to top

Dat was mijn zwangerschap

Nim is inmiddels bijna 10 weken en dat vond ik een mooi momentje om eens terug te blikken op mijn zwangerschap. Ik vind het een heel raar idee dat mijn eerste zwangerschap voorbij is en dat ik nooit meer deze hele bijzondere periode voor het eerst zal doorlopen. Iedere volgende zwangerschap zal even bijzonder zijn, maar nooit meer zo ‘nieuw’ als het de afgelopen maanden was. Even een terugblikje:

Maand 1
Op 13 december werd ik voor het laatst ongesteld. Ik wist dat, als er sprake zou zijn van een eventuele bevruchting twee weekjes later, ik vanaf dat moment al ‘zwanger’ zou zijn. Gek idee. Zo rond de kerst waagden we onze eerste poging en met Oud en Nieuw spraken we nog naar elkaar uit dat dit misschien wel onze laatste Oud en Nieuw met zijn tweeën zou zijn. En dat het leuk zou zijn als we een ‘souvenir’ mee zouden hebben genomen uit 2013. Dat het gelukt was, bleek toen ik op vrijdagochtend 10 januari een positieve zwangerschapstest in mijn handen had. Ik zal nooit meer vergeten hoe in de war ik was met die test. Ik was heel blij, maar ook doodsbang. Waar waren we aan begonnen? Maar wat SUPERcool dat het gelukt was en wat gaaf dat we ouders zouden gaan worden! Zoiets.

Zwanger met kerst, zonder dat ik het wist!

Zwanger met kerst, zonder dat ik het wist!

Maand 2
Verward belde ik met 5 weken zwangerschap de verloskundige op. “Eh, ik ben zwanger, denk ik…” We maakten een afspraak voor als ik ruim 10 weken zwanger zou zijn. In mijn hoofd leek dat nog een eeuwigheid te gaan duren. Toch vertelden we onze ouders het goede nieuws al. We zijn allebei heel close met onze ouders en wilden dat ze op de hoogte waren van dit nieuwtje. Mocht het misgaan, dan hadden we hun steun nodig. Wel lieten we ze beloven niets aan anderen te vertellen. Ik maakte een afspraak voor een pretecho, om écht bevestigd te krijgen dat er een baby in mij aan het groeien was. Die kregen we aan het einde van maand 2 in een zeer dubieus echocentrum. Ook hoe ik me toen voelde, zal ik nooit meer vergeten. Sodeju, er zit écht iets! En ik was er meteen al verdomd trots op. Het hartje knipperde dapper en hoewel het verder vooral iets weg had van een wazige boon, vond ik het al de mooiste baby ter wereld.

Bean-shaped-Nimmie <3

Bean-shaped-Nimmie <3

Maand 3
Gedurende deze maand konden we het goede nieuws aan steeds meer mensen vertellen. Hiermee werd de zwangerschap voor ons gevoel ook ‘echter’. Voor die tijd leek het alsof het niet waar was. Ik voelde niets anders aan mijn lichaam, kon met (bijna) niemand over mijn zwangerschap praten, vond erg weinig informatie over de eerste weken van de zwangerschap en was heel erg bang dat er iets niet goed zou zijn met ons kindje. Ik heb nog nooit zoveel gegoogled als toen. Toen we halverwege maand 3 dan ook een hele positieve termijnecho hadden gekregen, waren we superblij. Fijn dat het nog steeds goed ging met die wurm, die inmiddels al een hoofdje, buikje en ledematen om mee te wapperen had. Het was trouwens verschrikkelijk leuk om het goede nieuws te mogen vertellen. Iedereen reageerde zo blij voor ons. Wederom allemaal momenten om nooit te vergeten.

We gingen op de valreep nog een lang weekend skiën!

We gingen op de valreep nog een lang weekend skiën!

Maand 4
De eerste enge weken waren dan wel voorbij, maar in maand 4 stond nog een eng moment op het programma. De combinatietest. Ik was niet eens per sé bang voor een sterk verhoogde uitslag, maar ik was ergens wel bang voor een uitslag van 1 op 250 ofzo. De kans dat je dan nog een kindje krijgt met Down is erg klein, maar alsnog wel sterk vergroot in verhouding met andere leeftijdgenoten. Ik moest er niet aan denken hoe onzeker ik daarvan zou worden! Gelukkig was dat niet nodig. We kregen de kleinste kans mogelijk mee en ik voelde me direct een stuk beter. In maand 4 begon mijn buik wat te groeien, maar heel eerlijk gezegd stelde het nog niet veel voor. Ik hoopte dat mensen al konden zien dat het om een babybuikje zou gaan, maar achteraf denk ik dat het daar nog te vroeg voor was. “Wat loopt die vrouw nou achterlijk te pronken met haar vette pens?” zullen ze wel gedacht hebben. Ach, jammer dan! 😉 Aan het eind van maand 4 deden we de geslachtsbepaling. Ik was ervan overtuigd dat wij een meisje hadden gemaakt, maar Drs. Papa zag binnen enkele seconden al een piemeltje bungelen. Wij zouden een ZOON krijgen! 🙂

De eerste babykleding die ik kocht, nadat we erachter kwamen dat we een zoon zouden krijgen. Toevallig heb ik ze pas voor het eerst bij Nim aan gedaan. Maat 62, woohoo!

De eerste babykleding die ik kocht, nadat we erachter kwamen dat we een zoon zouden krijgen. Toevallig heb ik ze pas voor het eerst bij Nim aan gedaan. Maat 62, woohoo!

Maand 5
We gingen lekker op vakantie naar de Canarische Eilanden met mijn ouders. We hadden een superleuke week. Wel was ik erg onzeker over mijn buik. Het was echt nog zo’n “is ze dik, of echt zwanger?”-buik en in bikini viel er weinig te verhullen. Nou ja, na de eerste dag viel die onzekerheid ook wel mee hoor. Ik was zwanger en wat anderen ook zouden denken: jammer dan. Overigens vond ik het rond die periode sowieso vrij lastig om met mijn gewichtstoename om te gaan. Dat had ik helemaal niet van tevoren verwacht! Ik kwam nog voor de 20-weken echo ruim 8 kilo aan en was als de doods dat ik als een zeekoe zou eindigen. Achteraf kan ik concluderen dat het allemaal enorm mee is gevallen. De 20-weken echo was gelukkig weer heel positief. Ik was er ook niet bang voor geweest, want Drs. Papa had ons kereltje al helemaal nagelopen en geconcludeerd dat het waarschijnlijk een kerngezond mannetje was.

Met mijn ouders en ieniemienie-buikje in Puerto de Mogàn en ja, dat is Shirleys jurkje!)

Met mijn ouders en ieniemienie-buikje in Puerto de Mogàn (en ja, dat is Shirley’s jurkje!)

Maand 6
Toen ik ruim 6 maanden zwanger was, gingen we op vakantie naar Servië. Hier begon ik te merken dat de zwangerschap me toch niet helemaal in de koude kleren ging zitten. Het was ruim 30 graden en wandelen door een warme stad was erg pittig. Ik was snel buiten adem en sliep er slecht. Toch hadden we een hele leuke tijd en vond ik het bijzonder om daar te zijn. Vriendin Esther beviel op dat moment trouwens van haar prachtige dochter en ik kon niet wachten om haar te gaan bewonderen.

Huh? Waar komt die pens opeens vandaan?

Huh? Waar komt die pens opeens vandaan?

Maand 7
Het loopt in mijn gedachten nu allemaal een beetje door elkaar heen hoor, maar ik geloof dat ik in de 7e maand de 3D-echo liet maken. Ook deden we de zwangerschapsshoot. Ik vond beide enorm leuk om te doen! Het was heel bijzonder om het gezichtje van Nim alvast in 3D gezien te hebben. Enigszins als een kleimannetje en ik was nog steeds superbenieuwd naar hoe hij er in het echt uit zou zien, maar toch! Ook ben ik blij met de mooie foto’s die we hebben laten maken van deze bijzondere periode. Mijn buik is sinds de shoot nog gigantisch gegroeid, maar ik vind het in ieder geval leuk om mooie foto’s met zwangerschapsbuik te hebben. De babykamer werd in deze maand trouwens ingericht en ik kon eindelijk de gewassen, gestreken en netjes gevouwen kleertjes van ons kereltje opbergen. Ook gingen we nog een weekje op vakantie naar Limburg.

<3

<3

Maand 8
Het einde kwam al in zicht in maand 8. Sterker nog: ik had vanaf deze maand steeds het idee dat de bevalling naderde. Achteraf heeft het na de achtste maand nog best lang geduurd. De verloskundige vertelde ons hier in de eerste instantie dat ze dacht dat de baby in stuit lag. Gelukkig bleek een week later dat het niet het geval was. Ik merkte aan mijn lichaam dat alles weer wat zwaarder aan het worden was. Zomaar de badkamer uitsoppen ging niet helemaal makkelijk meer, al deed ik het nog wel. Alles. Moest. Schoon. van mijn achterlijke hormonen. We gingen heerlijk nog een weekje op vakantie naar Limburg. Daar deden we, vanwege mijn buik, rustig aan, maar het was heerlijk om even weg van huis te zijn. Ook kreeg ik deze maand mijn babyshower. Geheel tegen mijn eigen verwachting in, want ik had ooit aangegeven dat het van mij niet hoefde. Toch vond ik het enorm leuk om nog even in het zonnetje gezet te worden!

Hier begon ik echt vet te worden!

Hier begon ik echt vet te worden!

Maand 9
De laatste maand dan, als de zwangerschap volgens het boekje zou verlopen. En dat deed ‘ie! In de negende maand had ik me er eindelijk bij neergelegd dat ik hoogzwanger was en dus niet meer heel veel kon doen. Hier en daar deed ik nog wat boodschapjes (al ging Maran meestal mee voor de zware dingen) en probeerde ik het verder redelijk rustig aan te doen. Mijn dagen bestonden voornamelijk uit het googlen naar positieve bevallingsverhalen, tukjes doen en het angstvallig in de gaten houden van eventuele signalen van een beginnende bevalling. Uiteindelijk braken op 15 september en hier kun je lezen hoe dat verder ging!

En daar was het resultaat van negen maanden zwangerschap :-)

En daar was het resultaat van negen maanden zwangerschap 🙂

Ik vond zwanger zijn geweldig en ik zou het zó over doen. Ik wil alleen voorlopig nog lekker genieten van Nim en wennen aan ons leven met één kind, voordat ik een tweede hoop te mogen uitbroeden. Maar ik hoop dat, als ik ooit nog zwanger mag worden, ik een net zo fijne tijd tegemoet ga als de afgelopen maanden. Zwanger zijn was leuk. Moeder zijn is nog veel leuker 🙂

  • Angelique

    Leuk zo´n overzichtje met foto´s. Ik vond het heerlijk om zwanger te zijn, al is het voor mij alweer 4 jaar geleden dat ik met een dikke buik liep. Ik zou echt graag een tweede willen maar ken mijn vriend te kort voor zoiets drastisch.

    24 november 2014 at 13:34 Beantwoorden
  • Milou

    Oh ik hoop echt zo dat het voor mij hetzelfde gaat verlopen… Met kerst zwanger en dan een fijne zwangerschap met hier en daar wat kwaaltjes, maar geen echte problemen. Heerlijk lijkt me dat! Die foto van jou met pasgeboren Nim blijft prachtig. Je kijkt echt van: ‘kijk eens wat ik geflikt heb!’

    24 november 2014 at 14:04 Beantwoorden
  • Sanja

    Oh God ik heb dit artikel in tranen zitten lezen haha.. (schuld van ontzwangerings hormonen;)) Ineens herbeleefde ik mijn eigen zwangerschap. Ik had er eigenlijk tot nu toe nog nooit bij stil gestaan.. Wat een prachtige tijd was dat & indd wat je zegt, elke zwangerschap zal bijzonder zijn, maar geen een meer ‘nieuw’.

    24 november 2014 at 14:32 Beantwoorden
  • Trang

    Wat leuk om te lezen. En inderdaad je eerste zwangerschap is heel bijzonder, nieuw en onzeker tegelijk.

    Ook fijn dat jullie nog een paar keer weg zijn geweest, want de tijd echt met z’n tweetjes komt nooit meer terug hihi. Ik vond zwanger zijn heel leuk maar helaas had ik tijdens mijn zwangerschap nergens zin in dus helaas ook niet in vakanties, jammer achteraf.

    24 november 2014 at 16:52 Beantwoorden
  • Willemijn

    Leuk om dit overzichtje te lezen Betty! 😀

    24 november 2014 at 21:20 Beantwoorden
  • Gwen

    Wat leuk geschreven! Ik vond je buikje in Shirleys prachtige jurk helemaal neit inieminie, maar lekker zichtbaar al! En idd: een tweede keer wordt echt heel anders. Leuk wel, maar anders. Minder speciaal en vooral: het gaat snel, razendsnel! Je doet het erbij zeg maar.

    24 november 2014 at 21:34 Beantwoorden
  • Nelleke

    Kippenvel hier (: Wat lijkt me dat mooi! Je zag er prachtig uit, als zwangere (en nu als moeder ook).

    25 november 2014 at 09:38 Beantwoorden
  • Tamara

    leuk zo’n overzichtje!! Misschien ook nog eens maken 🙂 Mooie zwangerschap met weinig te klagen zo te lezen.

    25 november 2014 at 11:52 Beantwoorden
  • Odile

    Echt een mooie overzicht om te lezen. Wat zag je er toch prachtig uit!

    25 november 2014 at 18:03 Beantwoorden
  • Manon

    Ah die laatste foto vind ik zo mooi! Ik miste vanavond voor het eerst mijn dikke pens. Wat hebben we beide een geweldige zwangerschap gehad Bet!

    26 november 2014 at 21:07 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.