Nim is 6 weken!

dinsdag, oktober 28, 2014 21 Permalink 0

Vandaag is het precies zes weken geleden dat ik beviel van Nim. Nog steeds herbeleef ik de bevalling bijna van minuut tot minuut iedere maandagavond en dinsdagochtend. Het was ook zo bijzonder om meegemaakt te hebben, dat zal iedere moeder beamen. In de afgelopen zes weken is er een hoop gebeurd. Nim is gegroeid en wij zijn ook een heel stuk wijzer geworden. Vandaag wil ik jullie graag vertellen wat we allemaal hebben meegemaakt en hebben geleerd in de afgelopen periode. 

 

Groei, baby, groei!
Nim werd geboren als hele gemiddelde jongen van 3320 gram. Hij was ongeveer 50 centimeter lang, al weten we dat niet helemaal zeker, aangezien hele kleine baby’s niet echt uitgerekt mogen worden. Toen Nim vier weken oud was, woog hij 3930 gram en was hij 55 centimeter lang. Vanmorgen heb ik hem tijdens het weeguurtje op het consultatiebureau even gewogen en was hij 4495 gram! Ik merk ook aan zijn kleding dat hij groter wordt. Hij past bepaalde pakjes niet meer, terwijl andere kleding nu juist beter zit. Maat 50 is bij de meeste merken te klein voor hem geworden en maat 62 is duidelijk nog veel te groot. Kleding in maat 56 past momenteel dus het best. Gek idee hoor, dat ik nu kleertjes al weg moet doen, die ik een paar maanden geleden nog dromerig met mijn zwangere buik stond te wassen en strijken.

 

Ontwikkeling
In de eerste week na Nim’s geboorte heb ik vaak huilend bij zijn bedje gestaan omdat het me vreselijk leek als hij ooit groter zou worden dan op dat moment. Ik vond hem zó prachtig, dat ik me niet kon voorstellen dat ik nóg meer van hem zou kunnen gaan houden. Maar inmiddels weet ik dat ik inderdaad nog wel meer van hem kan houden. Ik vind het namelijk geweldig dat hij nu oogcontact maakt, regelmatig naar ons lacht, geïnteresseerd naar zijn omgeving kijkt en over het algemeen wat ‘steviger’ is. Hoewel we zijn hoofd natuurlijk nog steeds moeten ondersteunen, merken we al een groot verschil in hoe stevig hij is dan net na zijn geboorte. En dat is voor mij als hypochonder toch best een prettig idee.

 

We proberen steeds een foto te maken waarop hij lacht. Het is nog niet gelukt, maar deze komt het dichtst bij <3

We proberen steeds een foto te maken waarop hij lacht. Het is nog niet gelukt, maar deze komt het dichtst bij <3

Bezorgde mama
Daarover gesproken kan ik jullie vertellen dat de eerste weken met Nim niet de meest makkelijke voor mij geweest zijn. Ik heb me werkelijk overal zorgen om gemaakt. Eet, slaapt, poept, plast hij wel genoeg? Twee keer heb ik op het punt gestaan om de huisartsenpost te bellen (toen hij twee weken oud was en verkouden werd) en één keer heb ik zelfs huilend (argh, hormonen…) aan de telefoon gehangen met de assistente van onze huisarts, omdat Nim voor mijn gevoel veel overgaf en krampjes had. Op dat moment kon ik nog niet weten dat de krampjes alleen maar erger zouden worden. Nim spuugt op sommige dagen best veel, en op sommige dagen juist weer bijna niks. Ik snap niet zo goed waar dat verschil aan ligt, maar het is zo. De assistente leerde mij naar de inhoud van zijn luiers te kijken: plast hij genoeg, dan krijgt hij genoeg vocht binnen en dat is het belangrijkste. En nadat Nim ook zijn eerste verkoudheid heeft overleefd, kan ik zeggen dat ik minder bang ben dat er iets mis is met hem.

 

Krampjes
Tja, die buikkrampjes verdienen een apart kopje! Ik vind het namelijk een regelrechte ramp, al moet ik er meteen bij zeggen dat het – volgens mij – nog veel erger zou kunnen en dat we dus eigenlijk niet mogen klagen. Volgens de literatuur hebben pasgeboren baby’s buikkramp, omdat hun spijsverteringskanaal nog niet optimaal werkt. Met een leeftijd van zes weken zijn de krampjes op z’n heftigst, om daarna weer af te zwakken. Met een leeftijd van drie maanden zijn de meeste baby’s weer van hun buikkrampjes verlost. Nim is duidelijk een stipte jongen. Niet alleen verliep mijn zwangerschap volgens de boekjes, Nim koos er ook voor om op zijn uitgerekende datum geboren te worden. Ook wat betreft de krampjes verloopt alles zoals verwacht: de krampjes begonnen in week twee en zijn nu hij zes weken oud is echt heel hevig. Het arme mannetje kreunt wat af na een voeding. Zijn speentje en knuffelen met ons helpen hem enigszins. Ook hebben we hem sinds vorige week Infacol gegeven, op aanraden van een aantal van mijn lezers. Dat lijkt hem ook te helpen. Toch moet ik zeggen dat ik er zelf kramp van in mijn buik krijg, als ik mijn arme ventje zie schoppen met zijn beentjes. ‘Gelukkig’ hebben we de zes weken bereikt en hoop ik maar dat de krampjes snel afnemen.

 

Lekker in bad met papa.

Lekker in bad met papa.

Borstvoeding
Jolijn vroeg me laatst hoe het nu met de borstvoeding gaat. Dat is ook nogal een verhaal op zich, maar met als conclusie dat ik er tevreden over ben met hoe het nu gaat. Overdag geef ik hem namelijk voeding uit de borst en ’s avonds en ’s nachts krijgt hij een voeding met gekolfde melk uit de fles. Voornamelijk omdat hij na het drinken uit de borst sneller moe is dan na het drinken uit de fles. Als hij uit de borst drinkt, valt hij na één borst al in slaap. Als ik kolf, komt er ongeveer 150 ml uit twee borsten. Dat drinkt hij uit het flesje eigenlijk volledig op. Een simpel rekensommetje leert dan dat hij, als hij uit de borst drinkt, toch iedere keer 75 ml misloopt. Overdag klopt dat ook wel, hij komt dan vaak om de twee à drie uur om een voeding. Dat vind ik prima, ik heb verder toch niets te doen. ’s Nachts willen we echter wat langer slapen, dus dan helpt een flesje goed om hem langer verzadigd te houden. Het liefst geeft de controlfreak in mij hem vaker flesjes gekolfde melk, omdat ik dan in de gaten kan houden hoeveel hij binnen krijgt, én omdat hij dan meer eet. Maar gevoelsmatig vind ik het ook wel heel fijn om hem direct aan mijn borst te leggen, omdat we dan heel fijn echt even een momentje voor ons samen hebben. Voorlopig doen we het dus op deze manier en we zien wel hoe het verder zal gaan.

 

Zo, volgens mij was dat het wel weer voor even. Ik ben blij dat het goed met Nim gaat en dat hij zich volgens het boekje lijkt te ontwikkelen. Met mij gaat het ook al een stuk beter dan in mijn vorige update. Ik heb minder last van mijn hechtingen en voel me (vooral als ik een nacht redelijk heb geslapen) een stuk energieker. Hoewel ik nog lang niet mijn leven van voor de bevalling weer heb opgepakt (voor zover dat überhaupt kan), kan ik zeggen dat ik geniet van het feit dat ik weer een stuk meer kan. De verzorging voor Nim neemt nog steeds het grootste deel van mijn dag in beslag, maar daarnaast krijg ik ook weer ruimte voor het huishouden, afspraakjes met vrienden en mijn blog. De eerste zes weken zijn voorbij gevlogen, ik ben benieuwd hoe de komende zes weken zijn! Zal Nim over zes weken doorslapen? Geef ik dan nog steeds borstvoeding? Welke kledingmaat zal hij dan hebben? Ik kan eigenlijk niet wachten!

21 Comments
  • Odile
    oktober 28, 2014

    Wat vliegt de tijd! Wat een fijne foto’s en een heerlijk mannetje! De tranen en onzekerheid horen erbij, no worries! In de eerste weken huilde ik ook tranen met tuiten over dat hij steeds ouder zou worden en als ze me vroegen wanneer ik een keer zonder hem weg zou gaan en of ik hem naar de opvang ging doen, barstte ik in tranen uit haha!

    • Betty
      oktober 28, 2014

      Haha erg he! Ik ben helemaal niet van mezelf gewend dat ik zo labiel ben. Al moet ik zeggen dat ik al een stuk minder huil als toen Nim net geboren was. Nu nog ‘maar’ eens in de twee à drie dagen. Haha.

  • Joyce
    oktober 28, 2014

    6 weekjes alweer, jeetje! En dat huilen herken ik wel, eerlijk? Ik heb het nu nog met regelmaat. Zo bang dat Aron groot wordt en dat ik hem echt moet gaan loslaten. Zie het als een goed gevoel <3

    • Betty
      oktober 28, 2014

      Haha ojee, ik had gehoopt dat dat gevoel over zou gaan. Ik verheug me heel erg op alle mijlpalen die Nim door gaat maken, maar aan de andere kant wil ik inderdaad niet dat hij groot wordt 😉

  • Manon
    oktober 28, 2014

    Ach, ik krijg serieus vlinders in m’n buik van dit stukje… Ik vind het allemaal zo leuk om te lezen en aangezien mijn zwangerschap tot op heden bijna hetzelfde verloopt als die van jou, en hier ook een “gemiddeld jongetje” in de buik zit, kan ik niet wáchten om straks ook van dit soort stukjes te kunnen typen (knip-plak;) haha). Wat een lief, zoet gezichtje heeft hij zeg <3 als ik niet verliefd was op mijn eigen foetus dan had ik het wel geweten (serieus!).

    • Betty
      oktober 28, 2014

      Hahaha, knip-plak! Maar inderdaad: zo grappig dat alles zo hetzelfde is in onze zwangerschappen! Dat moet dan toch ook zo een prachtig, lief mannetje zijn, in jouw buik. Ik weet het zeker! Ben zo benieuwd! 🙂

  • Joyce
    oktober 28, 2014

    Wat fijn dat hij het zo goed doet! En oh die krampjes. Ik kan me weer zo voor me halen hoe naar dat voelde voor ons. Laat staan voor hem!
    Gelukkig heeft hij er nu geen last meer van. Het gaat echt over 🙂

    Ga zo door. En ik ben benieuwd naar de volgende update! 🙂

    • Betty
      oktober 28, 2014

      Fijn om te lezen dat het over gaat. Dat zegt iedereen, maar als je er midden in zit is het toch lastig voor te stellen. Arme kleintjes! Hopelijk is het ergste voorbij.

  • Anita
    oktober 28, 2014

    Echt? Is Nim alweer 6 weken? Waar blijft de tijd. Voor mijn gevoel is het slechts een paar weken geleden dat ik jullie huis binnenstapte….
    Wat is Nim een prachtig ventje.
    Leuk om te lezen hoe het met jullie gaat.
    Lieve groeten en een hele dikke knuffel voor Nim!

    • Betty
      oktober 28, 2014

      Aah, wat superleuk dat je nog steeds mee leest. Zes weken alweer, ja! Het lijkt voor ons al een heel ander leven, toen jij bij ons weg ging. Aan de ene kant zo lang geleden, aan de andere kant alsof het gisteren was. Heel gek! Gaat met jou ook alles goed? Lieve groetjes terug!

  • Dita
    oktober 28, 2014

    Wat leuk om te lezen, de tijd gaat echt super snel!

    • Betty
      oktober 28, 2014

      Ja he, die zes weken zijn voorbij gevlogen!

  • Lara
    oktober 28, 2014

    Ahh wat een prachtkindje! Zijn ogen zijn/worden zeker bruin? Normaal heb ik altijd een zwak voor baby’tjes met grote blauwe ogen maar Nim is zeker een uitzondering! Wat een schatje zeg 🙂 En fijn dat het zo goed gaat!

    • Betty
      oktober 28, 2014

      Haha ik vind hem ook prachtig, maar ik ben z’n moeder. En hij heeft inderdaad donkere ogen, al weet ik niet of ze bruin zijn. Soms denk ik van wel, soms lijken ze donkerblauw. We zullen het zien!

  • Sara
    oktober 28, 2014

    Aawh leuk om weer wat van je te horen en wat gaat de tijd snel. Echt een knap mannetje is Nim, mooie foto’s!

  • Tineke
    oktober 28, 2014

    Wauw!!
    Wat een ongelofelijk mooie baby! Onvoorstelbaar dat het al 6 weken geleden is ook.
    Ik ben je altijd blijven volgen maar vind niet altijd de tijd om te reageren 😉
    Ik kan me voorstellen dat het verschrikkelijk moeilijk moet zijn om je kindje pijn te zien hebben 🙁 Maar gelukkig gaat ook dat voorbij. Even tanden bijten!
    Geniet verder Betty!! Want je hebt een prachtige zoon gemaakt!
    Gefeliciteerd 😀

  • Bianca
    oktober 29, 2014

    Oh wat gaat dat hard hé! Wat een knapperd! Wel herkenbaar hoor, die onzekerheid en het huilen, maar geloof me, ook dat wordt minder.. Hoewel, hier had Mila vorige week haar eerste kinderdagverblijfvirusje te pakken, snotverkouden en koorts en alleen maar huilen en bij mama willen hangen. Zo ontzettend zielig! Ik zat gewoon mee te huilen… 🙁 Maar inmiddels kan ze weer lachen, ondanks het gesnotter..

    Oh ja en over het kolven enzo (hoewel ze je dat vast bij het cb ook hebben verteld), met een kolfapparaat haal je er (over het algemeen) niet uit wat Nim anders zou drinken, hij is namelijk een betere kolf dan het apparaat ;-). Het zou dus kunnen dat hij waarschijnlijk anders geen 75 ml misloopt maar een stuk minder dan dat. Neemt niet weg dat als dit goed werkt, je dat natuurlijk gewoon moet doen! (geen commentaar, maar gewoon ter info! Ik kolf ook lang niet wat Mila drinkt en dat hoor en lees ik echt overal)

  • Kristel
    oktober 30, 2014

    Heb je al weleens gehoord van probiotica voor zuigelingen? Geschikt vanaf dag 1. Dat was hier het verlossende antwoord op die nare buikkrampjes. Van Solgar (ABC Dophilus als ik het goed zeg). Te koop bij de tuinen enzo. Een theelepel in de laatste afgekolfde fles. Goed voor de weerstand, volgroeing van de darmpjes, en ons meisje had ook soms ook erg moeite met poepluiers. Ook die kwamen toen gelukkig dagelijks!

    Kijk maar of je het wat vindt, onze meid is nu 6 maanden, maar bij een volgende in de toekomst leg ik het meteen klaar!

  • Jolijn
    oktober 30, 2014

    Hi Betty!

    Je doet het super! Leuk om te lezen, 6 weken alweer! Eden is inmiddels op de helft maar groeit ook (mede dankzij de bv) als kool.

    Ook leuk om je ervaringen omtrent de bv, de welbekende krampjes en de onzekerheden van het moederschap te lezen. Hier precies een vergelijkbare situatie/moeder ;-). Ook betreft bv zitten we redelijk op 1 lijn qua handelen en denkwijze, grappig!

    Dank voor je herkenbare en leuke update!!

  • Whitney
    oktober 31, 2014

    Dat is hard gegaan zeg. Het wordt ook alleen maar leuker 🙂

  • Laura
    november 6, 2014

    Hoi Betty,

    Ik weet niet of Nim nog last heeft van krampjes, maar ik las net een artikel wat je misschien wel interessant zult vinden: http://www.groenevrouw.nl/buikkrampjes-geen-venkelthee-maar-wat-dan-wel/

    Wie weet heb je er wat aan:-)

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *