to top

Wat niemand je vertelt…

Als je zwanger bent, krijg je een ongelofelijke hoeveelheid informatie en adviezen op je afgevuurd. Sommigen heel nuttig (“zorg voor lekker veel boxpakjes voor de baby”) en anderen voornamelijk irritant (“geniet nu nog maar even, voor je het weet is je rust voor altijd voorbij!”). Maar als moeder van een drie weken oude zoon, heb ik ontdekt dat er ook een hoop is wat je niet wordt verteld. Nu zeg ik eerlijk: het zijn niet echt hele charmante onderwerpen om het over te hebben. Maar ik ga er vandaag toch over schrijven, zodat bepaalde zaken tijdens de bevalling en de dagen erna niet als een complete verrassing komen voor de zwangeren onder ons die er nog aan moeten geloven. Gaan we!

Vies
Behalve de pijn tijdens de bevalling, heb ik me het meest gestoord aan het feit dat ik me ongelofelijk vies voelde. Mijn vliezen waren eerst gebroken en pas later kwamen de weeën, waardoor ik urenlang met nat kraamverband rondliep. Ik verschoonde dat wel regelmatig, maar er kwamen hele sloten vruchtwater uit, dus er was niet tegenop te verschonen. Ook heb ik tijdens mijn bevalling (vooral tijdens het persen) heel erg liggen zweten. Ik voelde me alsof ik in een bad met mijn eigen smerigheid had liggen marineren. Tijdens het bevallen zelf zat ik dus heel erg uit te kijken naar mijn eerste ontmoeting met Nim, maar ook heel erg naar het moment dat ik onder de douche kon staan. Dat was, natuurlijk na het knuffelen met glibberige Nim, en ons kereltje voorstellen aan onze familie één van de hoogtepunten van de dag.

Spierpijn
Dat bevallen een zware taak zou zijn, had ik verwacht. En ik had echt niet gedacht dat ik een dag na de bevalling weer fluitend zou staan stofzuigen. Maar ik had niet gerekend op de spierpijn die ik uiteindelijk had. Mijn benen voelden aan alsof ze twee keer zo zwaar waren en mijn armen voelden alsof er een vrachtwagen overheen was gereden. Mijn rug, buik en alles deed zeer. Ik had de eerste twee dagen zelfs keelpijn, omdat mijn keel rauw was geworden van het puffen. Vraag me niet hoe, maar ik heb niet geschreeuwd, dus het moet door het puffen gekomen zijn. Wat was ik blij met de paracetamols die ik iedere paar uur slikte!

Slapeloosheid
Ik had gedacht dat ik de nacht na de bevalling zo uitgeput zou zijn van alle ellende, dat ik heerlijk zou slapen. Ik was vóór onze eerste nacht met Nim natuurlijk de hele nacht wakker geweest. Toch heeft dat allemaal niet bijgedragen aan een fijne nachtrust. Onze eerste nacht als papa en mama hebben we namelijk bijna volledig wakker gelegen. Niet omdat Nim vervelend was, want dat was hij niet. Maar we stonden stijf van de adrenaline en waren heel alert op ieder geluid dat Nim maakte. Als hij snel ademde, vroegen we ons af of hij het benauwd had. Als hij zachtjes en rustig ademde, spitsten wij extra onze oren, om te horen of hij überhaupt nog wel iets deed.

Ehh..
Sorry bij voorbaat voor het onderwerp, maar number two zal in de periode na je bevalling net zo eng worden als het ondergaan van een wortelkanaalbehandeling door een blinde tandarts. Je hebt namelijk net een baby uit dat gebied geperst en alles voelt bont en blauw. Als je niet bent uitgescheurd of bent ingeknipt voelt het al beurs, kan je nagaan hoe het voelt als dat wel is gebeurd. Ontlasting hebben is dus een drama. En in mijn geval duurde het erg lang voordat het weer zonder angst ging.

Plassen
Plassen is ook een onderneming op zich. Waar je tijdens de zwangerschap iedere tien minuten naar het toilet waggelde om te plassen, is daar na je bevalling niet zomaar meer sprake van. Bij mij duurde het ruim een week voordat ik weer het gevoel had dat ik moest plassen. Ik verplichtte mezelf voor die tijd om de zoveel uur om naar de douche te gaan en daar te plassen. Toiletpapier gebruiken deed pijn en voelde heel onhygiënisch. Gelukkig werd onze douche de eerste periode iedere dag schoongemaakt. Sommige vrouwen plassen liever niet onder de douche, maar gebruiken een kan of fles koud water om tijdens het plassen mee te spoelen. Werkte voor mij niet, omdat iets simpels als gewoon op het toilet zitten überhaupt al pijn deed.

Tja lieve meiden, zo’n heerlijk babytje krijg je helaas niet cadeau. Tijdens onze zwangerschappen hebben we daar al kennis mee mogen maken, maar de bevalling en de periode daarna zijn toch (lichamelijk) ook niet echt gemakkelijk te noemen. Gelukkig krijg je er – ik ga er toch maar een cliché tegenaan gooien – iets prachtigs voor terug. Want echt, zodra dat glibberige wezentje schreeuwend op je borst wordt gelegd, is het alle pijn en viezigheid meer dan waard geweest. Om daarna snel onder de douche te springen en asperientjes te slikken. Dat dan wel! 😉

  • Malou

    Wat fijn dat je hier zo eerlijk over vertelt!
    Het is natuurlijk niet fijn allemaal, maar aan zo’n artikel heb ik wel heel veel (tenminste, als de baby binnenkort nog gaat draaien, anders wordt het waarschijnlijk een keizersnee).

    7 oktober 2014 at 12:32 Beantwoorden
  • angelique

    Helemaal waar meis! En dan nog niet eens te spreken over hoeveel bloed dat je verliest! In ieder geval dat het lijkt alsof je zoveel bloed verliest. Ik dacht serieus dat ik dood zou bloeden! En wat ze je ook niet vertellen is dat ze je inknippen en hechten zonder verdoving.

    7 oktober 2014 at 12:34 Beantwoorden
  • tineke

    hihi, fijn dat jij het me vast verteld, dan weet ik wat me te wachten staat 😉 Dat van de adrenaline wist ik dan weer wel. Sterker nog, tijdens onze cursus werden onze partners op het hart gedrukt direct om hulp te bellen als wij binnen een paar uur naar de bevalling opeens heel moe zouden worden.

    Ik kijk er nu al naar uit, haha! 🙂

    7 oktober 2014 at 12:37 Beantwoorden
  • Manon

    Kijk, HIER hebben we nou wat aan! Die roze en blauwe wolkjes geloof ik allemaal maar al te graag, maar dit zijn dingen wat je van niemand hoort. Bij mijn yoga zei die vrouw ook al dat je het “lekkerst” onder de douche kan plassen, dat het nogal kan prikken als je gewoon op de wc plast zonder meteen te spoelen… En och, nummer 2, dat lijkt me dood-eng!

    7 oktober 2014 at 12:38 Beantwoorden
  • iooon

    He wat fijn om te lezen 😉

    7 oktober 2014 at 12:49 Beantwoorden
  • anouk

    Weet niet of je hechtingen had (vermoed van wel als zitten niet fijn is), maar ik vond het een verademing toen die eruit waren. Eindelijk weer normaal lopen ipv als een bejaarde met een houten poot

    7 oktober 2014 at 12:50 Beantwoorden
  • Linda

    Wat heerlijk eerlijk. Hier ook heel veel last gehad van angst voor ‘number two’ heb zelfs laxeermiddel gekregen omdat ik verstopt raakte. Was volledig ingescheurd dus zat ook een stukje tussen de oren angst bij.

    7 oktober 2014 at 12:51 Beantwoorden
  • Odile

    Oh ja, ik voelde me zo vies! Moest na de bevalling steeds geholpen worden met wassen en douchen door de verpleegsters en kraamverzorgster en dat vond ik zo erg.. Ook het naar het toilet gaan vond ik een ramp. Iedere keer als ik voelde dat ik moest, kon ik van te voren al janken! Dat was me inderdaad nooit verteld!

    7 oktober 2014 at 12:52 Beantwoorden
  • Lisette

    Dit klinkt als mijn eerste bevalling van vorig jaar, ook gehecht (tevens MET verdoving) en flink ingeknipt. Hierdoor flink litteken en kan ik sindsdien geen string meer dragen, dus Hallo Hipsters;)
    Maar toch weerhield dit alles mij niet: want 3 mnd later was ik weer zwanger.
    En bevalling nr 2 was compleet anders, incl. thuis weeën erbij 3 uurtjes, ik was 10min in het ziekenhuis en toen knalde het vruchtwater (lees; alsof iemand een emmer water gooide voor de bucketchallenge) eruit, en 15min later was ons kindje er. Dus ik was redelijk in shock. En 2,5 uurtje later liep ik weer naar buiten. En alleen mijn buik was beetje beurs maar verder niks.
    Dus ik kan je vertellen: iedere bevalling is anders. Mijn eerste duurde heeeeel lang, heftig, pijn, ook erna. En tweede suuuuuper snel!
    Maar geniet van je kleine mooie mannetje! En betreft nachtrust; dat word nooit meer zoals het was…haha.

    7 oktober 2014 at 13:29 Beantwoorden
      • Lisette

        Ze schelen precies 1 jaar en 3 dagen. En hoe het bevalt; soms wel beetje zwaar, soms ook erg onpraktisch. Je bljjft wel de hele dag bezig met flesjes, eten en luiers haha. Maar ja word vanzelf leuker zeggen ze ;).

        7 oktober 2014 at 14:58 Beantwoorden
        • Lisette

          En makkelijker en relaxter!

          7 oktober 2014 at 14:59 Beantwoorden
  • Renée

    Oh Betty! Wat ben ik blij met jou! Heel fijn zo’n artikel. Want deze dingen worden inderdaad altijd overgeslagen. Plassen onder de douche, dat zal ik zéker gaan doen. Waarom moeilijk doen als het ‘makkelijk’ kan? En number two… Sja, ik heb sowieso altijd veel problemen met m’n darmen/stoelgang gehad, dus daar maak ik me ook wel druk om. Ik ga gemiddeld 1 keer in de 2 á 3 weken naar de wc (ja, echt..), dus hoop dat ik van de zenuwen net voor de bevalling nog even kan. Haha.

    7 oktober 2014 at 13:58 Beantwoorden
      • Renee

        Nog 9 weken en nu ik die foto’s van Nim steeds voorbij zie komen, raak ik alleen maar ongeduldiger! Ben zo benieuwd naar dat mini mensje in me, of het een jongetje of meisje is en hoe hij/zij eruit ziet!

        7 oktober 2014 at 22:01 Beantwoorden
  • Jennifer

    http://www.hoemaakjeeenzwangerebang.nl Thanks, haha. Maar dit zijn nog eens adviezen waar je wat aan hebt, dat de ideeën die ik heb (dan maar plassen onder de douche, m’n vriend verafschuwt het nu al) niet eens zo raar zijn.

    7 oktober 2014 at 13:58 Beantwoorden
  • Bianca

    Ze vertellen je zoveel niet en gek genoeg zijn dat alleen de ‘negatieve’ dingen…
    Inderdaad die angst voor ‘number two’ had ik ook, plassen onder de douche of inderdaad met een kannetje water op de wc. Het bloedverlies vond ik ook erg tegenvallen, die enorme kraamverbanden bah. En hoe duidelijk ze je kunnen vertellen over enorme bloedstolsels die je nog kan verliezen (vertellen ze ook pas ná je bevalling), je schrikt je toch helemaal kapot als er zo’n enorm ding uit komt…
    Maar uiteindelijk… 😉

    7 oktober 2014 at 15:08 Beantwoorden
  • Mendy

    Ohh wat herken ik veel van je dingen! Ik heb tijdens de bevalling gedouchd! Was heerlijk…en m’n vriend sopte me in. En dan dat nr 2..pff nog steeds lastig!

    7 oktober 2014 at 15:28 Beantwoorden
  • Koalabeautymama

    Hahahah ooh wat schrijf je toch leuk! Bedankt voor de glimlach 😉 de viezigheid vond ik niet zo erg maar wat had ik last van rugpijn daarna!

    7 oktober 2014 at 15:44 Beantwoorden
  • Willemijn

    Wahahaha! Ik heb gegierd van het lachen lieve Betty. En stiekem prijste ik me even gelukkig dat ik nog niet zwanger ben! 😛

    7 oktober 2014 at 18:00 Beantwoorden
  • Sara

    Awh Betty, zo leuk dat je er weer bent! Want wat schrijf je leuke stukjes! Je hoort inderdaad altijd over de roze wolk en dat het het allemaal helemaal waard is, maar dat neemt niet weg dat er nog steeds hersteld moet worden na een bevalling. Ik zie er nu al een beetje tegenop, ook al ben ik nog niet eens zwanger. Maar het geluk van een eigen kindje weegt veel zwaarder!

    8 oktober 2014 at 08:27 Beantwoorden
  • Trang

    Heeeeerlijk dat je zo eerlijk bent, dit had ik graag willen lezen toen ik nog moest bevallen. Voor mij was de eerste periode meer een grijze wolk dan een blauwe wolk, omdat ik echt niet wist wat me te wachten stond en eigenlijk alleen maar overal roze/blauwe wolk verhalen las. Begrijp me niet verkeerd, het is echt prachtig. Maar had meer van deze verhalen willen zien 🙂 misschien inderdaad meer de irritante adviezen

    8 oktober 2014 at 13:47 Beantwoorden
  • Tamara

    De ontlasting was hier ook wel een dingetje. Met vieze gevoel had ik niet zo last, plassen was wel ontzettend pijnlijk. Ik heb hiervoor warm water gebruikt om te spoelen, koud water werkt namelijk ook averechts

    Wat ook verder mij in ieder geval nooit heeft verteld dat het aanhappen van de baby aan de borst zo pijnlijk is. Dacht ik dat bevallen zeer deed, nou het aanhappen liet mij ook strak staan van de pijn. Gelukkig neemt dat dan wel weer af,

    9 oktober 2014 at 22:43 Beantwoorden
  • marianne

    zit je verhaal te lezen, denk gelijk terug aan mijn bevalling van 2 weken 3 dagen geleden, klopt helemaal. nog gefeliciteerd met jullie zoon Nim.

    Groetjes Marianne

    12 oktober 2014 at 18:55 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.