Persoonlijke hygiëne eind zwangerschap

zaterdag, september 13, 2014 11 Permalink 0

Ik heb al regelmatig geschreven over mijn nesteldrang en het feit dat ik wil dat mijn huis altijd opgeruimd en netjes is. Vooral nu de bevalling zich ieder moment kan aandienen, kan ik helemaal naar worden van een volle vaatwasser en kopjes op het aanrecht. Noem het neurotisch, maar zo is het nu eenmaal. Iedere ochtend en avond zorg ik dat ik alles even recht trek en Maran neemt de zwaardere klusjes op zich. Over ons huis ben ik inmiddels dus redelijk tevreden. Maar daarmee ben ik er nog niet. Want ik weet ook dat ik binnenkort met mijn blote kont op een ziekenhuisbed lig, zelfs voor havo4-snuffelstagiaires om te zien. Vandaag wil ik jullie dus even meenemen in mijn wereld der persoonlijke hygiëne. Maar dan dus wel op mijn, ietwat neurotische manier. 

Haar
Ik heb van mezelf enorm pluizende krullen. Sinds de kapster die laatst vrij kort heeft geknipt, lijk ik zonder wat verzorging het meest op de ragebol die ik laatst nog woest door mijn huis haalde toen op vond dat alle spinnenwebben weg moesten. Ondanks dat ik vrij makkelijk een elastiekje in mijn haar draag en zonder make-up, maar mét joggingbroek naar de supermarkt loop, wil ik stiekem heel graag dat mijn haar er tijdens en vooral vlak na de bevalling in ieder geval redelijk leuk uit ziet. Ik kan me namelijk enorm ergeren aan foto’s waar ik op sta met mijn haar pluizig en aangezien er na de bevalling toch aardig wat foto’s gemaakt zullen worden, wil ik dat mijn haar er enigszins toonbaar uit ziet. Het liefst zou ik er een visagist/stylist voor inhuren. Zo iemand met een te strakke broek aan die me ‘schat’ noemt en aan wie ik mijn ontplofte voorkomen kan toevertrouwen. Maar dat gaat ‘m niet worden, dus zorg ik er tot die tijd voor dat mijn haar zo vaak mogelijk leuk zit om de kans te vergroten dat het tijdens de bevalling nog steeds het geval is.

Dit ziet er toch een stuk gezelliger uit dan...

Dit ziet er toch een stuk gezelliger uit dan…

... Dit.

… Dit.

Overbeharing
Een glad huidje vind ik stiekem toch ook wel belangrijk, als ik het dan toch over persoonlijke hygiëne heb. Ik zorg er altijd al wel voor dat ik geen pakje shag onder mijn oksels heb hangen, maar nu ik weet dat binnenkort het halve ziekenhuis mij in mijn blootje zal zien, ben ik er toch extra op bedacht dat ik alles netjes bijhoud. Mijn oksels, wenkbrauwen en benen zijn nog redelijk te doen. Maar het bijhouden van mijn kruis is een ander verhaal. Laten we het erop houden dat ik op hoop van zegen het scheermesje een beetje onhandig heen en weer haal. Ik heb in ieder geval mijn best gedaan, voor zover dat mogelijk is met een watermeloen onder mijn huid.

Voetjes
Ik heb nooit iets begrepen van al die vrouwen die zich regelmatig laten behandelen bij een pedicure. Ik vind het zelf stiekem heel fijn om aan mijn teennagels te friemelen (sorry voor deze onnodige, overbodige informatie) en ik vond de onderkant van mijn voeten altijd het allerminst interessant van mijn hele lichaam. Maar: straks hang ik waarschijnlijk met mijn benen in beugels langs de wang van een arts te schuren. En dan wil ik niet dat hij of zij na afloop een tweedegraads brandwond heeft opgelopen. Dus: ik moest aan de slag. Met veel pijn en moeite ben ik laatst in bad de witte kringen op mijn hielen te lijf gegaan. Hoewel het er nu een stuk minder gevaarlijk uit ziet, denk ik dat ik er binnenkort nog eens aan moet geloven. Ik heb inmiddels toch een stuk meer begrip gekregen voor al die vrouwen. Zachte voetjes hebben is stiekem best fijn!

Kleding
Ik pas al een paar weken niet meer in mijn ‘gewone’ kleding. Een zwangerschapspanty met een jurk gaat nog net, maar een pyjamabroek met een groot shirt zit gewoon veel lekkerder. Ik heb inmiddels maar een stuk meer van dit soort outfits aangeschaft, want een pyjamabroek langer dan twee dagen aan vind ik vies. Wat betreft mijn kleding ben ik dus ook erg alert op het feit dat het er schoon uit ziet en fris ruikt. De wasmand moet trouwens ook altijd leeg zijn, dus ik ben bijna dagelijks op zoek naar was die ik met elkaar kan combineren, zodat mijn wasmachine weer overuren kan maken.

Waarschijnlijk knikken jullie fanatiek mee als ik schrijf dat ik mezelf inderdaad soms best wel eens vermoeiend vind. Ik weet namelijk dat zo goed als alle schaamte voor wat dan ook wegvalt op het moment dat de bevalling echt begonnen is. Hielen als schuurpapier, een ietwat onfris ruikende pyjamabroek of pluizig haar: dat zal waarschijnlijk het allerlaatste zijn wat me interesseert op het moment dat ik buikpijn ervaar zoals ik die nog nooit heb gehad. Toch geven dit soort ‘voorbereidingen’ mij een rustig gevoel. Al kan ik me voorstellen dat ik bij een eventuele tweede zwangerschap heel hard om mezelf lach en een lelijke, pluizige knot op mijn hoofd draai als de vliezen breken.

11 Comments
  • Desiree
    september 13, 2014

    Ik moet een beetje lachen om je blogje. Ik dacht er precies zo over voor m’n eerste bevalling, maar geloof me, op het moment zelf kan het je echt niet schelen hoe je eruit ziet. Mooi op de foto’s sta je toch wel, want je straalt straks van verliefdheid!

  • Joyce
    september 13, 2014

    Haha ik kon me er niet heel druk over maken, al heb ik mijn “onderkantje” een uurtje voor de inleiding wel nog even gladgeschoren met heel veel moeite in een klein douchehokje in het ziekenhuis haha.

    En idd. Tijdens en na de bevalling maak je je hier echt niet meer druk over 😉

  • Jessica
    september 13, 2014

    Whahahahaaaa heeeel herkenbaar. Ik heb de laatste dagen de eh onderkant niet meer onthaard. Achteraf was ik daar wel blij om, want stel dat je scheeruitslag krijgt? Hahahahahahhahaaaa!

    Al het andere was netjes onthaard. Mag dan wel gaan bevallen, het mag allemaal best een beetje gezellig. En een uur na de bevalling heb ik me een beetje opgemaakt. Vond de verpleging gek, maar mag er voor de visite toch wel een klein beetje leuk bijliggen??? 🙂 succes!!

  • lou
    september 13, 2014

    heel herkenbaar! Ook hier moest alles spic en span, werd gek als er een bordje o het aanrecht lag, of een paar schoenen in de woonkamer.. Ik heb zelfs tijdens de persweeen gevraagd of mn make-up nog goed zat.. haha!

  • Manon
    september 13, 2014

    HAHA. Ik zit meer “ja te knikken” om het feit dat ik zoveel herken. Ik wil er ook gewoon “leuk” op foto’s uitzien die ik dan met trots kan laten zien aan familie en mensen om me heen… Denk dat de stijltang maar in de vluchttas gaat 😉

  • Willemijn
    september 13, 2014

    Hihi ik heb genoten van deze blog! Heerlijk die eerlijkheid en ik kan het me ook helemaal voorstellen!

  • Petra
    september 13, 2014

    Al deze goede voornemens had ik ook….en toen ik ging bevallen dacht ik daar totaal niet aan. En mijn eerste foto na de bevalling met een hoofd als een tomaat, natte haren in mijn gezicht is een van mijn mooiste foto’s.

  • Petra
    september 13, 2014

    Hahaha, fantastisch. Herkenbaar ook. Bij mijn eerste bevalling stond ik tussen de weeen door, nog wat puntjes van m’n haar te knippen. Helaas zag ik er op de foto’s naderhand toch allerminst charmant uit. Tweede keer was ik weer net zo neurotisch bezig en toen is de missie beter geslaagd ;). Ik gun je mooie foto’s! En anders is het toch op z’n minst fijn dat je huis en kleding zo fris zijn. Bedankt voor je leuke verhaal.

  • Sara
    september 13, 2014

    Haha! Heel leuk geschreven Betty! Kan het mij heel goed voorstellen allemaal, ookal heb ik geen bevalling in het vooruitzicht.

  • Bettie
    september 14, 2014

    Laat anders je onderkantje door je man nog eventjes doen 😉

  • iooon
    september 15, 2014

    Hahaha ik kan me hier zo niet druk om maken. Ze moeten het er maar mee doen en ze zijn vast wel wat gewend in het ziekenhuis. 😉

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *