to top

Het Gesprek in een biertent

Al jaren wist ik zeker dat ik kinderen wilde. Voor Maran was het vooral toekomstmuziek. Hij wilde ooit wel vader worden, maar voor hem had het niet zo’n haast. Voor mij destijds ook niet zo, dus genoten we van ons leven met zijn tweetjes. We gingen lekker vaak samen op vakantie of weekendjes weg. Daarnaast ging er meestal geen week voorbij zonder dat we samen uit eten gingen of een avondje naar de bioscoop. We hadden alle vrijheid van de wereld en genoten daar keihard van. Zo ook ongeveer een jaar geleden, toen we onze vriend Simon uit München een bezoekje brachten tijdens Oktoberfest. 

Simon woont een tijdje in München en we zijn daar dan ook al een aantal keer geweest. Ik schreef er eerder over: een paar algemene tips over een stedentrip naar München en een keer over onze skitrip. Maar vorig jaar rond deze tijd maakten we ons meest bijzondere tripje naar München: namelijk naar het jaarlijkse Oktoberfest. Simon had ons al verteld wat voor festival het zou zijn: een gigantisch ‘kermisterrein’ waar ieder (Duits) biermerk een eigen tent had. In die tent kon je alleen maar het speciale Oktoberfest-bier bestellen, of wijn of wat frisdrank. Ook stonden er wat hapjes op de kaart. In het midden van zo’n tent was een podium, waar typisch Duitse bands hun hoempapa-muziek lieten horen. Alles paste bij de setting. De lange picknicktafels maakten dat je verplicht werd naast anderen te zitten en een gesprek werd dan ook snel aangeknoopt.

10 uur. En nog aardig leeg.

10.00 uur. En nog aardig leeg.

We besloten er op een ochtend al vroeg heen te gaan. De tenten gaan om 10 uur ’s morgens open en stromen vanaf die tijd snel vol. Wil je later op de dag komen, dan is er vaak geen plek meer. Tenzij je reserveert, maar dat kan pas als je met een hele groep bent én flink wat geld neerlegt. Onze enige optie was dus om met onze nuchtere maag ’s ochtends de tent al binnen te gaan, waar de zure bierlucht van de avond ervoor nog als een damp over de tafels hing. We bestelden wat pretzels en de jongens gingen meteen aan het bier. Ik bestelde een wijntje. Omdat ze in de biertenten alleen maar gigantische beters serveerden, mengden ze de wijn aan met koolzuurhoudend water. Prima. Het was het vroegste tijdstip waarop ik ooit ben begonnen met drinken, maar na de eerste slok ging het ons verrassend goed af.

Een paar uur later hadden we al aardig wat drank op. Ik was niet bezopen, maar ook zeker niet meer nuchter. Maran en Simon verkeerden in dezelfde staat. Op een gegeven moment bracht Simon een bezoekje aan het toilet. Of hij ging meer drank bestellen. Ik weet het niet meer, maar voor de strekking van het verhaal was hij in ieder geval even van tafel. Opeens kwam het gesprek terecht op het onderwerp ‘kinderen’. Ik wilde wel, dat was geen verrassing. Maar aan de andere kant zou ik het ook prima vinden om nog even van onze vrijheid te genieten en wat meer te reizen. Ik had tijd en we hadden wat geld, waarom niet? Maran was het met mij eens. “Anders kunnen we inderdaad net zo goed proberen een kind te maken.” Dat was het eerste gesprek waarin hij niet afwijzend stond tegen komende, mogelijke gezinsuitbreiding. Ik heb daar later nog vaak aan terug gedacht.

10.30 uur. Vol!

10.30 uur. Al veel voller!

De rest van de dag verliep in een roes. Uiteindelijk nam Simon ons rond 3 uur mee naar zijn kantoor, om te lunchen. Dat vond ik trouwens een bijzonder slecht idee, gezien de toestand waarin met name Simon zelf in verkeerde. “Maakt niet uit, joh! Iedereen is bezopen tijdens Oktoberfest”, verzekerde hij ons. Nou prima dan. Hij is niet ontslagen nadien, dus waarschijnlijk had hij gelijk. Aan het einde van de middag belandden we in Simon’s appartement, waar we allemaal een middagdutje deden. Tot zover ons Oktoberfest-avontuur. Het was een ontzettend leuke ervaring en ik zou het graag nog eens beleven. Maar dan niet vanaf tien uur ’s ochtends. Dit jaar zullen we Oktoberfest aan ons voorbij laten gaan, er staan in september namelijk andere plannen op het programma.

Overigens is het van dat reizen, dat we ons hadden voorgenomen, niet echt meer gekomen. Na ons bezoekje aan München eind september vorig jaar, zijn we nog een paar weekendjes weg geweest. En in december raakte in zwanger. Zo snel kan het gaan dus. Hopelijk houdt onze zoon van op vakantie gaan, want dat zijn we nog steeds wel van plan om te doen. En gelukkig heeft hij hele lieve, super enthousiaste opa’s en oma’s, dus als zijn ouders volgend jaar september nog eens in een biertent willen gaan zitten, is er in ieder geval oppas!

  • Desiree

    Leuk om te lezen hoe jij als vrouw oktoberfest hebt beleefd. Mijn man is 3 jaar achter elkaar een lang weekend met een groep vrienden geweest. Dit jaar slaat ie over, omdat ik hoogzwanger ben 😉 Toch lijkt het me wel leuk om ooit een keer mee te gaan, voor een dagje.

    18 september 2014 at 08:06 Beantwoorden
  • Joyce

    Zo’n bierfeest was voor mij (voor ik moeder werd) ook wel wat geweest denk ik. Nu moet ik er niet meer aan denken. Wel grappig dat jullie het daar een beetje over kinderen kregen 🙂

    Ik kan me het gesprek waarin Joost zei dat hij ook graag voor een kindje wilde gaan ook nog zo goed herinneren. En net geen 3 maanden later hadden we een positieve zwangerschapstest in handen. Ging erg snel!

    18 september 2014 at 11:34 Beantwoorden
  • Marja van der Plas

    Hoi Betty,

    Heb inmiddels via de site van Shirley gelezen dat jullie zoontje is geboren!
    Van harte gefeliciteerd!
    Probeer zoveel rust als je kan te nemen in het begin, echt, dan knap je het snelst op.
    Het is niet niks een bevalling, je hebt een topprestatie geleverd!
    Geniet van de kraamtijd, en laat de tranen maar komen hoor na een paar dagen 🙂
    Hartelijke groet, Marja

    19 september 2014 at 07:23 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.