to top

Mijn online geschiedenis

Ik weet nog heel goed hoe mijn vader op een regenachtige winteravond – ik zal een jaar of 11 geweest zijn – drie gigantische dozen de trap van onze maisonnettewoning op droeg. Er bleken een pc, een monitor en een printer in te zitten. Mijn broertje en ik stuiterden van enthousiasme de kamer door. Samen met de aankoop van die pc, hadden mijn ouders een internetabonnement afgesloten bij A2000. Wij waren één van de eerste Amsterdamse gezinnen die niet hoefden in te bellen om online te gaan, maar die non-stop online zouden zijn. Wooohooo!

In de eerste instantie gebruikte ik de pc vooral om tekeningen te maken van pony’s in Paint. Hele dagen had ik daar lol mee, om vervolgens die zorgvuldig gemaakte tekeningen uit te printen. Later ontdekte ik de online wereld. Ik bezocht Foxkids.nl en ging wel eens chatten. Mijn moeder stond dan loerend achter me, om in te grijpen als er een griezel contact met mij zou zoeken. Die waren namelijk zeker aanwezig. Mijn moeder heeft me wel eens dringend verzocht om van de computer af te gaan, als zij zag dat ‘Lekker69’ was ingelogd. Ik had geen idee waar ze zo hysterisch om deed, inmiddels begrijp ik dat beter.

Het duurde niet lang voordat ik mijn grootste hobby – schrijven – ook online begon uit te oefenen. Op de website van ‘Penny’ konden lezers verhalen insturen. Als paardengek stuurde wekelijks een hele berg verhalen in en was dan ook verschrikkelijk trots als er eens één gepubliceerd werd. Na een tijdje ontdekte ik Homestead, die online software bood om zelf een website in elkaar te knutselen. Het fijne was, dat daar geen html-kennis aan te pas hoefde te komen. In de software kon je delen van je website aanklikken en verslepen, om zo de perfecte layout samen te stellen. Mijn nicht en ik hielden deze eerste blog bij toen we ongeveer 13 a 14 jaar oud waren.

Ik las destijds de Fancy, waarin ik zag dat er twee vriendinnen een website hadden gemaakt met Homestead. Ik was benieuwd wat zij ervan gebrouwen hadden, dus ik nam snel een kijkje. Met Donna, één van de twee vriendinnen, voelde ik meteen een online-klik. Ik gniffelde om haar schrijfsels en herkende er veel in. Ik besloot haar te mailen en na een tijdje spraken we ook in het echt af. Wat ik, als 15-jarige heel erg spannend vond.

Donna en ik begonnen na een tijdje een blog samen, waar we de grootste lol om hadden. We konden zo hard lachen om wat we samen hadden geschreven, dat we er letterlijk hoofdpijn van kregen. Onze grote hits waren het verhaal van Karel Komkommerkop en een test die we hadden gemaakt, waarbij onze bezoekers konden uitzoeken welke soort huisdier zij waren. We werden zowel de hemel in geprezen, als ontzettend neergesabeld. Daar konden we ons, als stiekem onzekere pubermeisjes, dan heel druk om maken. Al deden we natuurlijk alsof het ons allemaal niet boeide.

Later richtten we een forum op met allemaal leuke mensen die we uit de online-wereld kenden. Het werd een heel hecht forum, waar iedereen elkaar goed leerde kennen. Een aantal van die forummers volg ik nog steeds en ik weet dat ze het allemaal erg goed doen. Er zitten onder andere muzikanten, doctors en bekende bloggers bij. Ik ben plaatsvervangend trots op hen allemaal en ik vind het heel bijzonder dat ik ze op die manier heb ontmoet en met ze mee volwassen ben geworden. Maar ik ben het forum het meest dankbaar voor het feit dat ik Maran heb leren kennen. Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen welk effect dat op mijn leven heeft gehad 🙂

Toen ik een jaar of 22 was, bedacht ik dat het misschien leuk zou zijn om een blog voor en door twintigers te starten. Donna en Esther, die ik ervoor had benaderd om gezellig met me mee te doen, waren meteen enthousiast. En zo werd 20something.nl geboren. Wat waren we trots op onze blog. Al snel groeide het uit tot een leuk online lifestyle-platform, kregen we een hele horde bezoekers en werden we zelfs uitgenodigd voor perspresentaties. Het was allemaal te mooi om waar te zijn voor drie jonge meiden met een studie. Na zo’n twee jaar merkten we echter dat de rek er een beetje uit was. We wilden nog steeds groeien en professioneler worden, maar ondanks al onze inspanningen, bleven we op hetzelfde niveau hangen. We haalden 20something uiteindelijk met veel pijn in ons hart offline en gingen een tijdje voor een ander online platform voor vrouwen schrijven. Uiteindelijk merkten we al snel dat wij daar niet echt bij pasten en hielden we het voor gezien.

Even was ik daarna offline. Ik miste het schrijven wel, maar had geen puf om een nieuwe blog op te starten. Bovendien – dacht ik – zat niemand daar op te wachten. Tot ik op een andere winteravond toch besloot weer te gaan bloggen. Maran hielp me een WordPress-accountje op te zetten en daar was mijn blog. Het cirkeltje was weer rond.

Nog steeds hoor ik van veel bezoekers dat ze mij ‘kennen’ van het forum, van 20something of zelfs van die gekke blog die ik samen met Donna had. Dat vind ik super tof, want dat betekent dat ze mij al enorm lang volgen. Op mijn beurt heb ik ook de nodige bloggers online volwassen zien worden en dat vind ik heel bijzonder.

Prinses Beatrix heeft wel eens gezegd dat mensen eenzamer en individualistischer worden door het veelvuldig gebruik van internet, maar ik ben er – met zoveel anderen – het bewijs van dat dit niet klopt. Dankzij het internet heb ik mijn liefste vrienden en vriendinnen leren kennen, heb ik mijn man ontmoet. Ik durf met zekerheid te zeggen dat mijn leven er heel anders uit had gezien, als mijn vader zoveel jaar geleden die dozen nooit naar boven had gesjouwd. Gelukkig heeft ‘ie dat wel gedaan 🙂

  • Whitney ♡ Whtnysworld

    Grappig om te lezen. Oh foxkids en dat chatten..

    7 juni 2015 at 12:29 Beantwoorden
  • iooon

    Ik zat gisteren toevallig te denken dat ik 20something wel mis. Ik vond dat écht een heel leuke website en voelde me super verbonden enzo. Ook al zou de naam nu niet meer passen. 😉

    7 juni 2015 at 13:48 Beantwoorden
  • anouk

    Jullie schrijfstijlen zijn leuk, vond het tof dat ik jullie via 20something weer had ‘gevonden’. Grappig om via internet mensen op te zien groeien en te ontwikkelen (wat je er als buitenstaander van kunt zien natuurlijk). Moraal van het verhaal is dat ik blij ben dat je weer zo enthousiast blogt. Keep on going:)

    7 juni 2015 at 18:12 Beantwoorden
  • Leonie

    Ik ben het compleet eens met Anouk! Vond het ook zo leuk dat ik jullie weer had ‘gevonden’ op 20something. En ‘kende’ jullie van het forum, dus ook al lange tijd. Was daar verder niet zo actief, kan me alleen de site elinedenkt nog herinneren. Weet je ook van Eline terecht is gekomen?
    En ben blij dat je weer lekker bent gaan bloggen!

    7 juni 2015 at 21:45 Beantwoorden
      • Leonie

        huh daar heb ik van de week wat over in de Volkskrant gezien! wat grappig!

        8 juni 2015 at 21:08 Beantwoorden
        • anouk

          Eline ‘ken ‘ ik inderdaad ook nog van haar sites. Leuk dat ze haar proefschrift inmiddels geschreven heeft

          9 juni 2015 at 14:31 Beantwoorden
          • Eline

            Ha, wat leuk om dit te lezen! Wat leuk dat jullie mij nog kennen! Ik ben goed terecht gekomen 😉

            Betty, wat heb ik leuke herinneringen aan MEJN. En ik vond de blog die je met Donna had ook geweldig. Wat een mooie tijden waren dat 🙂

            8 juli 2015 at 18:02
  • Lisa

    Ik ‘ken’ je ook via 20something (wat ik een onwijs leuk platform vond, ook al was ik toen niet 20 something ;)) en kwam je nu via Mommytobe weer tegen. Ik vind dat je echt een geweldige schrijf stijl hebt, zo leuk dat je weer blogt!

    8 juni 2015 at 10:12 Beantwoorden
  • Anne

    Leuk zeg! Ik ken je ook van 20something, op mijn achttiende was dat echt iets wat ik elke dag checkte! Het is bijzonder wat er allemaal achter heeft gezeten en dat er op zo’n manier zoveel verschillende mensen met elkaar in contact kunnen komen.

    8 juni 2015 at 22:48 Beantwoorden
  • Aniek

    Leuk om te lezen dit! Ik ‘ken’ je ook via Mascha en 20something, terwijl ik nog lang geen twintig was toen ik die website las, haha. Nu vind ik het soms wel eens jammer dat de website offline is, want ik denk dat ik me nu veel meer verbonden zou voelen en veel meer dingen zou begrijpen. Heb namelijk regelmatig last van dilemma’s en zo die typisch voor twintigers zijn.

    10 juni 2015 at 00:47 Beantwoorden
  • Lilian

    Zo leuk om te lezen, ik heb alles uit deze blog meegelezen en was ‘vroeger’ zelf ook blogger. Ik denk de laatste tijd steeds vaker om daar weer mee te beginnen.

    Het forum daar kwam ik ook graag, al voelde dat niet zo hecht als voor jullie geloof ik (ik woon wat verder weg, dus zomaar langskomen kon/mocht niet, waardoor iedereen elkaar leerde kennen ;-))

    Maar leuk om te zien dat er nog steeds zoveel bloggers actief zijn uit die tijd en het ook goed doen 😀

    11 juni 2015 at 16:55 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.