof gepureerde groenten en fruit en stukjes brood. Maar nu denk ik dat we toch klaar zijn voor de volgende stap: stukjes.

Laatst waren we een weekend in Zeeland, waar Nim zijn eigen Ikea-eetstoel heeft. Daar zit een handig tafeltje aan vast, waardoor we in staat waren om Nim voor de verandering eens stukjes brood zelf te laten pakken. En dat ging verrassend goed. Mini pakte, met zijn toch wel aardig ontwikkelde fijne motoriek, de stukjes brood tussen duim en wijsvinger en stopte die vakkundig in zijn eigen mond. Alsof hij nooit iets anders had gedaan. We waren onder de indruk van wederom een grote stap in de ontwikkeling van onze kleine knul.

Thuisgekomen bestelde ik dan ook direct een tafelblad voor aan onze Stokke Tripp Trapp. Begrijp me niet verkeerd, het ding is onwijs mooi en voor zover in weet redelijk stijlvol verantwoord. Maar de Ikea-kinderstoel is wat mij betreft toch een stuk handiger. Voor veel minder geld. Hoe dan ook: vijftig euro verder hadden wij ook een tafelblad aan onze stoel hangen. En toen kon het aanbieden van stukjes beginnen.

Enigszins benauwd sneed ik wat plakjes banaan boven het tafelblad en legde ik stukjes brood voor mini neer. Als back-up had ik een prakje gepureerd fruit klaar staan en om de boel weg te spoelen een flesje met lauwe thee. Wij waren er klaar voor. Verwachtingsvol zette ik hem in de eetstoel, terwijl Maran glimlachend toe keek. Nim begon direct met zijn wijsvinger in een stukje banaan te poeren en trok daarbij een vies gezicht. Hij plukte er voor het idee een stukje brood uit, dat hij in zijn mond stak. Daarna werd hij boos, plette hij klagend de banaanstukjes en gooide hij met woeste bewegingen zijn stukjes brood over de rand. Tussendoor wees hij veelzeggend naar zijn flesje en het prakje fruit.

Na enige tijd zat werkelijk alles onder de bananensmurrie. Voor een schoonmaakfreak als ik een nachtmerrie. Ik heb het even aangezien en Nim vervolgens in recordtempo zijn fruithapje naar binnen gewerkt. Vervolgens heb ik hem met een doek schoongemaakt, zijn outfit verschoond en hem met zijn flesje thee in de box geparkeerd om het slagveld op te ruimen.

Voor het eerst over op stukjes… Ik weet niet of het zo’n daverend succes was als waar ik stiekem op had gehoopt. Maar ik weet wel dat we het vaker gaan doen. Nu maar hopen dat mini volgende keer iets enthousiaster is!

6 Comments
  • Liza
    juni 23, 2015

    Leuk om te lezen minder om die smurrie op te ruimen haha. Ik adviseer wel om als je weer stukjes aanbiedt, deze ipv los op het tafelblad gewoon op een bord leggen. Ervaring leert dat ze in een later stadium het bord weer wegduwen 😉
    En ook dat back-up prakje niet in het zicht zetten! Ze kijken anders die kant uit ipv naar de banaanstukjes 😉 ze zijn slim hoor.
    En nog mooier is als jijzelf ook een bord met stukjes voor je hebt! Ziet eten doet hetzelfde eten geldt nog steeds.
    Succes!

    • Betty
      juni 23, 2015

      Aah wat een goeie tips! Die kan ik zeker toepassen. Thanks! 🙂

      • Mariska
        juni 23, 2015

        Ja eens met liza. Omdat Nim niet naar de opvang gaat misschien een onbekend fenomeen, maar heb het snel thuis overgenomen.
        Fruit aan tafel schillen en snijden en voor allebei een bakje maken, samen smullen. En geef Nim gewoon een babyvork. Gaat ie natuurlijk op kauwen enzo maar naast het grijpen en knijpen (je moet toch ontdekken hoe het voelt zo’n gekke banaan) gaan ze die vork vanzelf gebruiken. J, wil nu zelfs al haar boterhammen zelf smeren en snijden (smeren gaat aardig, snijden is “moeik’)

  • Mariska
    juni 23, 2015

    Ben je nog nooit gestruikeld over de poten van die Ikea-stoel? Wat mij betreft echt irritatie nummer 1 bij die dingen!

    • Janine
      juni 24, 2015

      Jah!!! Hier moest ik even op reageren want wat een ellende is dat!

  • iooon
    juni 23, 2015

    Hahaha wel heel grappig om te lezen. Eon vindt het allemaal maar vies aanvoelen tot nu toe.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *