to top

Veelgestelde vragen aan een nieuwe moeder

Nog even en dan is Nim alweer drie maanden oud. De grote storm kraamvisite is gaan liggen en daarmee dacht ik dat ik de meeste standaard-vragen al wel had beantwoord. Waarom we voor de naam Nim gekozen hadden, bijvoorbeeld. En hoe mijn bevalling was gegaan. Ik merk nu echter dat een drie maanden oude baby weer andere vragen met zich mee brengt. Hieronder beantwoord ik ze voor het gemak even:

  • “En? Zijn jullie er al aan gewend?”
    Een lastige vraag. Want aan de ene kant begint ons nieuwe leven inderdaad te wennen. Ik draai mijn hand amper nog om voor de verzorging van mijn ukkie en iedere dag begint een beetje een ritme te krijgen, ondanks dat de eet- en slaaptijden nog verschillen. Ik ben er heel zeker van dat als Nim huilt, ik hem kan troosten en ik ben niet meer bang dat ik de situatie niet onder controle heb. Wat dat betreft gaat het prima met ons. Aan de andere kant merk ik dat het toch een hele grote verandering is geweest die we hebben doorgemaakt. Als ik droom, ben ik niet altijd moeder. Als ik dan weer wakker word door gehuil, moet ik echt even schakelen. “Oja, dat is mijn baby!” Het zal er wel bij horen!
  • “Geef je nog steeds borstvoeding?!”
    Ja, ik geef nog steeds borstvoeding. Deels omdat ik het fijn vind, maar voor het grootste deel omdat Nim het zo fijn vindt, dat hij zijn fles weigert. Ik was van plan om alleen de eerste paar maandjes borstvoeding te geven en daarna langzaamaan over te schakelen op flesvoeding. Dat laatste vooral omdat ik – misschien heel egoïstisch en kort door de bocht – gewoon mijn lichaam weer voor mezelf wilde. Het leek me heerlijk om borstvoeding te geven, maar het leek me ook heerlijk om af en toe een voedingsmoment uit handen te geven. Of om een nachtje met Maran naar een hotelletje te gaan. Of om weer lekker een paar wijntjes te kunnen drinken tijdens een avondje uit eten, zonder zorgen over alcohol aan mijn baby voeren of met een ontbloot bovenlijf in een restaurant hoeven zitten. Dat Nim zijn fles sinds een paar weken weigert, vind ik erg moeilijk. Aan de ene kant kan ik best relativeren: ik kan het best nog een paar maandjes volhouden tot meneer wat vast voedsel mag en ik kan ook best op deze manier doorgaan en alsnog Nim een avondje – al dan niet hongerig – bij zijn opa en oma achterlaten. Maar ik heb het gevoel alsof ik hierover voorgelicht had moeten worden. Als ik Google, en de reacties op mijn vorige blog, moet geloven, weigeren veel borstgevoede baby’s op een gegeven moment de fles. De ene hardnekkiger dan de ander, maar vaak doen ze het. Als ik überhaupt van dat fenomeen af had geweten, had ik maatregelen genomen. Bijvoorbeeld door Nim iedere dag een of twee flesjes afgekolfde melk te geven. Nu zit ik met de gebakken peren en ik heb er voor mijn gevoel maar mee te dealen. Dat benauwd me. Ik probeer er maar niet teveel over na te denken en te genieten van het feit dat Nim het hartstikke goed doet aan de borst. Dan voorlopig maar met een blote tiet in een restaurant, waar ik wederom een glaasje cola bestel. Ik zie wel wanneer ik mijn vrijheid weer terug krijg.nimhandjes
  • “Slaapt ‘ie al door?”
    Officieel kun je al spreken van een baby die doorslaapt, als ‘ie meer dan vijf uur achter elkaar slaapt. In dat geval slaapt Nim al heel lang door. Momenteel kan ik zeggen dat Nim iedere dag wel zo’n 5,5 tot 7 uur doorslaapt. Na een kwartiertje voeden slaapt hij meteen weer verder. Het tweede slaapje duurt tussen de 3 en 4 uur. Houd er wel rekening mee dat Nim’s lange slaapje vaak zo rond 9 uur al begint. Hij wordt dan rond 3 uur wakker en voor de tweede keer rond half 8. Ik ga zelf pas rond half 11 slapen en val na zijn nachtvoeding lang niet altijd meteen weer in slaap. Daardoor kamp ik nog steeds met aardig wat slaapgebrek. Combineer dat met het feit dat Maran geen voedingsmoment van mij kan overnemen en je snapt dat ik soms gefrustreerd ben. Al moet ik zeggen dat een goede nacht mij ontzettend helpt en ik stiekem ook wel erg geniet van de nachtvoedingsmomenten. Dan ligt mijn aapje heerlijk op mijn schoot, heb ik een heel klein lampje aan en is het donker en stil buiten. Ik bedenk dan dat ik maar relatief kort van die momenten kan genieten, dus doe ik het maar dubbel en ga na een kwartiertje vaak met een glimlach op mijn mond weer naar bed.
  • “Wanneer ga je weer werken?”
    Haha, dit blijft een populaire vraag die veel mensen stellen. Ik zou er graag een duidelijk antwoord op geven, maar dat kan ik niet. Ik weet niet wanneer ik weer ga werken. Aan de ene kant wil ik me dolgraag buitenshuis nuttig maken. Voornamelijk zodat ik niet als luiwammes gezien kan worden. Aan de andere kant zou ik niet wéten wat ik zou moeten doen. Ik kan best een parttime baantje bij de plaatselijke bakkerij aannemen en me daar prima vermaken, maar dat zet financieel geen zoden aan de dijk. Vooral omdat Maran een goedbetaalde baan heeft, waardoor dat niet hoeft. Ik zou dolgraag een baan hebben waarin ik ‘mezelf kan ontplooien’ en whatever. Want daar hoor je iedereen over. Maar dan moet het dus wel een baan zijn in de richting van waar mijn interesses liggen. En ik weet dat dus niet. Zoals ik al eerder heb gezegd: frustratie alom als het over werk gaat. Maar om de vraag te beantwoorden: ik weet het niet. Als het moet ga ik morgen weer werken, anders voorlopig niet. En degene die een gouden tip heeft die mij kan aanzetten tot het vinden van mijn interesse: ik ben je eeuwig dankbaar! Want hoewel ik geniet van het moeder-zijn, had ik mezelf nooit gezien als fulltime huismoeder. Niet dat ik vind dat daar iets mis mee is, maar ik heb altijd het gevoel gehad dat er iets ‘meer’ voor mij in zit. Wat precies en hoe? Geen idee.

Zo, dat waren de meestgestelde vragen wel. Begrijp me niet verkeerd: ik vind het fijn om over bovenstaande onderwerpen te praten (met uitzondering van die werk-vraag, trouwens) en ik vind het lief dat mensen interesse hebben in onze situatie. Het leek me alleen leuk om eens op een rijtje te zetten welke vragen nu vaak aan mij als newborn-mom gesteld worden. Ik ben benieuwd of jullie het herkennen!

  • iooon

    Herkenbare vragen. Soms wel wat anders “hoe gaan de nachten?” En “ben je al een beetje hersteld?”

    4 december 2014 at 13:32 Beantwoorden
  • Milou

    Ik snap heel goed dat het lastig is om te zeggen: “Ja, hij slaap door, máár…” Want het lijkt alsof je eigenlijk alleen maar mag klagen als een baby er vaak uit komt. Maar mensen vergeten soms hoe druk het evengoed al is met baby.
    Fijn dat de golf kraamvisite nu zo’n beetje voorbij is. Lekker ‘rustig’ genieten van jullie mannetje.

    5 december 2014 at 16:49 Beantwoorden
  • angelique

    Heel erg herkenbaar, en straks als hij 1 is krijg je de veel gestelde vraag: En al plannen voor een tweede?

    5 december 2014 at 17:38 Beantwoorden
  • Gwen

    Balen dat dat vd BV je zo benauwd zeg 🙁 Lijkt me niet fijn! Hier wel actief met de fles geoefend vanaf 5 weken hoor, zeker om de dag een voeding uit de fles. En toch weigerde ze vanaf 10 weken. Pertinent. Ik drink trouwens wel wijn, gewoon, direct na een voeding en dan 2,5 uur niet voeden (per glas), op borstvoeding.com staat uitleg. Ik kijk nu al zooooo uit naar dat Quinn een beetje een ritme heeft en ik mijn wijntje kan drinken straks 😀

    5 december 2014 at 21:25 Beantwoorden
  • Nelleke

    Kraambezoek lijkt me heel erg leuk, maar stiekem is het vast ook fijn dat ook dat wat rustiger wordt!

    7 december 2014 at 18:01 Beantwoorden
  • Jennifer

    Wat balen dat hij de fles weigert. Ik ben blij dat ik hier nu over lees, want inderdaad over flesweigeren wordt bij ons op de cursus geen woord gezegd en gaat het voornamelijk over wat als borstvoeding niet lukt. Rot dat jij hier eigenlijk te laat achter bent gekomen en ik hoop dan ook dat je hem snel aan de fles hebt. Ik weet nog niet hoe lang ik BV wil geven – als dat überhaupt voor me is weggelegd, maar het is toch wel iets om rekening mee te houden. Bedankt voor je verhaal!

    9 december 2014 at 14:53 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.