to top

We zijn er nog!

Wauw, dat was een lange tijd van radiostilte van mijn kant! Sorry daarvoor, alvast. Het is nu namelijk zo dat ik heel veel meemaak, maar tegelijk ook eigenlijk ontzettend weinig. Mijn zwangerschapshormonen (waar ik eigenlijk nu pas last van heb) zorgen er bovendien voor dat ik de concentratie van een goudvis heb. Voor ieder stukje dat ik online plaats, heb ik er zo ongeveer vijf in concept staan die niet geworden zijn wat ik wilde. Tel daarbij een hongerige baby op en je kunt je misschien bedenken dat het heel lastig is om de tijd en inspiratie te vinden om mijn blog up to date te houden. Ik probeer het overigens wel! 

Ik zou bijvoorbeeld graag willen schrijven over het feit dat ik nog 10 kilo zwaarder ben dan voor mijn zwangerschap (meh!) en dat ik daar heel erg van baal. Want dat ik mijn kleding niet meer pas, of dat ik er anders uit zie alsof ik ruim in het tweede trimester van een zwangerschap zit. Ik snap inmiddels dat pasgeboren moeders er soms als slonzen uit zien. In mijn geval loop ik niet de hele dag in mijn pyjamabroek omdat ik het wil, maar omdat andere broeken voor onsexy muffintops zorgen. Bovendien weiger ik om te investeren in een nieuwe garderobe. Ik zie dit gebrek aan leuke kleding maar als motivatie om dit zwangerschapsouvenir kwijt te raken. Of ik laat het erbij en maak een afspraak bij de kapper voor een rood stekeltjeskapsel. Eén van de twee…

Of ik zou jullie willen vertellen dat we laatst een newborn-shoot hebben gedaan met dezelfde fotografe als tijdens onze zwangerschapsshoot en dat er prachtige foto’s bij zitten. Ik kan niet wachten tot ik ze op dvd heb, zodat ik ze aan jullie kan laten zien.

Of dat Maran afgelopen weekend 30 is geworden en dat we die mijlpaal hebben gevierd met een heerlijk weekendje in Zeeland met mijn schoonfamilie. Maran’s ouders hebben ons gigantisch in de watten gelegd en doordat zij alle drie de nachten (samen met Maran’s zusje) op Nim hebben gepast, hebben wij heerlijk bij kunnen slapen. Ik voel me daardoor stukken beter dan voor het weekend!

 

1

Want ik zou jullie ook willen vertellen dat het herstel me enigszins tegen is gevallen. Sinds het weekend gaat het beter, maar ik voel mijn hechtingen nog wel. Daarnaast heb ik last van een drukkend gevoel ‘down under’ als ik te lang heb gestaan of gelopen. En met ‘te lang’ bedoel ik: als ik heb gestofzuigd en daarna Nim heb verschoond. Niet extreem lang dus. En, zoals ik hierboven al schreef, kan ik me maar heel slecht concentreren. Waar ik een paar weken geleden in een ochtendje drie stukjes schreef voor mijn blog, ben ik nu – letterlijk – al drie dagen bezig met dit stukje. Heel frustrerend! Ook blogjes of artikelen lezen gaat moeizaam. Dus als ik al een tijdje niet op jouw blog heb gereageerd is het niet uit desinteresse, maar vanwege het feit dat ik het allemaal maar moeilijk kan volgen. Ik hoop dat het bij zal trekken.

Misschien wel na minder gebroken nachten. Want daar hebben we nog steeds last van. Ik denk dat we niet mogen klagen, maar stiekem valt het me best tegen. Ondanks Nim’s schattige gezichtje als hij ons midden in de nacht middels zijn babyfoon laat weten dat het voedertijd is, valt het me zwaar om na drie uur slaap op te staan. Nim wordt iedere nacht één keer wakker, maar houdt ons dan ruim een uur (meestal langer) bezig. We slapen meestal van 12 tot 4 uur en van half 6 tot half 9. Als ik het zo opschrijf valt het best mee, maar in de praktijk merk ik dat het geen positieve uitwerking heeft op mijn concentratie. Vooral als ik ’s middags geen dutje kan doen (omdat ik afspraken heb, omdat ik mijn leven weer op wil pakken), merk ik dat ik sneller kribbig, emotioneel en suf ben. Ach, het is een fase, zullen we maar zeggen…

Hoe dan ook: ons leven staat volledig op z’n kop. Door alle prachtige momenten met Nim, die ons nu steeds vaker aankijkt, zo nu en dan een voorzichtige glimlach weggeeft, heerlijk groeit en vaak gezellig met zijn armpjes wappert in de box of bij ons op ons borst tv ligt te kijken. Maar ook door de zwaardere kanten. Doordat het herstel langer duurt dan ik vooraf had verwacht en doordat het gebrek aan slaap daar ook niet aan bijdraagt. Gelukkig hebben we een fantastische familie waar we op terug kunnen vallen en redden we het ook prima met zijn tweeën. Bovendien maken al die fijne momentjes met Nim het helemaal waard 🙂

  • Shirley

    Doe mij die nachten, haha! Maar don’t worry, je blog blijf ik bezoeken, je zag er gisteren nog prima uit, je hebt een prachtig kindje en doet het allemaal super. Het wijst zich allemaal vanzelf! Lekker genieten van je mannen!

    24 oktober 2014 at 13:38 Beantwoorden
  • lou

    Die nachten worden vanzelf beter. (hoewel de mijne na 6,5 maand nog geen enkele nacht heeft doorgeslapen..) Op een gegeven moment gaat alles makkelijker, zeker als je weer hersteld bent. Valt allemaal niet mee, maar het komt goed!
    En ach, die 10 kilo raak je vanzelf wel kwijt, ik moest na 3 maanden nog zo’n 5 kilo en weeg nu zelfs minder dan voor mijn zwangerschap. Geduld. En das moeilijk, ik weet het.

    24 oktober 2014 at 13:58 Beantwoorden
  • Manon

    Balen dat het herstel een beetje tegenvalt 🙁 Hopelijk voel je je snel weer beter! Ik ben ook heel benieuwd hoeveel kilo’s er bij mij blijven plakken, ben er bang voor!

    24 oktober 2014 at 15:23 Beantwoorden
  • Odile

    Ik herken heel veel van je verhaal. Van zowel de hechtingen en het drukkende gevoel (het wordt minder, maar dat heeft tijd nodig) als het gewicht wat is blijven zitten waardoor je al die leuke kleren van voor je zwangerschap nog niet aan kunt. Heel frustrerend, ik kon er echt sacherijnig van worden! Je ziet er wel goed uit hoor dus niet te onzeker!

    24 oktober 2014 at 15:31 Beantwoorden
  • Mendy

    Heel herkenbaar, Betty! Moest erg lachen om de optie rood stekeltjeshaar..:-)) Wel heerlijk dat je schoonmoeder en schoonzus op Nim wilde passen en dat jullie op die manier even hebben kunnen bijtrekken. Koppie op!

    24 oktober 2014 at 17:05 Beantwoorden
  • Trang

    Ik vind dat je er goed uitziet hoor voor een fresh mommy

    24 oktober 2014 at 17:18 Beantwoorden
  • Trang

    Ik vind dat je er goed uitziet hoor voor een fresh mommy

    24 oktober 2014 at 17:20 Beantwoorden
  • Willemijn

    Leuk, weer een blogje! Hopelijk voel je je snel weer een beetje de oude Betty. Je ziet r in elk geval stralend uit op de foto met Nim!

    24 oktober 2014 at 18:53 Beantwoorden
  • Whitney

    Balen dat je herstel langzaam verloopt. Over die pijn na het stofzuigen, houd dat goed in de gaten ik had ook zoiets en misschien heb je last van je bekken. Hoop het niet!

    24 oktober 2014 at 21:59 Beantwoorden
  • Anne

    Aah, fijn dat je weer iets hebt geplaatst en dat je dit met ons deelt! Ik wens je het beste, en de foto is echt prachtig!

    25 oktober 2014 at 17:24 Beantwoorden
  • Jolijn

    Aanpoten he! Geef je nog wel steeds bv? Hoe gaat dat? 🙂

    26 oktober 2014 at 22:45 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.