to top

Gesprek met lactatiekundige

Een tijdje gelden ontdekte ik dat ons kereltje, die vanaf zijn geboorte heel regelmatig flesjes gekolfde melk dronk, opeens geen flesje meer wilde. Via google maakte ik kennis met de term ‘flesweigeraar‘, een term die me sindsdien de nodige slapeloze nachten heeft opgeleverd. Want waar ik eerst vooral genoot van het geven van borstvoeding, voelde het opeens benauwend, omdat ik geen andere optie bleek te hebben. Ook had ik heel sterk het gevoel dat Nim en ik nog aan elkaar vast zaten. Ik kon niets zonder hem doen (of moest even snel tussen voedingsmomenten door naar de supermarkt rennen) en was verantwoordelijk voor alle voedingsmomenten. Ook ’s nachts en ’s morgens vroeg. Er moest iets aan de situatie veranderen, maar hoe?

Naar aanleiding van een aantal tips op mijn vorige artikel over dit onderwerp, zijn Maran en ik aan de slag gegaan. We hebben een heel arsenaal aan flesjes en doppen in huis gehaald, hebben heel wat verschillende manieren van voeden met een fles geprobeerd en ik heb zelfs een hele tijd in de keuken gezeten – uit het zicht van zoonlief – terwijl Maran met hem rondliep en hem een flesje aanbood. Niets werkte, Nim en ik werden er gefrustreerd van en ik zei dat ik me erbij neer had gelegd dat dit nu eenmaal de situatie was. Maar eigenlijk had ik me er niet bij neergelegd. Overdag ging het wel, maar als ik ’s nachts voor de zoveelste keer na de nachtvoeding urenlang in bed lag te draaien (en ik dus steeds meer slaaptekort kreeg), werd ik toch wel goed chagrijnig. Naast Google, forums, jullie reacties op mijn vorige blog en Twitter en naast bemoedigende Whatsappjes van ervaringsdeskundige Kelly, had ik één optie nog niet geprobeerd: een gesprek met een lactatiekundige.

Ik had me er al een aardige voorstelling van gemaakt: een verstoft type met grijs, pluizig haar zou ons vanaf haar gezondheidssandalen vertellen hoe ik meer begrip voor Nim op zou moeten brengen. Dat het heus niet zo erg is om 24/7 ter beschikking van je kind te staan en dat het sowieso beter zou zijn om geen flesjes te geven. Oja, en die nachtvoeding: niet zeuren, tiet eruit wippen! Dát, of ze zou ons frustreren met tips die we op Google al hadden gevonden. Maar goed, we wilden het toch een kans geven. Niet geschoten is altijd mis. Ofzo.

Hoe anders was uiteindelijk het gesprek van gistermiddag. Een spontaan uitziende vrouw in een leuke jurk kwam ons uit het wachtkamertje halen. We gingen rond een tafel zitten en vertelden hoe de borstvoeding tot stand was gekomen en wat we allemaal al hadden geprobeerd. Ondertussen begon zoonlief druk aan zijn vuistjes te sabbelen, wat voor mij een teken was dat ik mijn borst uit mijn jurk vandaan moest toveren. Ik had immers gelezen dat het sabbelen een teken van honger was en dat je daar als moeder op moet anticiperen. Zo had ik het tot nu toe altijd gedaan. We gingen verder met het gesprek terwijl Nim wat lafjes aan mijn borst zoog, alsof hij er niet persé heel veel zin in had.

Daarna wilde de lactatiekundige even naar Nim’s mond kijken om te zien of er anatomisch iets niet goed zou zitten. Hij werd op een aankleedkussen gelegd onder een mobile. Daar werd ons kereltje super enthousiast van. Met rode wangetjes van de pret trappelde hij gezellig, terwijl hij aan het lachen en kraaien was. Met zijn mondje was alles prima, gelukkig. Ik kreeg alleen wel de tip mee om Nim iets rechter op te voeden, omdat hij veel klakgeluidjes maakte, wat erop zou wijzen dat mijn borst niet ver genoeg in zijn mond komt. Hij haalt er wel voldoende voeding uit, maar het duurt langer dan het zou hoeven. Tip 1 was dus al in the pocket!

Nim5

Terwijl Nim de tijd van zijn leven had onder die mobile, bespraken wij datgene waar we voor kwamen: het flesweigeren. Volgens de lactatiekundige ontstond het flesweigeren bij baby’s die een moeder hebben die té beschikbaar is. Moeders die hun borst dus al tevoorschijn toveren, zodra de baby aanstalten maakt om aan zijn vuistje te gaan sabbelen. Oeps, dat had ik inderdaad altijd gedaan, omdat ik dat ooit had gelezen. De lactatiekundige vertelde dat je alleen baby’s in de eerste weken zo op hun wenken moest bedienen. Als ze wat ouder werden, kon je makkelijk even wachten tot ze een keel op zouden zetten. Nou, prima. Dat was tip 2 en voortaan krijgt Nim pas eten als hij aangeeft écht hongerig te zijn.

De tip die vervolgens het meest waardevol was, was die ik eigenlijk ook al van Kelly had gekregen: “doe gewoon wat je wilt doen”. Vooral voor mij als niet werkende moeder, is het belangrijk om zo nu en dan eens weg te gaan zonder baby. Zowel voor mij, om even lekker te ventileren, als voor Nim, om te leren dat mama niet áltijd bij hem is. Ik wilde pas langere tijd weggaan (en Nim bij zijn lieve opa’s en oma’s achterlaten) zodra hij had geleerd om uit een flesje te drinken. Volgens de lactatiekundige was dat de omgekeerde wereld. Je leert pas iets, als je iets nodig hebt. Waarom zou Nim willen leren om uit een fles te drinken, als mama beschikbaar is? Hij zal zichzelf niet laten verhongeren, dus de fles zou een prima tweede keuze zijn als ik écht niet in de buurt ben. Bovendien is Nim, volgens de lactatiekundige, lekker spekkig, dus zou hij voldoende reserve hebben om een tijdje helemaal niet te drinken, als hij de fles hardnekkig zou weigeren.

Er was wel één voorwaarde aan het achterlaten van Nim: doe het bij mensen waarvan je zeker weet dat ze geduld met hem hebben en veel van hem houden. Gelukkig heeft Nim twee paar opa’s en oma’s die perfect aan die eis voldoen. Ze staan hier nog net niet iedere dag voor de deur om hun kleinzoon plat te knuffelen, dus dit taakje is zeker voor hen weggelegd.

Met een heel fijn gevoel gingen we gistermiddag de deur weer uit. Er was niet direct een oplossing voor ons probleem, maar wel een verklaring. Dat heeft mij al enorm geholpen. Bovendien weet ik nu dat gewoon weggaan alleen maar zal helpen. Onze eerste date sinds het flesweigeren staat voor aankomende vrijdag op de planning. Nim blijft achter bij opa en oma, die heel goed voor hem zullen zorgen. Ik laat een flesje gekolfde melk achter en het is aan Nim of hij daar een slokje van wil nemen of niet. Zo niet? Geen probleem, dan heeft hij honger totdat ik thuis ben. Zo zullen we het een tijdje gaan doen en zal ik langere periodes van huis weggaan. Ons doel is om binnenkort een keer lekker samen een nachtje weg te gaan. Op voorwaarde dat de middagjes weg zonder al teveel stress verlopen. We zullen zien hoe het gaat.

Volgens de lactatiekundige was Nim de vrolijkste baby die ze in tijden had gezien, dus het zal vast wel goed komen met onze kleine boef. En zo niet: dan heeft ‘ie opa’s en oma’s die van wandelen houden en hem vast rustig kunnen houden totdat ik thuis ben van een heerlijke middag weg met mijn man, om mijn tiet uit mijn shirt te wippen. We gaan ervoor!

  • angelique

    Fijn om te lezen dat dit je een meer ‘geruster’ gevoel heeft gegeven. Het zal moeilijk zijn gevoels gewijs maar wel beter voor jou. Als jij gestresst ervan word voelt Nim dit natuurlijk ook. Benieuwd of het daadwerkelijk gaat werken

    10 december 2014 at 09:52 Beantwoorden
  • Gwen

    Wat heerlijk dat je die date gewoon doet eind vd wk! Hier was het ook gewoon noodzaak, het kdv en ik werken. Ja, daar weigerde ze ook de hele dag, mr was verder wel vrolijk, dus ik kon me op werk focussen.

    10 december 2014 at 12:42 Beantwoorden
  • Milou

    Betty wat fijn om dit te lezen! Zoals je al zei, het is niet meteen dé oplossing, maar inderdaad: dit is wel erg verhelderend denk ik?! Ik hoop dat het jou ook een wat zekerder gevoel geeft dat een professioneel iemand zegt dat je best eens weg kan gaan. Ik hoop echt dat het goed gaat komen.

    10 december 2014 at 12:44 Beantwoorden
  • Manon

    Oh wat een fijn verhaal dit, je leest gewoon dat je er wel vertrouwen in hebt! Ik hoop voor jullie dat het gaat werken…

    10 december 2014 at 18:08 Beantwoorden
  • Linda

    Goed geregeld, veel succes! En lekker genieten tijdens de middagen zonder kind.

    10 december 2014 at 22:20 Beantwoorden
  • iooon

    Wat fijn dat ze goede tips had! Ik heb ook veel gehad aan de lactatiekundige die bij mij thuis geweest is. Gewoon, stukje rust en zekerheid geeft het als een professional het zegt.

    Ben heel benieuwd hoe het gaat. Niet alleen met Nim maar ook hoe het jullie vergaat op jullie avondje weg. Onze eerste date staat voor volgende week vrijdag. Ik vind het spannend, hoeveel moet ik afkolven en laten drinken en kan ik straks wel ontspannen als we weg zijn.

    10 december 2014 at 22:53 Beantwoorden
  • Mendy

    Jeetje..wat fijn dat jullie zoveel tips gekregen hebben zeg! Heel fijn en op naar vrijdag! Kom op Nim!!

    11 december 2014 at 18:42 Beantwoorden
  • Nelleke

    Fijn dat het zo’n lieve vrouw was 🙂 Dat scheelt een hoop. En zelfs nog tips mee gekregen, wat goed!

    11 december 2014 at 19:40 Beantwoorden
  • Whitney

    Heel fijn! Hoop dat het werkt en jullie genoten hebben van jullie middag samen.

    13 december 2014 at 00:06 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.