to top

Waar is mijn concentratie?

Zonder mezelf op de borst te kloppen, mag ik toch best wel zeggen dat ik altijd een vrij goede concentratie had. Op school kon ik makkelijk doorwerken totdat ik een opdracht had afgerond en ook in mijn vrije tijd kon ik me prima op één ‘ding’ richten. Zo kon ik uren achtereen een boek lezen of een lap tekst schrijven, zonder dat ik tussendoor werd afgeleid. Zo ongeveer halverwege mijn zwangerschap kwam daar een einde aan en nog steeds is mijn concentratie om te huilen. 

 

Ik merk het overal aan. Zo heb ik sinds Nim’s geboorte geen televisieprogramma meer kunnen kijken, zonder tussendoor minstens dertig keer op mijn telefoon te hebben gekeken, naar het toilet te zijn geweest, drinken te hebben gepakt en een was in de machine te hebben gestopt. Die laatste klus is dan best praktisch te noemen, maar had ook makkelijk even kunnen wachten tot het einde van het desbetreffende programma. Ook voor films heb ik weinig geduld. Ik begin er vol goede moed aan, maar merk dat mijn gedachtes al snel afdwalen. Zelfs als ik bewust mijn telefoon aan de andere kant van de kamer leg en als Maran voor de catering zorgt, zodat ik niet hoef op te staan. Het kost me vaak écht moeite om mijn aandacht bij het verhaal te houden.

 

Het lezen van blogjes en tijdschriften resulteert tegenwoordig meestal al snel in een gevalletje ‘tl;dr’ (too long, didn’t read). Als een tekst langer is dan mijn scherm in één keer kan weergeven, haak ik meestal al af. Of ik scan de tekst snel, waardoor ik toch vaak belangrijke delen mis. Maar dan kan ik op één of andere manier de motivatie niet opbrengen om de tekst alsnog zorgvuldig door te lezen. Ook is het de laatste tijd regelmatig voorgekomen dat ik bijvoorbeeld reacties op mijn blog of sociale media-kanalen niet goed las en daardoor niet goed interpreteerde. Gênant en heel vervelend! Moet ik nog vertellen hoeveel boeken ik de afgelopen vijf maanden heb gelezen? Nee zeker.

 

Ik volg, zoals jullie misschien wel of niet weten, momenteel twee cursussen: ‘EHBO bij kinderen‘ en ‘freelance schrijver‘. Beide onderwerpen vind ik super interessant en ik zou er dolgraag meer over willen leren. Het lukt me redelijk goed om me te concentreren op de EHBO-cursus (mede dankzij het feit dat ‘ie ook gesproken is én er filmpjes bij zijn, zal ik trouwens binnenkort een uitgebreider blogje over schrijven), maar langer dan vijftien minuten achtereen red ik het niet. Daarna ga ik écht – zonder dat ik het wil – andere tabjes openen, de katten aaien, met Nim spelen of iets anders doen wat in ieder geval niets te maken heeft met reanimeren of wonden verbinden. De theoriecursus duurt maar vier uur, maar ik heb pas één derde ervan afgerond. Aarghh! Met mijn schrijfcursus heb ik overigens nog meer moeite. De cursus bevat lange stukken tekst die allemaal erg interessant zijn, maar dus ook lastig door te komen. Om over de teksten die ik er zelf voor moet schrijven helemaal maar te zwijgen. Het frustrerende is dat ik het allemaal erg leuk vind, maar ik lijk me dus niet langer dan tien minuten écht te kunnen focussen. Ik moet stukken tekst vaak meerdere keren lezen om het goed door te laten dringen. Heel erg vervelend!

 

Het is duidelijk dat mijn zwangerschap mijn hersenen aardig te grazen heeft genomen en dat vind ik gruwelijk irritant. Ik wil me graag weer kunnen focussen, ergens écht voor kunnen gaan, langer dan vijf minuten. Ik wil niet zo snel afdwalen met mijn gedachten. Ik heb geen last gehad van zwangerschapskwaaltjes en het moederschap is me eigenlijk heel erg meegevallen. Maar dit kwaaltje had van mij ook niet gehoeven…

 

Hebben meer (ex-)zwangeren hier last van? En zo ja, wanneer gaat het over? Ik ben benieuwd! 

 

 

  • Manon

    Ik kan me op zich wel focussen op een film, tv programma of een tijdschrift maar ik heb heel erg last van dingen vergeten. Ben echt vergeetachtig geworden sinds de zwangerschap…

    18 februari 2015 at 21:02 Beantwoorden
  • Gwen

    Zoals zojuist op Twitter gezegd. Nooit meer teruggekomen na de geboorte van de eerste. Schrale troost: ik heb niet het idee dat het erger is geworden met de tweede 😉

    18 februari 2015 at 21:02 Beantwoorden
  • Jennifer

    Ik ben zelf vooral benieuwd wanneer (en of?) ik het zal merken, want tot nu toe heb ik volgens mij nergens last van. *klopt even af*

    18 februari 2015 at 21:06 Beantwoorden
  • Tamara

    Ontzettend herkenbaar…televisie…ik mis hele weken van goede tijden, slechte tijden…en films zie ik maar half…de boekenkast staat vol met boeken die nog gelezen willen worden en krantenartikelen en andere teksten scan ik…of lees ik maar half….
    Maar dat geheugen, of eigenlijk het ontbreken ervan, vind ik het ergst! Ik ben nog steeds naarstig op zoek…en ik had zo’n goed geheugen.

    18 februari 2015 at 22:44 Beantwoorden
  • Sofie

    Ik had hier helaas voor de zwangerschap ook al last van 😉

    Ik heb wel sinds mijn zwangerschap mooier (golvender) haar. Dat is altijd gebleven (m’n dochter is nu bijna vier). Hoop voor je dat het bij jou weer over gaat 🙂

    18 februari 2015 at 23:19 Beantwoorden
  • Linda

    oh ja, zeer herkenbaar. Als ik zou weten wat ik er aan kon doen… Ik werk in ieder geval zoveel mogelijk met lijstjes.

    19 februari 2015 at 07:23 Beantwoorden
  • Vicky

    Heel herkenbaar. Ik ben sinds mijn zwangerschap ook met 10 dingen tegelijk bezig om geen enkel dan af te werken. Ik werk met notitie boekje en lijstjes om de focus op belangrijke dingen niet te verliezen en dat helpt wel. Maar ik heb wel 80% van de tijd het gevoel dat ik overal achteraan loop: heb fulltime baan, zelfstandige in bijberoep, huishouden, sociale agenda en dochter van 5 en halve maand (dus het tijd tekort hebben zal wel logisch zijn)
    Geheugen is op zich nog ok bij mij en mijn haar is ook supermacht sinds mijn zwangerschap (wel iets meer haaruitval).
    Succes

    19 februari 2015 at 11:20 Beantwoorden
  • Milou

    Pff ik hoop niet dat ik hier last van krijg ooit. Heb je eindelijk zwangerschapsverlof, verveel je je omdat je niks mag doen, kun je je niet eens concentreren op een leuk boek! Ik hoop echt voor je dat het nog wat beter gaat worden.

    19 februari 2015 at 12:52 Beantwoorden
  • Donna

    Hihi en zelfs in deze tekst staat een voorbeeld van dat je bent gestopt met schrijven om iets te “drinken” te gaan halen! 🙂

    Nee gekkigheid, lijkt me echt onwijs vervelend. Hoop dat het maar een fase is!

    19 februari 2015 at 19:46 Beantwoorden
  • angelique

    Mijn zoontje is bijna 4 en heb er nog steeds last van dus sorry had graag gewild dat ik kon zeggen dat het over gaat maare nee

    21 februari 2015 at 19:04 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.