to top

“Nu even niet!”

“Ik heb geen zin meer” zei ik, nadat ik ruim een uur had geperst, tegen de verloskundige. Steeds op het punt dat onze zoon bijna geboren werd, floepte hij vrolijk weer terug het geboortekanaal in. Ik zei niet dat ik verging van de pijn, want dat viel best mee. Ook was ik niet zo uitgeput als je zou verwachten na ongeveer 15 uur weeën en een nacht niet slapen. Ik had gewoon echt geen zin meer. Wilde dat het over was en ik van mijn part TLC zou kunnen kijken. Niet dat ik dat de hele dag door doe, maar ik was het wel even zat dat de hele wereld leek te draaien om het gebiedje tussen mijn benen. De verloskundige lachte me nog net niet uit. “Tja meid, je moet nog wel even.” Dus ik ging nog even. Drie kwartier later werd onze zoon geboren en was ’t klusje geklaard. 

 

Nim heeft mij, sinds hij ongeveer een half jaar geleden in ons leven kwam, heel veel geleerd. Maar het meest belangrijke is dat hij mij heeft geleerd om mijn eigen behoeftes soms opzij te zetten. Zoals andere moeders al hadden gezegd: zodra je een kind krijgt, draait je leven niet meer om jezelf. Dat heb ik ook ontdekt. Het begon dus bij die bevalling, maar er zijn sindsdien meer situaties voorgekomen waarin ik dacht: “pff, geen zin!” maar waarin ik toch moest.

 
Voorheen was het makkelijk, als ik ergens geen zin in had. In zeldzame gevallen, moest ik even doorzetten. Een werkdag waar ik geen zin in had, was achteraf gezien zo om. Daarna kon ik lekker uitslapen. Of een verjaardagsbezoek. Ach, als ik er eenmaal was, bleek het toch wel erg gezellig. En mocht ik nu écht ergens absoluut geen zin in hebben, dan deed ik het niet. Dan trok ik een joggingbroek aan, bestelde ik een pizza en bak Ben & Jerry’s en dook ik heel diep weg onder een dekentje op de bank. Om daar dan pas weer vanaf te komen als ik me beter voelde.

 

Hoe anders is dat nu, als moeder zijnde. Noem bijvoorbeeld die lastige nachten in het begin. Toen mijn uk nog krampjes had, was hij ’s nachts wel eens uren achter elkaar aan het huilen. Als we hem dan hadden getroost en eindelijk slapend weer in zijn bedje hadden gelegd, konden we opgelucht ademhalen. Totdat we zelf weer een beetje warm onder de dekens aan het wegdoezelen waren, en Nim weer begon te brullen. Dan kun je inderdaad twee keer teleurgesteld zuchten, maar als het arme kind blijft gillen, valt er niks anders te doen dan hem te gaan troosten. Ik heb toen heus wel eens gedacht: “ik heb geen zin meer!”, maar daar had ons mannetje geen boodschap aan.

 

Ook nu hij bijna een half jaar is, gaan zijn behoeften vrijwel altijd voor de mijne. Soms eten we laat en komt het wat betreft zijn bedtijd net verkeerd uit. Dan komt het regelmatig voor dat ik mijn bord eten pas terug zie, als die volledig koud geworden is en Nim heerlijk ligt te ronken in zijn slaapzak. Even een serietje kijken, lekker in bad of een dutje doen, het moet allemaal rondom de slaaptijden van ons knulletje worden gepland. Zodra hij wakker is, moet er rekening met hem gehouden worden. Laatst gingen we uit eten en zijn we, terwijl we de laatste hap van ons hoofdgerecht aan het doorslikken waren, naar huis gegaan. Nim was aan het huilen en wilde naar bed. Geen dessert en koffie na voor ons…

 

En hoe gek dat ook klinkt, we doen het allemaal. Zonder te zeuren, want als ons kind blij is, zijn wij dat ook. Vooral nu we Nim iets beter kennen en we weten wat hij wel en niet wil (en wanneer!), is het vrij makkelijk om op zijn behoeftes in te spelen. Ook als dat betekent dat hij ’s nachts even getroost moet worden, als we eerder van een etentje weg moeten of als hij opeens niet meer weet hoe hij zich moet omrollen, als wij een serie aan het kijken zijn. “Ik heb geen zin meer”, is geen optie, als het om Nim gaat. Grappig, hoe de natuur dat heeft geregeld, want dat had ik als niet-moeder zijnde nooit verwacht!

  • Lara

    Heel mooi geschreven Betty!

    10 maart 2015 at 10:15 Beantwoorden
  • Manon

    Oh wederom zo herkenbaar. Soms, midden in de nacht denk ik ook: “ah moet dat nou?” En ja, dat moet dan haha. Maar je doet het inderdaad best wel gemakkelijk! Hier worden ook films/series gekeken in etappes, als baby om aandacht vraagt gaat alles meteen op pauze.

    10 maart 2015 at 11:02 Beantwoorden
  • Jennifer

    Ik probeer mezelf altijd voor te houden dat wanneer ik iets niet doe ik er een later moment alleen maar meer werk van heb (lees: een luier te lang om laten zitten = lekkage, of erger = uitslag = een verdrietige baby …. ). Maar inderdaad draait je dag om de baby en moet je je momenten pakken wanneer hij in zijn behoeftes is voorzien. Dat vind ik af en toe ook wel lastig, ik moet bijvoorbeeld ook nog ‘leren’ om hem ook gewoon eens weg te leggen als hij eindelijk eens lief in mijn armen ligt te slapen.

    10 maart 2015 at 11:13 Beantwoorden
  • Gwen

    Haha, ik moest zo lachen om die regel dat je zegt dat je DACHT nu even niet, midden in de nacht. Man, ik heb dat al tig x geschreeuwd (met gedempt volume haha), maar ja: je koopt er niks voor he. Dus je doet het maar 😉 Hier het geluk dat de meiden opeens veel tegelijk slapen ’s middags, zoooooooooooooo fijn! Zeker een uur per dag voor mezelf, jeej! Maar, je krijgt er zoveel voor terug 😉 En dat is echt zo hihi. Leuk blogje!

    10 maart 2015 at 13:45 Beantwoorden
  • angelique

    Heel herkenbaar, zeker nu m’n zoontje in de peuterpuberteit zit pff

    10 maart 2015 at 16:28 Beantwoorden
  • Milou

    Och, wat schrijf je dat weer leuk zeg! Ik kan me heel goed voorstellen dat je aan de ene kant ergens geen zin in hebt, maar dat je het toch ook zonder te mokken doet omdat het om je lieve manneke gaat. Ik ben heel benieuwd hoe ik dat later ga doen. Bij je uitspraak over de bestelde pizza, ben & jerry’s en onder een dekentje duiken dacht ik wel even: slik, moet ik dat opgeven dan? Hihi!

    10 maart 2015 at 16:59 Beantwoorden
  • Sylvie

    Leuke post! Ik heb het ook gezegd tijdens mijn bevalling (meer dan 1x volgens mijn man)

    11 maart 2015 at 16:54 Beantwoorden
  • Sylvie

    Sorry, mijn telefoon hield ermee op.. Ik wilde nog toevoegen dat, naar mijn mening, zowel de bevalling als nachtvoedingen en al het andere, achteraf meevallen! (Net als die verjaardag waar je toch maar naartoe gaat..)

    11 maart 2015 at 17:19 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.