to top

Date night

Tijdens mijn zwangerschap namen Maran en ik, net als zoveel stellen met jonge kinderen, ons voor om nog regelmatig er samen een avondje op uit te trekken. Bij de meeste stellen blijft het bij dat goede voornemen, maar wij besloten meteen daad bij het woord te voegen. Mede doordat wij zulke lieve ouders hebben die maar wat graag op hun kleinzoon willen passen. 

Afgelopen donderdag op vrijdag nacht, had Nim voor het eerst niet zoveel zin om te slapen. Waar hij normaal gesproken rond 12 uur voeding krijgt, dan rond 4 uur en dan rond 9 uur, was hij nu tot twee uur ’s nachts aan het spoken. Daarna hebben we ieder uur voorbij zien komen. Nim had honger, last van krampjes en vond het erg gezellig om rond te kijken. Ik hoef niet uit te leggen dat ik kapot was de volgende ochtend. Mijn moeders aanbod om een keer een nacht bij ons te logeren om voor Nim te zorgen, zodat wij een nachtje lekker konden slapen, kwam dus als geroepen. We besloten er meteen een date night van te maken.

Rond half zeven kwam mijn moeder aan. Terwijl ik mijn schoenen aan trok, biggelden de tranen over mijn wangen. Want hoewel ik Nim bij mijn moeder achter zou laten, die ik overal mee vertrouw, vond ik het toch heel moeilijk om zelf weg te gaan bij mijn kereltje. Maar met een beetje aanmoediging van mijn moeder en Maran (en de belofte van mijn moeder om veel foto’s te Whatsappen), stapte ik rond zeven uur toch de deur uit.

We besloten eerst wat te gaan eten bij een Ethiopisch restaurant aan de Marnixstraat in het centrum. Maran had daar al een keer eerder gegeten en nadat hij mij ervan had overtuigd dat we geen gebakken sprinkhanen zouden krijgen, kreeg ik er ook zin in. Het bleek een goede keuze te zijn, want we kregen samen een gigantisch bord vol met heerlijke smeerseltjes en stukjes vlees die we op konden scheppen met een bepaalde soort pannenkoeken. Ook bestelde ik voor het eerst in 10 maanden weer een wijntje. Die dronk ik op met een gemengd gevoel. Aan de ene kant vond ik het weer heerlijk, maar aan de andere kant had ik nog steeds het gevoel alsof het niet ‘mocht’.

unnamed

Na het eten gingen we naar Boom Chicago, een Amerikaans comedy café. Daar waren we een aantal jaar geleden ook heen geweest en dat vonden we toen erg leuk. Geen idee waarom we zo lang gewacht hadden, want ook deze keer lagen we weer in een deuk. Het was een voorstelling over typisch Nederlandse dingetjes die de Amerikanen opvallend vonden. Natuurlijk werd er iets gezegd over de manier waarop wij verjaardagen vieren: met zijn allen in een kringetje zitten en kaasblokjes eten. Het was een superleuke voorstelling, maar toen die voorbij was, vond ik dat stiekem niet zo erg.

Want het was deze keer wel weer heel erg leuk om thuis te komen. Mijn kleine ventje lag bij mijn moeder op de bank. Na gezellig nagepraat te hebben gingen we rond half 1 naar bed. In de nacht hoorden we Nim een keer huilen, maar hoefden we er zelf niet uit, wat stiekem wel echt even heerlijk was. Om kwart over 9 ’s morgens werden we weer wakker. Mijn borsten schreeuwden om de kolf en we waren redelijk uitgeslapen.

Het was heerlijk om een avondje met zijn tweeën op pad te zijn, hoewel ik mijn kleintje stiekem toch wel miste. Maar even weg van de spuugdoekjes, poepluiers en voedingsschema’s was toch wel echt even fijn. Na vannacht heb ik het gevoel dat we er weer helemaal tegenaan kunnen. Nu maar hopen dat Nim er aankomende nacht beter slaapt dan van donderdag op vrijdag.

  • Joyce

    Ah wat fijn! En goed dat jullie dit nu al doen, lekker volhouden! 🙂

    4 oktober 2014 at 19:55 Beantwoorden
  • Monique

    Wat lief van je moeder dat ze aanbood te komen logeren zodat jullie lekker konden slapen! Af en toe even quality time met z’n tweetjes tussenuit is zo fijn. Wij doen het ook zo nu en dan. Hebben jullie het ook de hele tijd over Nim gehad toen jullie weg waren? Wij betrappen ons daar altijd op (in ons geval hebben we het dan natuurlijk over Lise, haha)!

    4 oktober 2014 at 22:14 Beantwoorden
  • Manon

    Ah wat fijn en superlief dat je moeder dat aanbood! En heel slim om er maar “meteen” mee te beginnen, met die quality time met je man. Hoe moeilijk me dat ook lijkt…

    5 oktober 2014 at 09:37 Beantwoorden
  • Whitney

    Wat goed! Wij doen het echt veel te weinig. Mijn moeder komt deze maand lekker een weekje logeren dus dan zeker gelijk samen wat leuks doen.

    6 oktober 2014 at 00:21 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.