to top

Mijn moederdag

Toen ik op de basisschool zat, was het ieder jaar raak. We knutselden een armbandje van beschilderde, ongekookte macaroni, maakten met verf een portret van onze moeders of konden onze creativiteit kwijt op glazen flessen, om er zo een bloemenvaas van te maken. Zo’n zelfgeknutseld cadeau werd op moederdag dan vergezeld door een ontbijtje (met altijd een té zacht, of té hardgekookt eitje) en bij mijn moeder op bed gezet. Die was op haar beurt overal even gelukkig mee. We werden geknuffeld en bedankt en mijn moeder nam datgene dat wij gemaakt hadden altijd dankbaar in gebruik. Sorry mam, dat je al die tijd voor schut hebt moeten lopen met je armbandje van strijkkralen 😉

 

Na de basisschool hielden de tot dan toe traditionele moederdagen een beetje op. We begonnen ons bewust te worden van hoe commercieel moederdag eigenlijk was en er waren geen enthousiaste juffen meer die me in een plastic schortje hielpen om een fotolijstje te voorzien van glitterlijm. Toch was moederdag ieder jaar wel even een speciale dag om stil te staan bij hoe bijzonder ze eigenlijk is. Middels een kaartje, een gesprek of later een whatsappje liet ik altijd wel even weten hoe blij ik met haar was en ben. Want daar kunnen we heel duidelijk over zijn: mijn moeder is fantastisch. Ze is er altijd voor mij geweest, ze heeft me nog nooit teleurgesteld. Niets was haar ooit teveel. Ik weet zeker dat ik dat lang niet altijd op waarde heb ingeschat, maar hoe ouder ik werd, des te meer ik begreep hoe bijzonder het eigenlijk is. Vooral nu ik zelf moeder ben, merk ik dat ik er meer bij stil sta hoeveel mijn moeder voor mij betekent.

 

Ik merk nu namelijk wat het inhoudt, om iemands moeder te zijn. Ondanks dat het allemaal vanzelfsprekend is, staat mijn hele leven in het teken van dat mini kereltje dat ik zo’n anderhalf jaar geleden in elkaar geknutseld heb. Ik heb hem moeiteloos en met enorm veel liefde bij me gedragen, mijn lichaam blootgesteld aan het natuurgeweld dat ook wel ‘bevalling’ genoemd wordt en heb hem daarna dag en nacht verzorgd. Bij alles wat ik doe of wil, houd ik rekening met hem. Zolang ons kereltje blij is, ben ik blij. En als dat betekent dat ik iets op moet geven wat ik anders zonder hem had willen doen, dan is dat maar zo. Dat vind ik, natuurlijk, soms wel eens lastig, al is het cliché waar: dat lieve, vrolijke hoofdje maakt alles goed. Nim is van mij afhankelijk en dat maakt dat ik hem geen seconde teleur wil stellen.

 

Lieve Nim, vandaag was/is het de eerste keer dat ik moederdag vier als moeder. Ik heb geen zelfgeknutseld macaroni-kunstwerk, of handafdruk-bloempot van je ontvangen, maar dat komt over een paar jaar wel. En dan zal ik, net als mijn moeder destijds deed, vol trots de door jou gekleide kralenketting dragen. Al loop ik er mee voor schut. Ik ben niet in woorden uit te drukken blij dat ik jouw moeder ben, mijn kleine, mooie, vrolijke kereltje. Op naar nog heel veel moederdagen samen, en wie weet ooit met zo’n smerig blauwgekookt eitje in bed! <3

  • Manon

    <3
    Ik begrijp nu ook echt pas hoeveel het betekent om moeder te zijn en hoeveel mijn moeder van mij houdt (althans daar ga ik vanuit). Het is zo bijzonder! Geniet lekker van je kereltje want voor je het weet komt hij een paar uurtjes op visite en vertrekt hij weer :'(

    10 mei 2015 at 15:44 Beantwoorden
  • Anneroos

    Wat prachtig beschreven Betty! Normaal reageer ik nooit, maar hier kreeg ik echt kippenvel van.

    10 mei 2015 at 23:28 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.