to top

Apart slapen

Nog voordat ik zwanger was, had ik me voorgenomen dat mijn toekomstige kind vanaf de geboorte in zijn eigen bedje zou slapen. Ik heb als baby ook geen dag op de slaapkamer van mijn ouders geslapen en dat is helemaal goed gegaan. Bovendien leek het me wel zo rustig voor onszelf, om niet de hele nacht babygeluidjes te horen. Toch liep het anders dan ik had gepland…

Toen ik ongeveer 30 weken zwanger was, kregen we een intakegesprek met het kraambureau. Tijdens dat gesprek werd ons geadviseerd om de baby toch echt de eerste periode op onze eigen slaapkamer te laten slapen. Op die manier zouden we – inderdaad – de geluidjes van de baby beter horen en sneller aan zijn behoeftes kunnen voldoen. Bovendien krabbelde ik gevoelsmatig een beetje terug van mijn eerdere uitlatingen wat betreft het apart slapen: zo’n ukkie meteen in zijn eigen bed leggen, ver bij ons vandaan, leek me opeens verschrikkelijk moeilijk.

Nim sliep na de geboorte dan ook bij ons op de kamer. Voornamelijk in zijn eigen wiegje (of in de kinderwagen), maar het is zelfs twee keer gebeurd dat we hem een paar uurtjes tussen ons in hebben gelegd, omdat hij zo onrustig was. Over het algemeen ging het slapen goed. Nim sliep de eerste twee weken prima door, voor een pasgeboren baby. Dan moesten we echt een wekker zetten om hem na 4,5 uur wakker te maken voor een voeding. Stiekem was dat wel een luxe, want we hebben in die periode redelijk goed kunnen slapen.

De afgelopen twee weken is hij echter wat onrustiger geworden. Hij valt na de voeding niet meteen in slaap, waardoor hij soms wild met zijn armpjes om zich heen slaat en allemaal drukke babygeluidjes maakt. Hartstikke schattig, maar vooral voor overdag. ’s Nachts doen wij daardoor geen oog dicht. Als Nim af en toe eens kreunt, omdat hij krampjes heeft, zit ik rechtop in mijn bed. Dan knip ik het licht aan, zoek naar zijn speentje en aai hem over zijn wangetjes. Het helpt niet of nauwelijks en vervolgens zijn wij weer een half uur wakker. Ook als Nim zelf allang weer lekker in slaap is gevallen.

IMG_6840

Gevolg was dat we een aantal nachten maar twee keer anderhalf uur konden slapen. En hoewel ik weet dat langer dan drie uur aaneengesloten slapen met een pasgeboren baby ongekende luxe is, vond ik twee keer anderhalf uur slaap in een nacht wel erg karig. Dat niet alleen: eerlijk gezegd werd ik er behoorlijk chagrijnig van. Niet alleen heb ik Nim meerdere malen ’s nachts wanhopig gesmeekt om toch alsjeblieft te gaan slapen, overdag kon en wilde ik niets doen. Daardoor beperkte mijn wereld zich opeens wel heel overdreven tot het wassen van spuugdoekjes en rondlopen met een ontbloot bovenlichaam.

Van vrienden en familie kregen we de tip om Nim dan toch maar in zijn eigen bed, op zijn eigen kamertje te laten slapen. Met pijn in mijn hart wist ik dat dat de beste optie was. Want hoe ongelofelijk moeilijk ik het ook vond om ons ukkie, in zijn warme slaapzak, in zijn eigen bed te leggen, stiekem luchtte het wel erg op. We hebben een babyfoon en de slaapkamers zijn dichtbij elkaar. We horen Nim dus heel goed als er echt iets aan de hand is. Bij de eerste seconde dat hij huilt, vlieg ik al naar zijn kamertje. Maar ik word nu niet meer wakker van ieder zuchtje, kreuntje of gezellig gebrabbel.

Of Nim er zelf beter door slaapt, weet ik eerlijk gezegd niet. Maar wij sliepen de afgelopen nachten een heel stuk beter. Ons kereltje maakt ons iedere drie uur wakker en dan krijgt hij zijn voeding, schone billen en ligt hij even lekker op bij één van ons op de borst tot hij weer op slaap valt. Vervolgens leggen we hem in zijn eigen bedje en kunnen we zelf ook lekker gaan slapen. We slapen dan heel diep, tot meneertje weer huilt en het tijd is voor de volgende ronde.

Drie uur slaap per keer is natuurlijk niet top, maar ik ben er al zo blij mee! En aangezien Nim een heel tevreden kereltje is en nooit huilt als hij geen enorme honger heeft, verwacht ik dat hij binnenkort tussendoor ook wel wat langer zal gaan slapen. In ieder geval is dit goed vol te houden zo. Het is gevoelsmatig nog steeds wel lastig om de deur van de babykamer achter me dicht te doen (in verband met de katten) en Nim achter te laten in zijn eigen bedje, maar die paar uur goed slapen is uiteindelijk voor iedereen beter!

Mama’s die dit lezen: vanaf welke leeftijd sliepen jullie baby’s apart? En de mama’s in spé, hebben jullie al een beetje nagedacht over wat jullie zouden willen?

  • Joyce

    Herkenbaar verhaal, Aron slaap na drie weekjes ook weer op zijn eigen kamertje. Ik kon niet slapen door al zijn geluidjes haha!
    Ons tweede kindje komt ook eerst bij ons op de kamer te slapen en daarna naar zijn/haar eigen kamertje. Hoe lang dat is geen idee.

    13 oktober 2014 at 14:58 Beantwoorden
  • Shirley

    Geen commentaar. Haha. Blij dat jullie nu een stukje beter slapen. Ieder uurtje extra is er één!

    13 oktober 2014 at 15:02 Beantwoorden
    • Sara

      Wahaha ja Shirley, jij hebt het nog erger helaas 😉

      Ik heb ons meisje na 7 weken op haar eigen kamertje gelegd. Werd ook gek van al die geluidjes!

      13 oktober 2014 at 17:46 Beantwoorden
  • Tamara

    Zo zie je. Elke baby is verschillend. Heel goed als ik het lees bom deze keuze gemaakt te hebben.

    Hier hadden wij ons voorgenomen 6weken bij ons, dit werd 5,5 maand haha. Ookal was ze veel bewegelijk, daardoor sliepen wij juist erg goed. Toen ze in haar eigen kamertje ging slapen moesten wij erg wennen aan de stilte.

    13 oktober 2014 at 15:13 Beantwoorden
  • lou

    wij hebben onze zoon (nu 6 maand) de eerste 2 maanden op de kamer gehad, totdat wij er ook genoeg van hadden om van elk zuchtje wakker te worden.
    Wel hadden we hem tot een maand of 3,4 in zijn wieg in bed gelegd, zodat ie wel lekker geborgen lag en niet meteen hoefde te wennen aan zijn ledikant.
    Ons zoontje heeft nog geen 1 nacht doorgeslapen, helaas. minstens 2x per nacht moet ik eruit, meestal om een uur of 1.2 voor een voeding, en dan om 5 uur weer. (hij heeft echt honger, helaas.) maar vaak genoeg moet ik er een keer of 8 uit, Huilen, tandjes, verkouden, of wat dan ook. Ben er wel klaar mee.. Hoop voor jullie dat dat jullie bespaard blijft.

    13 oktober 2014 at 16:00 Beantwoorden
  • kimberley

    Bodhi sliep de eerste 8 weken bij ons. Wij werden vooral wakker van het vele bewegen. Aan de geluidjes waren we uiteindelijk wel gewend. Ook wij sliepen veel beter toen Bodhi in zijn eigen kamer sliep.
    Over 3 maanden komt de 2e en deze komt toch wel weer bij ons slapen. En dan zien we wel hoe het zal gaan.
    Wat heerlijk dat nim voor een pasgeboren baby zo goed slaapt.
    Liefs kimberley.

    13 oktober 2014 at 16:04 Beantwoorden
  • Odile

    Maxim sliep de eerste 6 maanden ’s nachts in een wiegje bij mij op de kamer. Dat betekende ook elke nacht amper slaap. Ik wilde er niet aan om Maxim in zijn eigen bed te laten slapen, had geen babyfoon met camera waardoor het als niet veilig voelde. Eigenlijk onzin haha!
    Het gaat erom wat jij als moeder/ jullie als ouders het prettigst vinden voor jullie en voor Nim. Hij heeft er ook niks aan als papa en mama er als zombies bij lopen en sacho zijn. Door oververmoeidheid kunnen er ongelukken gebeuren en dat wil je natuurlijk ook niet.
    Ik hoop voor je dat Nim strak wat meer uurtjes slaapt! 🙂

    13 oktober 2014 at 16:53 Beantwoorden
    • Odile

      Ik had natuurlijk ook geen vriend bedenk ik me net dus ik hoefde met niemand rekening te houden en privacy was ook niet nodig

      13 oktober 2014 at 16:54 Beantwoorden
  • Petra

    Heel herkenbaar. Na 2 weken in de wandelwagen op onze kamer te hebben geslapen zijn ze naar hun eigen kamer verhuisd.

    13 oktober 2014 at 17:05 Beantwoorden
  • Manon

    Wij hebben ook een wiegje voor op onze slaapkamer voor de eerste periode. Ik zou ook niet weten voor hoe lang…. Ik hou jouw tips wel in m’n achterhoofd haha!

    13 oktober 2014 at 17:12 Beantwoorden
  • anouk

    wij hebben ninthe na een maand op haar eigen kamer gelegd. ze sliep door en daardoor sliep ik ook rustiger. heb wel wat dagen nodig gehad om moed te verzamelen om haar daar te laten slapen en daarna heb ik het babyfoongebruik ook af moeten bouwen haha

    13 oktober 2014 at 20:03 Beantwoorden
  • bianca

    We hadden ons niets voorgenomen behalve dat we zouden kijken hoe het zou gaan. Uiteindelijk is onze dochter na de kraamweek, waarin ze de wagen naast ons bed sliep, naar haar eigen kamer gegaan. Ze sliep dus al bijna gelijk gewoon in haar eigen ledikant en ik moet eerlijk zeggen dat ik dat wel prettig vind. Ik slaap heel licht en mevrouw maakt veel geluid in haar slaap. Ik moet wel zeggen dat wij de slaapkamerdeuren open hebben en onze kamers tegenover elkaar liggen. Oftewel… ik word nog steeds wakker van de geluiden die ze maakt 😉

    13 oktober 2014 at 20:08 Beantwoorden
  • Miranda

    De oudste sliep 2 nachten in een wiegje bij mij omdat ik mijn bed slecht uit kon. Daarna op eigen kamer. De jongste sliep 14 mnd bij mij op de kamer vanwege ruimtegebrek. Hij heeft 14 mnd snachts gehuild en daarom wou ik hem niet bij zijn zus op de kamer. Wel lagen ze in hun eigen wiegje/bedje. Nu slapen ze altijd in hun eigen bed. Ook als ze ziek zijn. Op zondagmorgen kruipen ze weleens gezellig bij ons in.

    13 oktober 2014 at 20:19 Beantwoorden
  • Monique

    Lise heeft de eerste 3 maanden bij ons op de slaapkamer in een wiegje geslapen. Daarna hebben we haar in haar eigen kamertje gelegd. Niet per se omdat we wakker werden van haar geluidjes, maar meer omdat ik merkte dat haar wiegje wat krap werd en ze heel fijn sliep in haar ledikant op haar eigen kamer (daar lag ze toen overdag al wel in).

    13 oktober 2014 at 20:34 Beantwoorden
  • Gwen

    Heerlijk is dat he, die 3 uur slaap opeens als het een tijdje korter is. Heel herkenbaar 😉 Olivia sliep 8 wkn bij ons, omdat ik haar daarna wilde leren slapen in haar kamer ivm mijn werk dat er weer aan zat te komen met 11 weken. Daarna sliep ze regelmatig na een nachtvoeding nog tussen ons verder, maar het bedje stond weer in haar eigen kamer. Hier geen wiegje btw, maar het ledikant met 2 handdoekrollen om het iets krapper te maken. Gaan het nu bij haar zusje precies zo doen, gewoon omdat ik graag 1 lijn wil trekken haha!

    13 oktober 2014 at 21:59 Beantwoorden
  • Els

    Mijn eerste sliep na een week al op zijn eigen kamer, wel met de babyfoon naast mijn oor hoor, want ik ben slechthorend dus bang dat ik hem niet hoorde. Nu met de tweede duurde het wat langer want mijn man moest ook nog een week naar school en dan slaapt de oudste ook bij mij. Dus de tweede ging na 3 week naar zijn eigen kamer, weer met de babyfoon naast mijn oor.

    14 oktober 2014 at 10:17 Beantwoorden
  • claudia

    Beide dochters tot anderhalf jaar op de kamer gehad! De oudste omdat we bij mn ouders woonde en de jongste omdat ik nogal last heb van niet los kunnen laten 😉 ik moet wel zeggen dat mijn meiden vrijwel meteen de nacht goed door haalden en dat we daarom met de tweede minder haast hadden 🙂

    14 oktober 2014 at 16:17 Beantwoorden
  • Kristel

    Ons meisje van nu 6,5 maand heeft tot 5,5 maand op onze slaapkamer (in een wiegje) geslapen. Het paste gewoon niet meer. Maar ik vond het super lastig 🙁 ik kon ’s nachts wakker worden en rustig worden van haar ademhaling.

    Sinds ze nu dus een aantal weken in haar eigen kamer slaapt, merk ik pas hoe licht ik heb geslapen al die maanden! En hoeveel beter ik nu slaap. Dus als het goed voelt: is het gewoon een heel goede zet 😉

    26 oktober 2014 at 12:54 Beantwoorden
  • Julia

    Onze dochter (6 maanden) slaapt 99% van de tijd bij ons in bed, héel handig met voeden ’s nachts 🙂

    30 oktober 2014 at 21:11 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.