to top

“Ga weer eens bloggen, joh!”

“Lieverd, je hebt al een week niet geblogd!”

– “Ugh, ja ik weet het! Ik heb het zo druk en tegelijkertijd kan ik niet precies zeggen waarmee! Bovendien weet ik  niet echt waar ik over kan schrijven, zonder steeds in herhaling te vallen.”

“Nou, je zou kunnen schrijven over hoe het met Nim gaat, wat hij allemaal al geleerd heeft, hoe het met jou en Maran als stel gaat, of je als mens verandert door het moederschap, hoe de katten reageren op Nim, wat je bij Maran als vader ziet…”

Aldus mijn lieve vriendinnetje Donna. Zij gaf me vanmorgen even een schop onder mijn kont en de juiste inspiratie om mijn laptop weer eens onder een laag stof vandaan te vissen. Ze leest namelijk iedere dag trouw mijn blog als ze in het openbaar vervoer op weg naar haar werk is, en nu heb ik haar al een week verplicht tot het spelen van Farmville 2. Of nou ja, dat denk ik dan.

Esther, onze gezamenlijke vriendin, kreeg in juni haar dochter. Zij kan het moederschap steeds al een beetje voor mij voorproeven. Wat mij allemaal te wachten staat, hoor ik maanden van tevoren al van haar. Ik kan me nog herinneren dat ze wel eens vertelde dat ze het gevoel had de hele dag druk bezig te zijn, maar dat ze achteraf niet precies kon vertellen waarmee. Dat gevoel herken ik inmiddels maar al te goed.

Ik heb namelijk ook het gevoel alsof ik de hele dag door achter de feiten aan ren, terwijl ik aan de andere kant het idee heb nog nooit zoveel televisie gekeken te hebben als de laatste tijd. “Maar baby’s slapen toch heel veel, dan heb je toch lekker veel tijd voor jezelf?”, wordt er vaak gezegd. Enigszins is dat ook wel zo, want Nim is redelijk rustig, ook al slaapt hij overdag niet zo heel veel meer. Het is best mogelijk om hem even in zijn box te leggen. Anderzijds vind ik dat ook niet helemaal de bedoeling. Direct na zijn voedingen (waar hij er nog heel veel per dag van wil!) leg ik hem niet meteen weg in verband met spuug-gevaar. Bovendien is hij na een voeding op z’n vrolijkst, dus we lassen regelmatig een ‘Nimmie-en-mama-lachuurtje’ in. Buiten alle tijd om die ik aan Nim besteed, verdwaal ik tussen de bergen vieze (en later weer schone!) hydrofielluiers, probeer ik mijn katten de aandacht te geven die ze verdienen, wil ik een frisse neus buiten de deur te gaan halen of zit ik, jawel, ook wel eens uitgeblust naar ‘I found the gown’ te kijken op de bank.

Bovendien vind ik het lastig om steeds maar mama-gerelateerde blogjes te schrijven, hoewel ik het idee heb dat de meeste lezers dat juist wel leuk vinden. Ik heb altijd gezegd dat ik niet zo’n mama wil worden die over niks anders meer kan praten (/schrijven) dan over haar kind, maar ik moet geloof ik toegeven dat ik daar inmiddels wel op begin te lijken. Het is een wonder te noemen dat ik mezelf nog niet in een tuinbroek heb gehesen en mijn kapsel tot een rode stekeltjes-coupe om heb laten toveren.

Hoe dan ook, voorlopig ga ik aan de slag met Donna’s suggesties,als Nim rustig ligt te slapen. Er is namelijk in ieder geval één lezeres geïnteresseerd in het wel en wee van deze newborn-mom.

  • Trang

    Ik kijk bijna ook elke dag op je blog of er al een nieuw artikel staat. Hihi! Ik houd van jouw verhalen. Herkenbaar en je schrijft heel leuk!

    11 november 2014 at 12:13 Beantwoorden
  • Sanne

    Ik ben benieuwd naar de antwoorden op de ideeen van Donna 🙂

    11 november 2014 at 12:14 Beantwoorden
  • ioon

    Ik zei hetzelfde tegen Stefan. Het lijkt alsof ik veel zit te niksen maar dan ben ik aan het voeden. Tussendoor probeer ik snel zelf wat te eten, te douchen en wasjes weg te werken. De uren vliegen om. De dagen stiekem ook zo terwijl ik niet het idee heb iets gedaan te hebben. 😡

    11 november 2014 at 12:15 Beantwoorden
  • Angelique

    Heel herkenbaar hoor! Er komt zoveel op je af die eerste periode en alles draait om het kleine mannetje.

    11 november 2014 at 13:27 Beantwoorden
  • Odile

    Haha ik heb nog steeds elke avond, als ik kapot ben, het gevoel dat ik enorm veel heb gedaan, maar dat blijkt dan altijd tegen te vallen. Heel irritant!
    Maar ik snap dat je er soms niet aan toe komt of de woorden niet kan vinden. Ik volg je blog natuurlijk wel trouw dus ik ben ook heel benieuwd hoe het met jullie gaat. Gewoon naar de simpele dingetjes! Leuk juist!

    11 november 2014 at 13:40 Beantwoorden
  • Marloes

    Heel herkenbaar hoor! Ik vind je verhalen altijd heerlijk om te lezen!

    11 november 2014 at 14:34 Beantwoorden
  • Rosanne

    Hopelijk blijf je schrijven, vind jouw blog een van de leukste om te lezen! 🙂

    11 november 2014 at 14:46 Beantwoorden
  • Mendy

    And she is not the only one! Mede newborn mom;-)

    11 november 2014 at 14:49 Beantwoorden
  • Manon

    I found the gown staat hier ook dagelijks op :’) hahahaha. En wat jij met Esther hebt, heb ik dus met jou! Dus jaaa Betty: bloggen! Dan weet ik ook wat me te wachten staat straks ^^. Ik vind jouw blogjes altijd een van de leukste om te lezen, ook al is het heel kneuterig en dagelijks!

    11 november 2014 at 14:50 Beantwoorden
  • Whitney

    Hier ook een lezer hoor. Toch wel herkenbaar, ik vond het lastig en vandaar me lange break.

    11 november 2014 at 14:52 Beantwoorden
  • Donna

    Haha kijk eens aan! Leuk leesvoer om mij te vergezellen in de bus! Wie kan er nou genoeg krijgen van de lieve verhalen over Nim? Gewoon schrijven dus, en voor inspiratie weet je me te vinden! 😉 xxx

    11 november 2014 at 18:17 Beantwoorden
    • Vicky

      Blog jij zelf eigenlijk nog, Donna? 🙂

      14 november 2014 at 09:40 Beantwoorden
  • Tineke

    Ook ik kijk dagelijks op je blog 😀
    Dus interesse genoeg zie ik zo tussen de comments 😉

    11 november 2014 at 21:02 Beantwoorden
  • Nelleke

    In ieder geval 1 lezeres? Maak er maar 2 van! 🙂

    12 november 2014 at 07:33 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.