to top

Mama-wars?

Als ik andere mama’s en bekende mamablogs moet geloven, woedt er een (stille) oorlog tussen verschillende moeder-kampen. Zo is er de heftige discussie over of je je kind borstvoeding of flesvoeding zou moeten geven, zijn er meningsverschillen over werken of thuisblijven als je moeder bent en worden er ruzies uitgevochten over je kind wel of niet bij je in bed laten slapen, wel of geen potjes voeding geven en wel of niet dragen. Kort gezegd: bedenk een baby-gerelateerd onderwerp en je kunt er pittige discussies over voeren. 

 

Maar, heel eerlijk, die strijd voel ik niet zo. Maran en ik hebben bepaalde keuzes gemaakt over hoe we Nim willen opvoeden, maar staan hier vrij open in. Ik vind het mateloos interessant om te zien hoe andere ouders andere keuzes maken. Zo vind ik het namelijk fascinerend om te horen waarom sommige ouders ervoor kiezen hun kind bij hun in bed te laten slapen, terwijl ik daar zelf niet aan moet denken. Ook ben ik erg blij met het feit dat ik zelf voor Nim kan zorgen én dat Maran – die vanuit huis werkt – ook veel aanwezig is in zijn leven. Maar dat betekent niet dat ik ouders die carrière maken en veel plezier aan hun werk beleven, daarom zou veroordelen. Integendeel: ik bewonder het enorm en ben ervan overtuigd dat je de beste ouder voor je kind kan zijn, als je doet wat je leuk vindt.

 

Hetzelfde geldt voor de discussie over je kind voeden. Borstvoeding, flesvoeding, verse hapje, voeding uit een potje, wel of geen suiker… Je kunt het zo gek niet bedenken, of je kunt er een mening over hebben. Die heb ik zelf ook, maar ik voel geenszins de behoefte om die een andere moeder door haar strot te duwen. Ik probeer te doen waarvan ik denk dat dat het beste is voor mijn ukkie, maar daarmee suggereer ik absoluut niet dat dát ook daadwerkelijk het allerbeste is! Ik heb er zelf voor gekozen om borstvoeding te geven en kook graag zelf hapjes voor mijn mini. Maar moeders die ervoor kiezen potjes uit de supermarkt aan hun baby te geven: prima! Dat ik mijn eigen kind zelfgekookte worteltjes geef, betekent niet dat ik vind dat die andere moeder haar kind vloeibaar rattengif voorschotelt. En dat ik mijn kind aan de borst hang, betekent niet dat ik vind dat een flesgevende moeder slecht bezig is. Een keuze voor het één maken, betekent in mijn geval niet automatisch dat ik de andere keuze slecht vind, veroordeel of zou bespotten.

 

Ik begrijp die onderlinge ‘strijd’ dan ook niet, omdat ik hem zelf helemaal niet zo ervaar. Ik heb moeders in mijn omgeving die hele andere keuzes maken dan ik, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik daar raar om aangekeken werd. En andersom hoop ik nooit iemand het gevoel te geven dat ik vind dat ze haar kind mishandeld, als ze andere keuzes heeft gemaakt dan ik. Sterker nog: ik wil graag weten waarom ouders bepaalde keuzes hebben gemaakt in de opvoeding van hun kind. In sommige gevallen leer ik er wat van. In de meeste gevallen neem ik er op z’n minst iets uit mee.

 

Uiteindelijk, als we heel eerlijk zijn, worden alle kinderen groot. Ik heb interviews gelezen van volwassenen die vroeger ouders hadden die veel werkten, of ouders die altijd thuis waren. Kinderen van beide achtergronden waren allemaal even positief over de keuze die hun ouders hadden gemaakt. Er is nooit bewezen dat volwassenen die als baby borstvoeding hebben gekregen gezonder, intelligenter of socialer (?) zouden zijn. Onderzoeken over of de crèche je kind socialer maakt of niet, hebben nog nooit iets specifieks uitgewezen en er is nog nooit een kind doodgegaan, doordat die alleen maar potjes te eten kreeg. Kortom: het zal allemaal wel loslopen. Zolang je met liefde een bepaalde keuze maakt die het best bij jou als ouder of bij je kind past, dan is dat de beste keuze. En dat kan dus een hele andere keuze zijn, dan een andere ouder zou maken.

 

Krijg jij iets mee van de zogenaamde mommy-wars? Voel jij je wel eens aangevallen om een bepaalde opvoedingskeuze die je maakt?

  • Manon

    Amen. Ik voel die strijd ook nooit zo. Precies wat jij zegt: omdat in toevallig flesvoeding geef, ben ik toch niet meteen anti-borstvoeding? Moeder zijn is volgens mij niet zwart of wit, maar alle kleuren van de regenboog! Ik kán me wel wat aantrekken van andermans mening maar ik blijf toch bij onze eigen ideeën over de opvoeding en keuzes die wij willen maken! Nee, hier zeggen we altijd: ieder voor zich, God voor ons allen ;). En zo is het maar net, lekker boeiend wat een ander doet!

    8 februari 2015 at 16:02 Beantwoorden
  • Milou

    Ja he? Als ik op hele grote mamablogs kom, zie ik steeds behoorlijk venijnige discussies. Op fora is het nog erger. Denk dat het ook wel komt door het digitale: dan is het veel makkelijker om iets te zeggen en misschien komen sommige dingen ook wel aanvallend over, terwijl het geïnteresseerd bedoeld is. Bijvoorbeeld een zwangere die vraagt: waarom geef je haar een speentje? Je kunt dat aanvallend lezen, maar misschien is zij wel meningen van verschillende kanten aan het verzamelen om straks haar eigen keuze te maken. Ik denk dat we er nooit helemaal vanaf komen en dat we er ook nooit achter komen waarom het gebeurt, maar het is niet altijd leuk.

    8 februari 2015 at 16:10 Beantwoorden
  • Anna

    Ik voel die strijd ook nooit zo behalve als andere ouders als eerste vragen: slaapt hij al door? Of als ik een foto plaats dat Willem iets nieuws kan en ik als reactie krijg: oh de mijne doet dat nog niet hoor! Wat snel zeg!

    Daar kan ik niet zo goed tegen en ik weet ook nooit zo goed hoe ik moet reageren.. Wat maakt het uit dat mijn kind soms doorslaapt en de jouwe niet…. Alle baby’s zijn anders en alle ouders een andere opvoeding toch. Lekker elkaar laten doen wat goed voelt!

    8 februari 2015 at 16:57 Beantwoorden
  • Whitney ♡ WhtnysWorld

    Persoonlijk voel ik die strijd niet en heb het ook niet aan andere moeders. Toch zie ik het wel bij andere en dan vooral grote mamablogs. Iedereen maakt andere keuzes en ik ben juist nieuwsgierig naar de reden, wat je zegt soms steek ik er iets van op. Ik snap niet waarom vrouwen zo’n onderlinge strijd willen voeren. Uiteindelijk willen we allemaal het beste en hebben wij het beste voor ons kind voor.

    8 februari 2015 at 17:48 Beantwoorden
  • Miranda

    Wat een goed artikel! Ik deel die precies zoals jij het verwoord. Ik kijk naar mijn kinderen en wat voor hun werkt. Bij de oudste zou ik alles vers maken maar ze at niets. Spuugde veel en verdroeg maar 3 soorten potjes. Niet veel maar die kreeg ze dus wel. Alles wat je doet uit liefde is goed!

    8 februari 2015 at 18:35 Beantwoorden
  • iooon

    Ik voel de oorlog ook niet zo, al zie ik hem weleens. Verder vind ik het vaak interessant om te lezen wat andere ouders doen en waarom het bij hun kindje of henzelf past. Want ik neem het vaak wel mee in onze overwegingen. Liever wat te veel opties om te bespreken dan maar wat doen.

    8 februari 2015 at 22:50 Beantwoorden
  • Daantje

    In het dagelijks leven voel ik me bijna nooit aangevallen om de keuzes die ik maak, maar zodra je op zwangerschapsforums gaat kijken dan is het inderdaad schering en inslag 🙁

    9 februari 2015 at 09:04 Beantwoorden
  • Renee

    Ik vind het ook super interessant om te lezen over andermans opvoeding keuzes. Ik merk zelf wel eens wat van die zogenaamde wars. Ik had bijvoorbeeld een keer een foto op instagram gezet met erbij; “Even een rondje lopen om zo de fles wat te rekken.” Kreeg ik meteen een snauw waarom ik niet voed op verzoek en hoe ik het zelf zou vinden om honger te hebben en het vervolgens uitgesteld wordt door een ander. Ieder z’n eigen ding. Niemand laat z’n eigen kind lijden en iedereen heeft het beste voor met zijn/haar eigen kindje.

    9 februari 2015 at 09:58 Beantwoorden
  • Jessica

    Precies wat jij zegt! Een keuze voor het een maken wil niet zeggen dat je automatisch tegen het andere bent. Ik lees graag over andermans opvoeding omdat ik overal wat van meepik. Werkt het bij mijn kind niet? Nah jah, dan probeer ik weer wat anders.

    9 februari 2015 at 11:42 Beantwoorden
  • Odile

    Ik vind de keuzes van andere ouders ook super interessant. Natuurlijk zal ik het er niet altijd mee eens zijn maar wie ben ik om mijn mening ‘door te duwen’ als er niet om wordt gevraagd? Ik krijg weinig tot geen kritiek en ben daar blij om, ik kan me voorstellen dat de kritiek die sommige mama bloggers op hun bordje krijgen je super onzeker kan maken. Zo erg vind ik dat…

    10 februari 2015 at 17:20 Beantwoorden
  • Nicole

    Ik merk de strijd wel al doe ik er zelf niet aan mee. Gelukkig niet hier in de buurt hoor, maar online wel. Alsof je jezelf moet verantwoorden waarom je iets doet of juist laat.

    12 februari 2015 at 14:11 Beantwoorden
  • Tamara

    ik kan mij helemaal bij jouw aansluiten. Ik voel het ook niet. Soms geef ik hier en daar een tip bij iets, bijvoorbeeld dragen en het is aan de ander wat hij of zij er mee doet. Ik merk weinig commentaar op hoe wij alles doen, en dan nog, ze doen hun best maar.

    14 februari 2015 at 22:02 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.