to top

Mijn blauwe babybubbel

Toen mijn lieve vriendin Esther in juni beviel van haar prachtige dochtertje, wilde ik het liefst de hele dag bij haar zijn. En om niet de creapy stalker uit te willen hangen, hoopte ik dat ze via Whatsapp heel veel updates zou delen. Dat deed ze ook, maar in mijn beleving nog lang niet genoeg. Ik kon geen genoeg krijgen van die lieve, dikke wangetjes van mini-Es! Inmiddels begrijp ik maar al te goed dat je als newborn-mom meer te doen hebt dan je vriendinnen via Whatsapp op de hoogte houden over de baby. Sterker nog: ik heb ontdekt dat de buitenwereld soms niet eens lijkt te bestaan, als je net moeder bent geworden!

Tijdens de laatste weken van mijn zwangerschap, merkte ik dat ik steeds iets minder mobiel werd. Langere stukken lopen moest ik bekopen met kramp in mijn zij, langere periodes rechtop zitten op een harde stoel was een aanslag op mijn rug en stuitje en van langere stukken in de auto werd ik chagrijnig. Het internet was tijdens die periode een hele prettige manier om toch niet geheel geïsoleerd te raken van de buitenwereld. Ik volgde diverse blogs, had veel contact met bloggers en mede-zwangeren en bekeek de hele dag door nieuwssites, in de hoop dat er weer updates waren die ik nog niet had gelezen. Ik heb ooit gezegd dat ik me verveelde. Dit teruglezend kan ik het inderdaad nogmaals beamen. Ik verveelde me dood.

Toen Nim eenmaal geboren was, had ik het gevoel dat ik werd geleefd. Ik kon niet wachten om mijn telefoon te pakken en mijn vriendinnen op de hoogte te brengen van de geboorte van mijn zoon. Ik had, de avond van tevoren toen mijn vliezen waren gebroken, namelijk wat vriendinnen op de hoogte gebracht van dat feit. Nim werd geboren om 09.59 ’s morgens, en pas rond 12.00 uur had ik mijn telefoon in mijn handen. Aan de ene kant kon ik mijn blik niet losmaken van dat prachtige mannetje op mijn borst, maar aan de andere kant kon ik niet wachten om mijn liefste vriendinnen, mijn oma’s, en wat tante’s op de hoogte te brengen van het goede nieuws. Nadat ik dat eenmaal had gedaan, leek het alsof er een bom was ontploft. Ik kreeg tientallen Whatsappjes, mailtjes en telefoontjes binnen. Allemaal super lief en leuk, maar op één of andere manier had ik er geen tijd voor om overal op te antwoorden. Ik moest namelijk steeds van alles.

Holding hands met oma <3

Holding hands met oma <3

In het ziekenhuis moest ik eten, douchen en me aankleden. Met een net bevallen lichaam nogal een uitdaging. Daarna gingen we naar huis, ik in staat van vermoeidheid vermengd met pure adrenaline. Onze ouders waren bij ons thuis, wat maakte dat ik heel veel zin had om lekker bij hen te zijn, maar ook heel veel zin had om in alle rust met Nim op bed te liggen. Die combinatie van “ik wil rust” en “ik wil gezelligheid” heb ik de hele week heel sterk gevoeld. Whatsappjes bleven binnenstromen, maar ook de dingen die ik moest doen. De borstvoeding moest op gang komen, wat veel tijd heeft gekost. Ik bewoog me de eerste dagen voort als een bejaarde, dus alles duurde extra lang. Mijn laptop heeft nog nooit zo lang dichtgeklapt onder de salontafel gelegen, terwijl ik juist zo’n zin had om te schrijven.

Sinds mijn bevalling staat mijn telefoon de hele dag op de ‘niet storen’-stand. Enkele telefoonnummers worden doorgelaten en de rest wordt afgeweerd als ze niet twee keer achter elkaar bellen. Ik zie vanzelf wel als ik een gemiste oproep heb, en bel dan zo snel mogelijk terug. Ook Whatsappjes komen niet meer meteen binnen. Pas als ik mijn baby even heb neergelegd en mijn telefoon bekijk, zie ik of ik berichtjes heb of niet. Ik had nooit verwacht dat een online-verslaafde als ik het zo prettig zou vinden om offline te zijn.

Hier in huis zijn we dus niet op de hoogte van de oorlog met de IS. Ik heb geen idee hoe het met het Rusland-conflict gaat. Of Patty Brard al getrouwd is en hoe het met Ajax in de competitie gaat. Het zal me ook allemaal een worst wezen. En als het lang duurt voordat ik reageer op een telefoontje, mailtje of berichtje, is dat niet omdat ik je niet lief vind. Maar omdat ik in een blauwe babybubbel zit en daar voorlopig niet uit wil komen!

  • iooon

    Niet meer dan normaal 🙂 ik denk dat ik mn telefoon uit zal hebben na de bevalling. Nu zijn mensen het van mij gelukkig wel gewend dat ik onbereikbaar ben. 😉

    Ik vond dat je nog redelijk vlot berichten op Twitter en instagram had staan, en nu ook al wat blogjes.

    27 september 2014 at 11:37 Beantwoorden
  • Manon

    Wist je dat ik niet kan wachten op die periode? Even een offline leven hahaha. Lekker van genieten Bet!

    27 september 2014 at 11:51 Beantwoorden
  • Gwen

    Oh echt – ZO HERKENBAAR! Ik blogte twee jaar terug zo’n zelfde soort iets: Offline kraamtijd. Ik had totaal geen behoefte om zelfs mijn moeder maar een foto te sturen hihi. Lekker van genieten!

    27 september 2014 at 14:22 Beantwoorden
  • Willemijn

    Blijf maar lekker in je blauwe babybubbel!!! Groooooot gelijk!

    27 september 2014 at 16:42 Beantwoorden
  • Heike

    Zo herkenbaar bijn a 4 weken geleden moeder geworden, en nog steeds hebben mijn telefoon en ik een gescheiden leven en ik vind het heerlijk ! Ik vind het onwijs knap van je dat je dit soort stukken al op je site plaatst, ik wil nog steeds mijn bevalling op papier zetten maar zelfs daar geen tijd voor.

    27 september 2014 at 16:46 Beantwoorden
  • Whitney

    Zo herkenbaar! Echt heerlijk. Was ook een eye opener voor mij, gewoon lekker een paar uur zonder telefoon. Bewust tijd nemen voor mezelf. Ben ook minder actief op social media. Wel lekker zo.

    27 september 2014 at 21:07 Beantwoorden
  • Monique

    Heel herkenbaar, ook die voortdurende tweestrijd van gezelligheid en rust willen. Aan de ene kant wilde ik Lise zo graag aan iedereen laten zien en aan de andere kant vond ik het ook erg fijn als we gewoon met z’n drietjes op ons bed lagen. Lekker genieten hoor!

    27 september 2014 at 22:17 Beantwoorden
  • Donna

    Heel logisch liefste! Als ik zo’n lief ventje had dan zou ik nooit meer het huis uit komen! 😉 Xxxx

    28 september 2014 at 11:14 Beantwoorden
  • Malou

    Ik moest wel even lachen om het laatste stukje, volgens mij is het hartstikke logisch dat je nu niet meekrijgt wat er allemaal gebeurt.

    Leuk dat je nu wel tijd hebt gevonden om een stukje te schrijven 🙂

    28 september 2014 at 11:19 Beantwoorden
  • Petra

    Zo herkenbaar. Blijf nog maar even lekker in die blauwe babybubbel zitten. Mensen begrijpen dat wel.

    28 september 2014 at 12:07 Beantwoorden
  • Geertje

    Zo lang het nog kan: heerlijk van genieten! Het enige wat nu even telt is Nim…

    28 september 2014 at 18:39 Beantwoorden
  • Barbara

    Wauw wat een knap kind!

    4 oktober 2014 at 14:55 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.