to top

Mijn zwangerschap: week 38

Nog maar één weekje op de teller, mensen! Eén week! Daarna kan ons knulletje nog maximaal twee weken blessuretijd kiezen, maar over één week is het zo ver: dan is het 16 september en dan ben ik uitgerekend. Ook de afgelopen week zat de baby nog veel te lekker in mijn buik, dus besloot hij gewoon gezellig te blijven zitten. Gelukkig maar, want zijn opa, oma en tante waren de afgelopen week op vakantie én er moesten nog wat kleine dingetjes in de babykamer gebeuren. Inmiddels is alles af, iedereen terug van vakantie en is het wat mij betreft ook hoog tijd dat meneer zich inmiddels klaar gaat maken voor de start. Want ik begin nu toch wel erg nieuwsgierig te worden!

Krampen
Ook deze week heb ik weer aardig wat last van krampjes gehad. Het is nu niet zo dat ik dubbelgevouwen van ellende om verdoving heb geschreeuwd, maar het is wel opvallend dat ik nu steeds meer voel in mijn onderbuik. Voornamelijk ’s avonds en ’s ochtends als ik in bed lig, heb ik last van menstruatiekramp. Soms heftig, soms iets minder. Soms komt het gedurende een tijdje in golven, soms is het een constante pijn. Maar eerlijk gezegd vind ik het wel een prettig gevoel. Ik heb het idee dat er ‘iets gebeurt’ en dat de bevalling niet lang meer op zich zal laten wachten. Wat dat ‘niet lang’ dan concreet inhoudt, kan ik nu nog niet zeggen. Maar dat het einde in zicht is, staat echt wel vast.

Beweging
In iedere zwangerschapsfolder, zwangerschapsapp en zwangerschapsboek staat dat het normaal is om de baby in de laatste paar weken wat minder te voelen. Het arme kind heeft simpelweg geen ruimte meer om nog flink uit te halen. Toch heb ik de afgelopen week veel bloggers gespot die ongeveer rond mijn termijn zijn en opgenomen zijn (geweest) in het ziekenhuis. Voornamelijk vanwege het feit dat zij de baby te weinig voelden. Nu heb ik sowieso al een vrij rustige baby. Hij beweegt regelmatig, maar om nu te zeggen dat hij echt tekeer is gegaan tijdens de zwangerschap? Niet echt, op een paar dagen na. Ook de afgelopen week was meneer dan ook vrij rustig. Ik voel hem hier en daar wel tegen de baarmoederwand aan drukken, krijg nog steeds regelmatig knietjes in mijn zij en voel hem hier en daar wiebelen tegen ‘de uitgang’. Toch vind ik het eng om nu de verantwoordelijkheid over zijn beweging te hebben. Want hoe weet ik nu of wat ik voel nog voldoende is (gezien het feit dat hij altijd rustig is en we nu in de laatste weken zitten) en of dat ik aan de bel zou moeten trekken om aan een CTG-apparaat gehangen te worden? Mijn gevoel zegt dat het goed gaat met hem en dat wat ik voel, gewoon zo hoort. Maar kan ik dat zelf beoordelen?

Babykamer
Afgelopen zaterdag kwam mijn vader, gewapend met een aantal boormachines en zijn kistje met schroeven en pluggen, langs om nog wat dingetjes op te hangen in de babykamer. Ten eerste wilde ik een plank opgehangen hebben. Ik vond één muur nog te leeg en het leek me leuk om daar een plank op te hangen met een mooi lampje erop en waar ook plek zou zijn voor de babyfoon. Verder hadden we van Maran zijn ouders ooit een hele mooie mobile gekregen, die opgehangen moest worden. Ook wilde ik dat de stamboom, die ik kreeg tijdens mijn babyshower, een mooi plekje in huis zou krijgen. Mijn vader heeft alles opgehangen en ik ben er superblij mee. Morgen zal ik jullie de babykamer goed laten zien! 🙂

Tja, ik woon echt in deze jurk...

Ik woon echt in deze jurk…

Energie
Tja, de afgelopen week was het definitief gedaan met mijn energie. Het kost me moeite om naar de supermarkt en terug te lopen. Daar moet ik nadien echt even van bijkomen. Ik doe het nog wel, puur omdat ik toch een beetje in beweging wil blijven. Echt niets meer doen, is geen optie. Ook in het huishouden is mijn aandeel nog maar minimaal. Tot mijn eigen grote frustratie. Ik wil namelijk alles supernetjes, vooral met het oog op de kraamverzorgende die binnenkort in ons huis rond zal gaan wandelen. Maran snapt mijn drang om alles tot in de puntjes opgeruimd te hebben niet zo. Dat frustreert soms wel. Hij wil graag zijn best doen om mij tegemoet te komen, maar ik wil in zijn ogen ons huis net iets te netjes hebben. Het komt er nu op neer dat ik van mezelf een half uurtje per dag even mag opruimen waar ik ‘last’ van heb, de rest doet hij. Gelukkig maar! 🙂
Wat slapen betreft is het heel wisselend. De ene dag slaap ik heerlijk en is het pas 10.45 als we wakker schrikken, de volgende dag lig ik om 5 uur al te woelen en kan ik niet meer in slaap komen. Heel vreemd en geen pijl op te trekken. Feit is wel dat ik wel echt aan mijn lichaam merk dat het mooi geweest is zo. Ik voel me log en onhandig en zou eerlijk gezegd wel heel blij zijn om mijn bolle pens te verruilen voor een klein, roze ventje.

Vandaag staat er weer een bezoekje aan de verloskundige op het programma. Ik denk dat ik vanaf nu wekelijks terug moet komen, totdat de baby er is. Hopelijk is vandaag weer alles goed en duurt het moment waarop de bevalling aanbreekt niet lang meer. Ik kan in ieder geval niet meer wachten! Misschien is er volgende week nog een zwangerschapsupdate, misschien was dit de laatste. Gek idee, maar het gaat nu echt spannend worden!

  • Willemijn

    Ik vind het zo leuk om te lezen hoe je van ‘Ik wil deze buik nooit meer kwijt’ naar ‘Het is wel genoeg zo’ gaat. Dat is vast ook iets van Moeder Natuurlijk. Ik vind je updates heerlijk om te lezen en ik zal ze straks wel missen hoor, als je mannetje er is. Maar dan lezen we natuurlijk tal van andere leuke updates! 😉

    9 september 2014 at 07:35 Beantwoorden
  • Dita

    Succes met de laatste loodjes!

    9 september 2014 at 08:05 Beantwoorden
  • Joyce

    Spannend zeg! Niet toevallig vannacht bevallen? Het was volle maan en dan bevallen er meer vrouwen haha! Succes nog eventjes, het duurt nu echt niet lang meer.

    9 september 2014 at 08:37 Beantwoorden
  • Joyce

    Ah de voorweeen/indalingsweeen zijn lekker bezig aan je krampen te lezen 🙂
    Qua beweging moet je echt niet teveel twijfelen. Vraag anders aan de vk even hoe vaak je de kleine nu ongeveer hoort te voelen. Toen ik 35 weken was zeiden ze dat ik hem zeker 8x per dag moest voelen. Ik was dus steeds aan het turven en als ik rond een uur of 10 ’s avonds nog maar 6x beweging had gevoeld konden we richting ziekenhuis voor een CTG. Achteraf bleek Luuk gewoon heel rustig te zijn, dat is hij nog steeds! Maar toch.. Als je twijfelt, echt bellen. Je kunt beter te vaak bellen dan 1x te weinig 🙂

    Zet ‘m op! Voor je het weet heb je de (vindt je zelf) allerknapste baby van het land op je borst liggen 🙂

    9 september 2014 at 09:13 Beantwoorden
  • Manon

    Aaah, jullie menneke vindt het nog veel te leuk zo dicht bij jou haha. Hij heeft echt die 39/40 weken nog nodig! Ik hoop niet langer 🙁 Ik zou het ook niet weten wanneer je aan de bel moet trekken qua beweging van je kind… Ik denk dat je zelf wel aanvoelt als het “mis” is, toch?

    9 september 2014 at 09:31 Beantwoorden
  • Kimberley

    Zolang het goed voelt hoef je niet te bellen. Als je onrustig wordt van het weinig bewegen en je je zorgen gaat maken kun je altijd even bellen.
    Fijn dat nu alles klaar is in de baby kamer dat geeft ook rust. Heel veel succes met wie weet de laatste dagen van je zwangerschap.

    9 september 2014 at 13:14 Beantwoorden
  • Marieke

    Spannend Betty!! Ik wacht met smart op het blogje/fotootje/berichtje op een van je kanalen (of allemaal) dat de beste man geboren is!

    9 september 2014 at 14:12 Beantwoorden

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.