Je kind online

dinsdag, november 4, 2014 21 Permalink 1

Toen ik zwanger was, dacht ik vaak na over hoe het zou zijn als Nim geboren zou zijn. Ik heb mijn hele zwangerschap online gedeeld, overal verhalen over verteld en tientallen foto’s van mijn zwangere pens door jullie strot geduwd. Maar ik had nog niet echt een duidelijke mening over het delen van foto’s van mijn kind op social media en mijn blog. Maran en ik hebben het er regelmatig over gehad, en nog steeds denken we er samen over na. Want er zijn twee manieren van hoe je als ouder zijnde om kan gaan met dit dilemma anno 2014.

Iedere scheet delen
Er zijn namelijk ouders die nog net niet iedere scheet die hun kind laat online delen. De foto’s van slapende baby’s, lachende baby’s, krijsende baby’s en baby’s met een snoet vol spinazie-prut, vliegen om mijn oren als ik Facebook open. Nu ik zelf moeder ben, vind ik dat nog leuker dan daarvoor. Het is bijzonder om, al is het online, een baby te zien groeien. Van hulpeloos frummeltje net na de geboorte, tot trotse kleuter die met een rugtas op klaar staat om naar school te gaan. Ik heb het al meerdere keren op afstand mogen volgen van vriendinnen en familieleden of van ronduit onbekenden. Als online-junk blijf ik het bijzonder vinden om de levens van anderen van redelijk dichtbij te volgen, maar ergens vind ik ook dat er een duidelijke scheiding moet zijn tussen de online wereld en het echte leven. Dat klinkt natuurlijk gek, van een fanatiek blogger, maar ik denk bewust na over wat ik wel en niet wil delen.

Ik vind het leuk om mijn eigen foto’s met jullie te delen en probeer ook zo min mogelijk foto’s van mensen uit mijn omgeving online te plaatsen. Zij hebben niet om mijn blog gevraagd en willen misschien helemaal niet hier terecht komen. Voor Nim moet ik daar nu zelf een keuze in maken. Deel ik hem online, omdat hij een heel groot deel van mijn leven is? Of omdat ik zijn gezichtje te mooi vind om niet op foto vast te leggen en de online wereld in te slingeren?

Nim_babyreportage (54)

Privacy voorop
Aan de andere kant ben ik me ervan bewust dat Nim er helemaal niet om heeft gevraagd om met zijn babyface op verschillende social media-kanalen terecht te komen. Hij is zich, terwijl hij zijn luier volkakt, niet bewust van de wereld die zich buiten zijn bedje afspeelt. De vraag is natuurlijk maar of hij wel zit te wachten op al die foto’s van hem op zijn kwetsbaarst die nu heel internet over gaan. Wat zal hij daar als 16-jarige, puisterige puber van vinden? Zal hij, als hij later stiekem een biertje drinkt met zijn vrienden in het park, gepest gaan worden met de babyfoto’s die zijn vrienden ergens online hebben gevonden? Of zal hij het juist leuk vinden dat zijn ouders zó trots op hem waren dat ze iedere zucht aangrepen om met de wereld te delen?

Hoe dan ook blijft dit een moeilijke afweging. Zelf ben ik er nog niet over uit hoe ver ik precies wil gaan in het delen van Nim’s foto’s. Voorlopig denk ik dat het nog weinig kwaad kan. De meeste baby’s lijken enigszins wel op elkaar en veranderen nog veel. Bovendien zorg ik er wel voor dat ik geen ronduit gênante foto’s van ons mannetje plaats. Maar ik zou me wel kunnen voorstellen dat er een moment komt waarop ik Nim ‘te groot’ vind worden om ongevraagd foto’s van hem met jullie te delen. Wanneer dat moment komt, weet ik nog niet. We zullen het moeten afwachten en ondertussen post ik alleen maar foto’s van ons mannetje waar ik heel trots op ben. Ik hoop dat hij dat begrijpt, als zijn eerste vriendinnetje over een jaar of 16 mijn social media-kanalen vindt.

Aan alle moeders die dit lezen: Delen jullie herkenbare foto’s van je kind online? Hebben jullie daar bewust over nagedacht? 
Aan alle (nog) niet-moeders: Hebben jullie hier een idee over? Zouden jullie wel of geen foto’s van je kind willen delen?

21 Comments
  • Nicole
    november 4, 2014

    Ik deel redelijk veel van mijn dochtertje. Niet iedere scheet, sowieso amper op Facebook, meer op instagram. Maar ik denk dat als mijn dochtertje later een vriendje heeft er van hem wellicht net zulke foto’s online staan. Dat het dan niet meer dan normaal is.. Dat is het nu eigenlijk al bijna niet.

    Wel probeer ik op te letten wat ik plaats hoor! Er komt zoveel niet online!

  • Manon
    november 4, 2014

    Ik heb het er ook veel over met Robert. Inderdaad: als baby veranderen ze nog zoveel… Ik zou mezelf niet herkennen als ik een foto van mezelf tegen zou komen! Ik wil ook mijn zoontje straks delen, maar niet zoals kij zegt elke poep en elke scheet. Gewoon af en toe een mooie foto waar ik echt trots op ben… En ja, weetje, de “generatie van nu” staat toch al zoooooveel meer op internet dan wij. We kunnen niet meer verlangen dat het net zo als vroeger is!

  • Koalabeautymama
    november 4, 2014

    Heel herkenbaar hoor Betty. En als blogger ben je het zo gewend om allerlei dingen te delen. Ik vind het leuk om mijn gezin te delen, maar wil babyspam voorkomen haha.

  • Arcadia
    november 4, 2014

    Ik breng ons alleen anoniem in beeld, vanwege privacy, maar ook gezichtsherkenningssoftware en social media die reclame maken met onze gezichten en namen. Ik wil dat mijn kinderen later zelf kunnen beslissen wat ze online willen zetten en wil ook niet dat ze te googlen zijn door anderen. Hun google resultaten moeten alleen weergeven wat ze zelf ooit online hebben gezet, niet wat ik zonder hun toestemming online heb gekwakt!

  • Laura
    november 4, 2014

    Ik ben zelf nog geen moeder en ook niet zwanger, maar deze vraag dwarrelt wel eens door mijn gedachten heen. Want op een geven moment zal ik ook kinderen krijgen met mijn vriend en inderdaad, hoeveel ga je dan delen? Want zoals je zegt vliegt alles in het rond kwa baby’s op het internet. Ik denk dat je het ook pas echt kan beslissen wanneer het je overkomt, waardoor je het gevoel hebt van dat doe ik wel en dit doe ik niet. Want ze hebben er natuurlijk niet om gevraagd. Dus een echt antwoord heb ik nog niet. Misschien dat ik het ook wel zonder herkenning ga doen maar misschien ook niet.. En dan heb ik het vooral over mijn blog. Facebook en Instagram vind ik weer iets anders. Omdat ik zelf bepaal wie wat ziet natuurlijk. En voor familie is het ook leuk om wat te zien op Facebook. Ook omdat mijn ouders in het zuiden wonen bijvoorbeeld en ik zelf in het noorden. Dan is Facebook toch wel weer eens handig haha.

  • Linda
    november 4, 2014

    Het beste wat je kan doen is hier bewust bij stil staan en vervolgens je eigen weg inslaan. Zelf kies ik er voor om geen voornamen te noemen, die zijn namelijk vrij zeldzaam in Nederland, en dus snel via google op te zoeken. Het gebruik van onze achternaam probeer ik ook zoveel mogelijk te voorkomen omdat we als pleeggezin een geheim adres kunnen zijn voor ouders. Niet dat ons adres staat, maar een deel is toch al snel af te leiden. Zelf deel ik vooral graag foto’s via instagram en op de blog. Facebook gebruik ik nauwelijks meer. Ik maak er wel echter een keuze in van welke foto’s ik wel of niet deel.

  • Dita
    november 4, 2014

    Dit onderwerp zet mij ook altijd aan het denken. Als wij ooit een kindje krijgen ga ik misschien zo nu en dan eens een foto delen maar niet veel.

  • Odile
    november 4, 2014

    Ik deel wel veel van Maxim uit ongelofelijke trots. Ik let er wel op wat ik deel: zo min mogelijk blootfoto’s of iets waar rare gedachten bij op kunnen spelen (zo erg dat je daar tegenwoordig bij stil moet staan..). Ook zal ik niet hele gekke foto’s delen zodat hij later niet zoiets heeft van: Jemig mam, moest dat nou?! 😉

  • Geertje
    november 4, 2014

    Ik plaast wel foto’s van mijn meiden online, maar dan echt alleen maar noremale foto’s! Geen badfoto’s, geen wc foto’s, geen bikinfoto’s etc….
    Gewoon normale foto’s waar ik trots op ben!
    Heel eerlijk…. moet je eens op schoolsites, sportsites e.d. kijken…. Daar staan ook al veel foto’s van (je) kinderen op.
    Mag/kun je het als moeder dan niet?!?

  • Bianca
    november 4, 2014

    Het blijft een lastige, zelf kunnen ze er nog niet over beslissen, foto’s kunnen zoals hierboven in een reactie al staat ook in een reclame gebruikt worden of worden gewoon door mensen gebruikt voor allerlei toepassingen zonder dat je daar iets van weet, omdat het gewoon is gekopiëerd… Maar je wilt ook je kind laten zien aan iedereen!

    Wij hebben, in het begin bewust, inmiddels misschien wel al onbewust, geen foto’s van onze dochter (nu 4 maanden) online staan. Ook zwangerschapsfoto’s zijn eigenlijk nergens geplaatst. Gewoon omdat we niet willen dat haar foto’s overal staan (en blijven staan!). Inmiddels begin ik al meer te neigen naar wel af en toe een foto delen, niet van iedere scheet, maar gewoon af en toe, omdat ze het allerleukste en mooiste meisje is!

  • Angelique
    november 4, 2014

    Heel herkenbaar, ik heb daarin ook vaak getwijfeld. Mijn peuter gaat nu niet altijd full faced op mijn blog, vind ik niet nodig. Bij mij ligt het prive dan ook even wat anders

  • Whitney
    november 4, 2014

    Ik heb er bewust voor gekozen geen foto’s te delen online, nergens niet. Heel afentoe doe ik dit want heel eerlijk het is lastig. Tuurlijk ben ik trots en vind ik mijn kind super mooi, net als elke moeder. Vind het ook heel jammer dat dit niet altijd gerespecteerd wordt (op vakantie kwam dit voor door familie). Ik wil dat mijn zoon zelf de keuze maakt wat hij online wilt delen. Tegenwoordig wordt er zoveel gedeeld online, lijkt wel alsof er niet over na wordt gedacht.

  • Tamara
    november 4, 2014

    Ik deel wel info maar weinig echt duidelijke foto’s van Zoë. Dit ook ivm mijn werk in de psychiatrie en niet elk persoon hoeft te weten hoe mijn dochter eruit ziet. Op IG dan weer wel, dit met een slotje en dan let ik nog erg op wat ik deel.

  • Martine
    november 5, 2014

    Mijn meiden zijn regelmatig herkenbaar op de site te vinden. Daar is wel degelijk goed over nagedacht. Ik plaats nooit foto’s van genante momenten etc. En met de oudste twee heb ik ook besproken wat het inhoud dat ze op de site staan en vooral dat dit hun eigen keuze is. Als er een moment komt dat ze het niet leuk meer vinden dan zij dat zo. at is hun keuzen. Maar voor nu vinden ze het vooral ontzettend leuk en interessant en zijn ze er trots op.

  • iooon
    november 7, 2014

    Ik vind het ook moeilijk. Vooraf zei ik tegen mezelf niet te veel foto’s te willen delen maar dat is onmogelijk met hoe trots je je voelt.

    De gênante foto’s houden we wel voor het fotoalbum.

    Jouw overweging van wanneer hij te groot is om ongevraagd online gezet te worden is denk ik wel een goeie. Denk dat je goed kunt aanvoelen wanneer dat punt bereikt is.

  • Sanja
    november 7, 2014

    Wij hebben besloten om foto’s van Luka wel te delen. Ik plaats indd geen gênante foto’s of zo op internet, waar die later mee gepest zou kunnen worden hehe. Als die wat ouder & herkenbaarder is weet ik niet of het blijf doen.. Maar ja nog tijd zat om daar over na te denken 😉

  • Diana Carlton
    november 7, 2014

    Ik vind dit ook een moeilijke. Wij hebben ervoor gekozen wel foto’s te plaatsen, maar geen genante foto’s of bloot foto’s. De foto’s die ik plaats, daar staat hij 99% van de tijd “normaal” op. Wat iemand hierboven ook schreef: de generatie waarin hij opgroeit weet niet beter. Hun leven speelt zich grotendeels online af. Ik wil hem wel straks de keuze voorleggen, als hij het niet op prijs stelt is het klaar. Blijft een moeilijk onderwerp.

  • Sas
    november 9, 2014

    Ik ben geen moeder, maar zou bewust zo min mogelijk foto’s delen. Of foto’s vanaf de achterkant of onderkant zodat mijn kindje niet zichtbaar is. Misschien dat ik het op afgesloten accounts iets meer zou doen, maar ik zou zeker niet continu foto’s erop zetten.

  • Nelleke
    november 10, 2014

    Ik weet echt niet wat ik zou doen, mocht ik ooit een kindje krijgen. Aan de ene kant zul je natuurlijk heel trots zijn en wil je je kindje graag showen. Maar dan heb je ook weer dat privacy gevoelige.

    Ik heb die koddige foto van zijn voetje hierboven wel 10 keer bekeken en elke keer weer dacht ik “aaaaah, lief”. Het is dan wel een onherkenbaar voetje, het is wel een lief voetje 😉

  • Lindsay - lindsayvallen.nl
    november 12, 2014

    Hi Betty, gefeliciteerd met de baby allereerst! Ik kom via-via op je blog terecht, omdat ik me sinds kort ook bij het clubje ‘moeders-in-wording-met-een-blog’ mag voegen. En ja, mijn man en ik hebben ook al gesprekken gehad over de online zichtbaarheid van de baby die ik (pas in mei 2015, dus ik heb nog even 😉 uit gooi. Ik denk dat ik er een beetje hetzelfde in sta als jij. Zolang het imago van het kind (door zowel toekomstige pesters, juffen of stagebegeleiders) niet beschadigd raakt door de blog van mama, kan ik er mee leven. Goed dat je hier ook zo bewust over nadenkt! (en dan ga ik nu even al je blogs teruglezen 😉

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *