to top

Brilsmurf

Zo’n anderhalf jaar geleden, in oktober 2013, kreeg ik mijn bril. Ik liep al een tijdje met het idee dat mijn ogen slechter waren geworden. Zo moest ik vaak knijpen met mijn ogen om in de verte iets scherp te zien en lachte Maran me regelmatig uit als we in de auto zaten en ik een bepaald verkeersbord nog niet kon lezen. Heel lang heb ik gedacht dat Maran’s ogen buitengewoon goed waren, of dat hij me in de maling nam. Totdat ik een keer bij een opticien langs ging en mijn ogen op liet meten. Ik kreeg, na wat geschuif en wat onderzoekjes, een lullig brilletje opgeschoven en merkte dat ik meteen een heel stuk beter kon zien. Een week later kon ik mijn bril ophalen. 

 

Daar had ik gemengde gevoelens over. Aan de ene kant vond ik hem best tof. Hij stond me, al zeg ik het zelf, best leuk. Bovendien was het natuurlijk heerlijk om de huisjes in de verte te kunnen zien. En om televisie te kunnen kijken, zonder met mijn ogen te hoeven knijpen. Aan de andere kant baalde ik van het feit dat ik vanaf die tijd gebrild door het leven zou moeten. Ik vind mezelf niet zo’n brildrager en besloot na een tijdje dan ook mijn bril alleen op te zetten als het echt nodig was. Bijvoorbeeld dus tijdens het autorijden of als ik ’s avonds televisie wilde kijken.

 

Heel lang ging dat goed. Ik heb sinds oktober 2013 regelmatig periodes gehad waarin ik niet eens meer wist waar ik mijn bril had gelaten. Die werden weer afgewisseld met tijden waarop ik ‘m toch gebruikte, maar meestal deed ik dat niet. Tot Nim’s geboorte. Ik weet niet wat er toen gebeurde, maar sindsdien kan ik geen paar uur meer zonder bril. Het voelt sinds die tijd namelijk alsof ik door een laagje water kijk, of dat de tv niet in HD-kwaliteit is, als ik mijn bril niet op heb. Dat is tamelijk irritant, zoals je misschien kunt begrijpen. Sinds september 2014 heb ik mijn bril dus dagelijks op. ’s Avonds leg ik hem op mijn nachtkastje, om hem ’s morgens vliegensvlug weer op mijn neus te schuiven.

 

Fijn dat ik zo goed kan zien, maar ergens baal ik er ontzettend van dat ik nu dagelijks gebrild door het leven moet. Ik vind het vervelend om iedere dag op mijn bril te moeten letten, om hem meerdere keren per dag schoon te moeten maken (omdat ik anders tegen vette vingers of stofdeeltjes zit te turen) en ik vind dat het mijn gezicht heel erg tekent. Nog steeds vind ik mijn bril best leuk staan, maar ik vind mijn gezicht leuker zonder bril. Of ik zou het af willen wisselen. De keuze hebben of ik wel of niet mijn glazen nodig heb. Die keuze heb ik helaas niet meer en als ik ervaringsdeskundigen moet geloven, zal het vanaf hier alleen maar verder bergafwaarts gaan. Meh.

 

En nu dan? Ik zou eens uit kunnen zoeken of ik lenzen zou kunnen dragen, hoewel ik het doodeng vind om iets in mijn oog te moeten poeren. Of ik zou kunnen informeren naar de mogelijkheden betreft ogen laseren. Maar gezien mijn eerdere statement (over die angst om dingen in mijn ogen te prakken), zal dat waarschijnlijk niet echt een optie zijn. Waarschijnlijk komt het er dus op neer dat ik moet accepteren dat ik bij de brillenclub hoor en heel soms kan ik mijn bril af laten. Om dan weer geïrriteerd te knijpen met mijn ogen als ik het televisiescherm wil zien.

  • Willemijn

    Hier inmiddels zo’n zes jaar een brilsmurf. Ik heb een tijdje lenzen geprobeerd maar helaas verdroegen mijn ogen ze niet en raakte mijn hoornvlies beschadigd. Laseren denk ik wel eens aan maar ik durf het eigenlijk niet. Eng gedoe! Inmiddels heb ik een aardige brillencollectie opgebouwd en heb ik bij iedere outfit een bril, haha. Toch had ik hem liever niet gehad want het is wel irritant dat je niet zonder kunt en dat dat ding gewoon vies uit zichzelf lijkt te worden.

    10 februari 2015 at 07:11 Beantwoorden
  • Sandra

    Hi Betty,

    Ik draag al jaren lenzen en vind dat erg gemakkelijk. Ik heb wel speciale hydro lenzen die mijn ogen niet uitdrogen na zoveel uur dragen. De lenzen erin doen en eruit halen gaat ook erg makkelijk, nooit problemen mee. Je zou het gewoon eens uit moeten proberen. Zou je wel adviseren om naar een betere opticien te gaan en niet naar Hans Anders oid vanwege de kwaliteit van de lenzen en de dienstverlening. Succes ermee!

    10 februari 2015 at 07:53 Beantwoorden
  • Manon

    Ik draag ook al echt jaren lenzen. Ik heb geen brillenhoofd en vind een bril zo irritant zitten, je ziet de hele dag die randen, vingervlekken, je kunt niet op je zij liggen haha. Dus ik was al snel over op lenzen! Heeft een week of 2 geduurd voordat het vlot ging met inbrengen maar wat jij doet met je bril ’s morgens en ’s avonds, doe ik met mijn lenzen (alleen dan op de badkamer). Ik heb haast geen spiegel nodig! Ik heb trouwens ook het idee dat sinds de geboorte van Nilo mijn ogen slechter zijn dus ik wil heel snel naar de opticien want soms kan ik de ondertiteling niet eens lezen ’s avonds :-O 🙁

    10 februari 2015 at 09:39 Beantwoorden
  • iris

    Ik heb nu al bijna 10 jaar een bril of lenzen nodig. Lange tijd heb ik lenzen gedragen, maar sinds mijn eerste zwangerschap kan ik geen lenzen meer verdragen, dus nu dagelijks mijn bril op. Vind het ook een stuk makkelijker met de kleine

    10 februari 2015 at 10:29 Beantwoorden
  • Vicky

    Ik bril al sinds mijn 6 jaar en ben op mijn 19 jaar overgestapt op zachte lenzen. Ik wou eigenlijk mijn ogen laten kaderen maar op advies van de oogarts ben ik met lenzen gestart.
    Ik had panische angst om iets in mijn oog te doen, maar je leert dit echt. In het begin duurt lenzen insteken een eeuwigheid en na een paar maanden doe je het zonder erbij stil te staan.
    Wel draag ik iedere zondag nog mijn bril, om mijn ogen te laten rusten. Ondertussen draag ik al 11 jaar lenzen en ben ik nog steeds tevreden ermee.

    10 februari 2015 at 11:41 Beantwoorden
    • Vicky

      Ogen laten laseren dus

      10 februari 2015 at 11:43 Beantwoorden
  • Renee

    Ik heb vroeger altijd een bril gehad. Daarna ging ik over op lenzen en dat wisselde ik af. Ik had daardoor niet echt een brillenhoofd, maar het was ook niet gek als ik hem op had zegmaar. Ik had -6, dus kon echt niet zonder. Totdat ik ging solliciteren en voor die baan goede ogen een eis waren. Ik heb mijn ogen in 2008 laten laseren en hoewel ik het erg spannend vond, is het echt een van de beste beslissingen ooit.

    10 februari 2015 at 13:43 Beantwoorden
  • Saskia

    Ik draag lenzen en ook al dacht ik dat het niets voor mij zou zijn kan ik niet meer zonder! Het went echt.

    10 februari 2015 at 14:33 Beantwoorden
  • Milou

    Hier geen brilsmurf, maar wel vermoeden van… Mijn moeder sinds twee jaar lenzen. Dat was een paar maanden (ja, echt een paar maanden!) flink wennen. Maar, ze zette door en nu kan ze het zelfs zonder in de spiegel te kijken. Zelf vind ik een bril bij veel mensen wel leuk staan. Niet iedereen heeft er het hoofd voor vind ik, maar jij wel hoor! 😉

    10 februari 2015 at 20:49 Beantwoorden
    • Milou

      En dat bedoel ik natuurlijk als compliment, mocht je iets anders denken. 😉 Ik vind het erg mooi bij je staan!

      10 februari 2015 at 20:49 Beantwoorden
  • Whitney ♡ Whtnysworld

    Bril staat je goed hoor! Maar ik snap je wel. Wist je trouwens dat doordat je bv geeft je ogen iets kunnen veranderen. Dus dat kan ook een reden zijn dat je zicht is veranderd. Had en heb er zelf ook last van.

    11 februari 2015 at 01:16 Beantwoorden
  • iooon

    Ik ben parttime brildrager door mijn luie oog. Ik draag mijn bril alleen als ik naar de bioscoop ga (anders zie ik geen 3D) en als ik erg moe ben. Lenzen of laseren is geen optie voor mij helaas dus ik hou het bij de parttime bril

    11 februari 2015 at 07:35 Beantwoorden
  • Nelleke

    Ik zit precies (precies!) met hetzelfde probleem. Ik kan niet meer zonder mijn bril, maar ik vind mijn hoofd een stuk leuker zonder, haha. Echt geinig, heel herkenbaar dit stukje. Leuk geschreven!
    Ik heb al weken in mijn agenda staan ‘lenzenmeting laten doen’. Maar het idee dat ik straks met mijn vingers in mijn ogen sta te prikken vind ik doodeng 😉 Dus ik stel het telkens weer een weekje uit…
    Misschien toch maar eens lenzen aanschaffen?

    11 februari 2015 at 13:52 Beantwoorden
  • mariska

    Ik heb eerst jarenlang een bril gedragen als kind, daarna jarenlang lenzen gehad en nu sinds 2 jaar zijn mijn ogen gelaserd. Een bril vond ik nooit fijn: onhandig met regen op de fiets en ik kreeg ook altijd last achter mijn oren op mijn neus. Lenzen vond ik daarom geweldig! Geen afzakkende bril, normaal mascara op kunnen doen (heb nogal lange wimpers) en ‘mijn eigen gezicht’. Lenzen indoen en uitdoen moet je even leren, maar dat went heel snel hoor. Maar na een 10tal jaren kreeg ik toch last van drogere ogen, met paardrijden was zand achter de lenzen ook geen succes (nogal pijnlijk namelijk) en ik was het ook zat om elke ochtend die lenzen schoon te maken en in te doen. Ben nu dus heel blij met mijn gelaserde ogen! Gewoon wakker worden en meteen kunnen zien, yay! De procedure vond ik ook meevallen, nog geen 10 minuten lag ik daar en toen waren beide ogen alweer klaar.

    12 februari 2015 at 23:20 Beantwoorden
  • Anne

    Leuk je verhaal en ieders persoonlijke reactie!

    Zelf heb ik afgelopen maandag mijn ogen laten laseren! Ik heb vier jaar een bril gedragen (min vijf) en ben daarna overgestapt op lenzen. Na een aantal jaar verdroeg ik die echter niet meer en kreeg ik last van oogontstekingen. Vanaf toen was het weer de bril. Helaas maakte me dat zó onzeker en ongelukkig, dat ik hem buitenshuis niet opzette en alles slecht zag.

    Laseren was eng maar ik zie al een heel stuk beter. Happy! En maak je geen zorgen, een bril ziet er bij jou echt leuk uit!

    13 februari 2015 at 11:36 Beantwoorden
  • Marieke

    Hierom hoop ik dus dat ik nooit een bril hoef. Lijkt mij ook rete-irritant, zo elke dag en all the time eraan te moeten denken. En iets in m’n ogen (lenzen of laseren)? No way, haha!

    25 februari 2015 at 10:25 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.