to top

Nim-update

Ah, tot mijn schrik zag ik daarnet dat ik geen maandelijkse update heb geschreven, toen Nim zeven maanden werd. Inmiddels is hij al bijna acht maanden en is er in vergelijking met twee maanden geleden een hoop gebeurd. De grootste verandering? Mijn me-time is zo goed als naar de maan, maar het is er nog gezelliger op geworden in huis 😉

 

Motorische ontwikkeling
Toen Nim vijf maanden was, leerde hij zich om te rollen. Door te rollen en zijn lichaam af en toe in een andere hoek te draaien, lukte het hem om de hele kamer te ontdekken. Maar al snel merkte onze lieverd dat er een manier was om dat veel sneller te doen: tijgeren. Op een middag wilde hij het touwtje van Maran z’n hoody pakken en tijgerde hij er net zolang achteraan, totdat hij het ding in zijn mond had gestopt. Sindsdien is er geen houden meer aan. Onze kleine jongen tijgert erop los, het liefst de hele dag door. Dat is enorm leuk en bijzonder, ons hulpeloze mini-wezentje heeft namelijk plaatsgemaakt voor een ventje dat zichzelf kan voortbewegen, maar aan de andere kant brengt dat ook de nodige ellende met zich mee. Zo is er niets meer veilig in huis. De katten moeten zich op de eettafel verschuilen, anders komt ons enthousiast kraaiende mannetje achter ze aan. Daarnaast heb ik, zoals ik al eerder schreef, ontdekt dat ons huis nog wat ‘babyproofing’ nodig heeft. Stekkerdozen, mama’s tijdschriften en snoeren zijn namelijk favoriet om aan te trekken en in te bijten.
Nim kan inmiddels ook al zelfstandig zitten (als ik hem zo neerzet) en blijft dan heerlijk spelen. In het begin viel hij nog wel eens om, maar nu corrigeert hij zichzelf goed als hij wankelt en kan hij, vanuit de zitstand, zonder met zijn hoofd op de grond te kletteren, weer op z’n buik draaien.
Ook wil meneer graag staan. Eigenlijk doet hij dat nog liever dan zitten. Vooral op de bank wil hij graag tegen de rugleuning aan staan. Het lukt hem steeds beter om zichzelf op te trekken. Tot slot kruipt hij sinds kort ook regelmatig gezellig bij mij op schoot. Het blijft zo ontzettend bizar en geweldig om te zien hoe hij zich ontwikkelt. Iedere dag lijkt hij weer een stukje sterker dan de dag ervoor. Go Nim!

 

IMG_2361

 

Mentale ontwikkeling
Ook lijkt het alsof Nim iedere dag een beetje meer ‘jongen’ en minder ‘baby’ is. Hij komt soms wel eens met zijn open mond naar mijn gezicht toe, ik denk om een kusje te geven. Ook maken we regelmatig samen grapjes. Dan ligt hij in een deuk, en ik daarom natuurlijk ook. Nim geniet zichtbaar van liedjes die we zingen (hij licht echt op als we een liedje zingen dat hij kent) en van het voorlezen van prentenboeken. Hij kijkt geconcentreerd naar de plaatjes en dat vind ik zo schattig om te zien. Ook speelt Maran wel eens piano met hem. Hij leert steeds beter dat er geluid uit het ding komt, als hij hard met zijn handjes op de toetsen mept. Wat meppen betreft: dat doet hij maar al te graag. Alles wat hij in zijn handen krijgt, moet tegen de dichtsbijzijnde tafel, vloer, persoon of ander speelgoed aangeslagen worden, om te kijken wat voor geluid het maakt. Ook een erg leuk spelletje? Als ik een toren van blokken bouw, komt Nim er vliegensvlus aangetijgerd om die om te gooien. Soms heb ik het idee dat hij probeert er zelf ook een blokje op te zetten, maar door zijn gebrekkige fijne motoriek, mislukt dat natuurlijk altijd. Nim kwebbelt nog altijd gezellig vaak en soms lijkt het alsof hij zelf ook aan het zingen is. Heerlijk! <3

 

IMG_8892

 

Eten en drinken
Ik las daarnet eens terug wat Nim rond de leeftijd van zes maanden deed, en ik zag dat hij toen nog maar twee hapjes op een dag kreeg. Dat kan ik me inmiddels helemaal niet meer voorstellen! Sinds een hele tijd eet onze lieverd namelijk drie complete maaltijden op een dag, naast zijn melkvoedingen. Overigens geef ik nog steeds borstvoeding, ondanks dat het drinken uit een flesje weer beter lijkt te gaan. Mijn streven is nu om het af te bouwen naar maximaal vier voedingen per 24 uur (het consultatiebureau adviseert 3 voedingen per dag vanaf 8 maanden) en om er naar een jaar helemaal mee te stoppen. Ik ben dolblij dat ik borstvoeding kan geven en ben overtuigd van de voordelen, maar ik heb inmiddels ook wel weer het gevoel dat ik mijn lichaam terug wil. Dat ik weer leuke lingerie aan kan, zonder dat er een oncharmant kliksysteempje voor het voeden in zit. Of dat ik weer jurkjes aan kan, zonder er rekening mee te hoeven houden dat mijn borsten er in ontbloot moeten kunnen worden. Sinds de eerste dag van mijn zwangerschap heb ik lichamelijk altijd rekening moeten houden met dat groeiende bonkje cellen dat uiteindelijk Nim is geworden, en ik merk dat het wel mooi geweest vind. Maar ik houd vol totdat hij een jaar is. Het wordt nu alleen maar makkelijker.
Wat eten betreft: Nim krijgt ’s morgens een flinke fruithap van twee soorten fruit en een kopje thee. Ik pureer het nog steeds, al is het nu vele malen minder fijn als in het begin. Nim moet dus wel echt bijten, met zijn – nog steeds – tandloze tandvlees. Sinds kort geef ik hem er ook een halve boterham bij, omdat ik merk dat hij daar ’s ochtends ook behoefte aan heeft.
’s Middags krijgt Nim nog een restje van zijn fruithapje van de ochtend, of maak ik wat komkommer, tomaat of soep zonder kruiden/zout/bouillon voor hem. Daarnaast krijgt hij dan een boterham met beleg en een flesje water.
’s Avonds eet hij iedere dag zo’n 200 gram groenten/aardappels/vlees. Het is een echte Hollandse aardappel-fan, want van pasta en rijst moet hij nog niet zoveel hebben. Ik bied het hem wel regelmatig aan, maar zorg dan dat ik een aardappel-hapje stand-by heb staan, om toch zijn maagje te vullen als hij het andere niet wil. Nim geeft heel goed aan als hij genoeg gegeten heeft. Dan gaat z’n mond namelijk niet meer open en duwt hij met zijn handje het lepeltje weg. Soms geven we hem na het eten een klein beetje yoghurt (met vers fruit) toe, al doen we dat expres niet dagelijks.
Tussendoor drinkt Nim nog zo’n 3x overdag en 3 à 4x ’s avonds/’s nachts bij mij. Zoals ik al zei: ik probeer het af te bouwen door hem overdag meer water en thee te geven, om hem toch te voorzien in zijn vochtbehoefte.

 

IMG_2139

 

Groei, baby!
Ongeveer drie en een halve maand geleden werd de dochter van een vriendin geboren. Toen we voor haar een cadeautje aan het uitkiezen waren, kochten we voor Nim een boxpakje in maat 74. Dat vonden we destijds gigantisch en we konden ons niet voorstellen dat meneer dat zou passen. Dat deed hij wel. Inmiddels vind ik dat desbetreffende pakje te klein aan het worden. De broekspijpjes zitten tot halverwege zijn kuiten en de knoopjes op zijn buik staan op springen. Aan alles merk ik dat onze mini-baby enorm aan het groeien is. Na een hele dag achter hem aan kruipen en hem keer op keer optillen (en terug op zijn speelkleed leggen), ben ik kapot en heb ik soms gewoon spierpijn in mijn armen. Meneer weegt namelijk ruim negen kilo, en dat is te merken! Maar er is ook een voordeel aan dat groeien: ik heb weer een heerlijke bestelling geplaatst en verwacht binnenkort allemaal schattige zomerkleertjes in maat 80.

 

Onze baby wordt groot. En heel eerlijk: dat bevalt me best. Natuurlijk kijk ik wel eens met weemoed terug naar zijn allereerste pakje in maat 50, waar hij destijds nog in kon zwemmen. Maar ik vind het heel fijn dat we meer in een ritme komen met Nim, ik ben iedere dag onwijs trots op wat hij allemaal al kan, vind het geweldig leuk om samen met hem aan tafel te eten en geniet stiekem van de momenten waarop hij ondeugend omkijk als ik quasi-streng ‘nee Nim!’ roep, wanneer hij met een vaart op een stekkerdoos af tijgert. Deze week is hij alweer 8 maanden en over de helft van de afgelopen periode, kunnen we zijn verjaardag vieren. Bi-zar! En ook zo leuk!

  • Gwen

    Ik vond de overgang naar tijgeren echt de grootste overgang ever. Zo gek opeens, alle deuren dichtdoen, traphekje omdat wij een open trap hebben etc. Overigens draagt Olivia soms nog steeds 86 – ze gaan later weer afvallen en kunnen dus best lang met 80.86.92 doen – nu kun je in duurdere kleren investeren hihi.

    11 mei 2015 at 15:46 Beantwoorden
  • Mendy

    Wat een leuk stukje en wat deel je interessante informatie (bijvoorbeeld over eten etc). Leuk om te lezen en wat gaat het hard zeg! Lekker genieten van Nim!

    11 mei 2015 at 18:38 Beantwoorden
  • stien

    Wat een leuke update! Hij is toch echt een lief mannetje op de foto’s 🙂 Heb je al eens geprobeerd om hem havermout te geven?

    12 mei 2015 at 19:01 Beantwoorden
  • Anita

    Heerlijk om dit van afstand te kunnen volgen. De ontwikkelingen gaan nu wel heel snel.
    Hahaha, zwemmen in maat 50….. ik weet het nog! Het is een prachtig mannetje, daar blijf je van genieten.
    Wat goed dat je nog steeds borstvoeding geeft. Petje af voor je. Vorige week nog een prachtige lezing gehoord over hoe goed het is voor de ontwikkeling van de darmflora.
    Groetjes aan Maran!

    18 mei 2015 at 10:04 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.